รูปแบบการออกกำลังกายด้วยแอโรบิคด๊านซ์ ต่อสมรรถภาพกายด้าน ดัชนีมวลกาย สัดส่วนรอบเอวรอบสะโพก และระบบหายใจ ในประชนทั่วไปที่มีภาวะน้ำหนักเกิน

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้ นำเสนอรูปแบบการออกกำลังกายด้วยแอโรบิคด๊านซ์ ต่อสมรรถภาพกายด้านดัชนีมวลกาย สัดส่วนรอบเอวรอบสะโพก และระบบหายใจในประชาชนทั่วไป ที่มีภาวะนำหนักเกิน โดยมีวัตถุประสงค์การวิจัย 2 ประการได้แก่ 1. เพื่อสร้างรูปแบบโปรแกรมการออกกำลังกายด้วยแอโรบิคด๊านซ์ ในประชนทั่วไปที่มีภาวะน้ำหนักเกิน 2. เพื่อศึกษาเปรียบเทียบผลรูปแบบการออกกำลังกายด้วยแอโรบิคด๊านซ์ ต่อสมรรถภาพกาย ด้านดัชนีมวลกาย สัดส่วนรอบเอวรอบสะโพก และระบบหายใจในประชนทั่วไปที่มีภาวะนำหนักเกิน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือ อาสาสมัครเพศหญิงที่มีภาวะน้ำหนักเกินมาตรฐานอายุระหว่าง 20 – 45 ปี มีสุขภาพแข็งแรง จำนวน 60 คน แบ่งกลุ่มตัวอย่างโดยใช้วิธีการ Pair จับคู่ให้มีค่าตัวแปรเท่า ๆ กัน และจับฉลากเลือกอาสาสมัครเข้าสู่กลุ่มควบคุม (Control Group) และกลุ่มทดลอง (Experimental Group) โดยกลุ่มควบคุมผู้วิจัยอบรมให้ความรู้เรื่องการดูแลสุขภาพทั่วๆไป เช่นการเลือกรับประทานอาหาร,การออกกำลังกายในรูปแบบต่างๆ และให้ใช้ชีวิตตามปกติ ส่วนในกลุ่มทดลองผู้วิจัยอบรมให้ความรู้เรื่องการดูแลสุขภาพ และให้ความรู้และฝึกทักษะการเต้นแอโรบิคด๊านซ์เบื้องต้น โดยใช้เวลาในการทดลอง 30 นาทีต่อ วัน 3 วันต่อสัปดาห์ เป็นเวลา 8 สัปดาห์ ทำการวัดสมรรถภาพทางกายก่อนการทดลอง และหลังการทดลองสัปดาห์ที่ 12 จากนั่นนำผลที่ได้มาวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติ โดยหาค่าเฉลี่ย (mean) และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) โดยใช้สถิติ Independent T Test ทดสอบความแตกต่างกันของค่าตัวแปรระหว่างกลุ่มก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางระดับสถิตที่ระดับ 0.05 ผลการวิจัยพบว่า 1. สมรรถภาพด้านดัชนีมวลกาย ระหว่างกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลองในช่วงก่อนฝึกพบว่าค่าเฉลี่ยของดัชนีมวลกายไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยมีค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 28.84 ? 4.05, 28.54 ? 4.96 และหลังจากการทดลองครบ 12 สัปดาห์ ผู้วิจัยได้วิเคราะห์ความแปรปรวนต่อสมรรถภาพด้านดัชนีมวลกายพบว่า สมรรถภาพด้านดัชนีมวลกายระหว่างกลุ่มควบคุม และกลุ่มทดลองมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ ระดับ 0.05 โดยมีค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ 28.44 ? 4.08, 25.84 ? 4.56 แสดงให้เห็นว่าทั้งสองกลุ่มในช่วงก่อนการฝึกมีสมรรถภาพด้านดัชนีมวลกายแตกต่างกัน 2. สมรรถภาพด้านสัดส่วนรอบเอวรอบสะโพก ระหว่างกลุ่มควบคุม และกลุ่มทดลองในช่วงก่อนฝึกพบว่า ค่าเฉลี่ยของสัดส่วนรอบเอวรอบสะโพกไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ดังตาราง 5 โดยมีค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานโดยมีค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ .857 ? .38, .852 ? .25 และหลังจากการทดลองครบ 12 สัปดาห์ผู้วิจัยได้วิเคราะห์ความแปรปรวนต่อสมรรถภาพด้านสัดส่วนรอบเอวรอบสะโพกพบว่า สมรรถภาพด้านสัดส่วนรอบเอวรอบสะโพกระหว่างกลุ่มควบคุม และกลุ่มทดลองมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.5 โดยมีค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานโดยมีค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ .87 ? .41, .820 ? .30 แสดงให้เห็นว่าทั้งสองกลุ่มในช่วงก่อนการฝึกมีสมรรถภาพด้านสัดส่วนรอบเอวรอบสะโพกแตกต่างกัน สรุปรูปแบบการออกกำลังกายด้วยแอโรบิคด๊านซ์ ต่อสมรรถภาพกายด้านดัชนีมวลกายสัดส่วนรอบเอวรอบสะโพก และระบบหายใจ ในประชนทั่วไปที่มีภาวะนำหนักเกิน ส่งผลให้ประชนทั่วไปที่มีภาวะนำหนักเกินมีสมรรถภาพทางกายที่ดีขึ้น จนเกือบจะอยู่ในเกณฑ์ปกติได้ และสามารถนำรูปแบบดังกล่าว เป็นอีกตัวเลือกในการออกกำลังกายเพื่อสุขภาพได้

คำสำคัญ