การพัฒนาการใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์ของนักศึกษา สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อศึกษาการทำกิจกรรมในเวลาว่างของนักศึกษาสถาบัน เทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง 2) เพื่อเปรียบเทียบการทำกิจกรรมในเวลาว่างของ นักศึกษาแต่ละคณะ 3) เพื่อศึกษาตัวแปรที่ส่งผลร่วมกันต่อการทำก็จกรรมในเวลาว่างของนักศึกษา 4) เพื่อนำเสนอแนวทางการพัฒนากิจกรรมการเรียนการสอน และแนวทางเสร็มสร้างกิจกรรมนอกหลักสูตร ที่เป็นประโยชน์ให้กับนักศึกษาสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง กลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษาระดับปริญญาตรี ปีการศึกษา 2554 สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง จำนวน 384 คน ได้มาจากการสุ่มแบบแบ่งชั้น เครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลการวิจัยครั้งนี้ใช้ แบบสอบถามเกี่ยวกับการทำกิจกรรมในเวลาว่างของนักศึกษาและปจจัยที่มีอิทธิพลต่อการใช้เวลาว่างที่ ผู้วิจัยสร้างขึ้น มีค่าความเชื่อมั่น 0.90 การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณใช้สถิติ ร้อยละ ค่าเฉลี่ยและส่วน เบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าเอฟ และการวิเคราะห์ถถอยพหุ การวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพใช้การวิเคราะห์ เนื้อหา และนำมาวิเคราะห์เป็นแนวทางการพัฒนากิจกรรมการเรียนการสอน และแนวทางเสริมสร้าง กิจกรรมนอกหลักสูตรที่เป็นประโยชน์ให้กับนักศึกษา ผลการวิจัยพบว่า การทำกิจกรรมในเวลาว่างของนักศึกษาที่เป็นกลุ่มตัวอย่างในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง หาก พิจารณาเป็นรายด้านจะพบว่า 1) ด้านวิชาการ 2) ด้านการหารายได้ 3) ด้านกิจกรรมของครอบครัว 4) ด้านการบำเพ็ญประโยชน์ 5) ด้านก็พา การออกกำลังกาย และการดูแลสุขภาพ อยู่ในระดับปานกลาง มี เพียงด้านนันทนาการที่อยู่ในระดับมาก ผลการเปรียบเทียบการทำกิจกรรมในเวลาว่างของนักศึกษาแต่ ละคณะพบว่าแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ผลการวิเคราะห์ป้จจัยที่มีอิทธิพลต่อการ ทำกิจกรรมในเวลาว่างของนักศึกษาที่เป็นกลุ่มตัวอย่างพบว่าทุกตัวแปร ได้แก่ ทัศนคติ (x,) ครอบครัว(x)) สถาบันดณะ/ลาขา/หลักสูตร/อาจารย์ (x) เพื่อนแฟน (x,) แหล่งการเรียนรู้/สื่อ (%) รายได้ (x) และองค์กร/หน่วยงาน (x.) มีความสัมพันธ์ต่อการทำกิจกรรมในเวลาว่างของนักศึกษา ผลการวิเคราะห์ ถดถอยพหุ พบว่า ครอบครัว สถาบัน/คณะ/สาขา/หลักสูตร/อาจารย์ เพื่อนแฟน แหล่งการเรียนรู้/สื่อ และ น่วยงาน สามารถร่วมกันอธิบายความแปรปรวนของการทำกิจกรรมในเวลาว่างของนักศึกษา ได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 แต่ ทัศนคติ และ รายได้ ไม่สามารถร่วมกันอธิบายความ แปรปรวนได้ แต่คำสหสัมพันธ์ของตัวแปรทั้งสองกับตัวแปรตามมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ผู้วิจัย จึงไม่ตัดตัวแปรทั้งสองออกจากลมการพยากรณ์ สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนดิบ Y= 0.900 + 0.003x, + 0.101xz + 0.204xg + 0.143xg + 0.152xg - 0.054xg + 0.098x> ลมการพยากรณ์ในรูปคะแนนมาตรฐาน Z = 0.003 xj + 0.118 + 0.259 Xg + 0.169 X + + 0.172 Xg - 0.074 Xg + 0.138 X7 สมการสามารถอธิบายความแปรปรวนของการทำกิจกรรมในเวลาว่างของนักศึกษาได้อย่างมี นัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และตัวแปรอิสระทั้งหมด (x, - x) ร่วมกันอธิบายความแปรปรวนของตัว แปรตามได้ 35.2% ความคิดเห็น และข้อเสนอแนะ แบ่งเป็น 2 ประเด็น ได้แก่ 1) สิ่งที่มีประโยชน์และพึ่งกระทำในเวลา ว่างตามความคิดเห็นของนักศึกษา ประกอบด้วย ด้านวิชาการ ด้านการหารายได้ ด้านกิจกรรมของ ครอบครัว ด้านการบำเพ็ญประโยชน์ ด้านก็พา การออกกำลังกาย และการดูแลสุขภาพกาย-จิตใจ ด้าน นันทนาการ 2) ความคิดเห็นและข้อเสนอแนะของนักศึกษาต่อสถาบัน ส่วนก็จการนักศึกษาหรือองค์กรที่ มีส่วนในการพัฒนานักศึกษา ประกอบด้วย ด้านการสนับสนุนจากสถาบัน-ผู้บริหาร ด้านกิจกรรม ด้าน แหล่งการเรียนรู้ในสถาบัน ด้านการทำงานพิเศษเพื่อหารายได้ ด้านการจูงใจให้นักศึกษาใช้เวลาว่างให้ เป็นประโยชน์ ด้านการร่วมมือกับภายนอกสถาบันแนวทางการพัฒนากิจกรรมการเรียนการสอน และแนวทางเสริมสร้างกิจกรรมนอกหลักสูตร ประกอบด้วย 1) การพัฒนาระดับนโยบายของสถาบัน ในประเด็น แผนพัฒนานักศึกษา พัฒนาแหล่งการ เรียนรู้และสถานที่ให้เอื้อต่อการใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์ และส่งเสริมโครงการที่ร่วมมือกับองค์กร ภายนอก 2) การพัฒนาระดับปฏิบัติเชิงกิจกรรมของคณะและวิทยาลัย ในประเด็น มีกลไกเพื่อสร้าง แรงจูงใจ การกระตุ้นพฤติกรรม การแข่งขัน ส่งเสริมกิจกรรมในมิติสร้างสุขภาพ และส่งเสริมกิจกรรมที่มี ลักษณะของการบูรณาการการลี่ยนในโชาชีพเร็วกับก็จกรรรรรมเพิ่งให้สมคลัยงคลองกับภัยมลักษะเสะเะะ นักศึกษาแต่ละคณะ

คำสำคัญ