ผลของการใช้รูปแบบการเต้นแอโรบิกสำหรับผู้มีภาวะน้ำหนักตัวเกินในคนอ้วนและผู้สูงอายุ จังหวัดปทุมธานี
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
วัตถุประสงค์ของการวิจัย เพื่อเปรียบเทียบดัชนีมวลกายของกลุ่มผู้มีน้ำหนักตัวเกินระหว่างก่อนและหลังการทดลอง และเพื่อเปรียบเทียบดัชนีมวลกายของกลุ่มผู้สูงอายุระหว่างก่อนและหลังการทดลอง กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย เป็นอาสาสมัครจำนวน 30 คน เป็นผู้มีภาวะน้ำหนักตัวเกินจำนวน 15 คน และผู้สูงอายุจำนวน 15 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย รูปแบบการเต้นแอโรบิกสำหรับผู้มีภาวะน้ำหนักตัวเกินของ JAM’s dance การวิเคราะห์เนื้อหา วิเคราะห์ข้อมูลโดยการเปรียบเทียบดัชนีมวลกายก่อนและหลังการทดลองของแต่ละกลุ่ม โดยหาค่าร้อยละ (%) ค่าเฉลี่ย (x ??) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และการทดสอบที (dependent simple t – test) การเก็บรวบรวมข้อมูล กลุ่มตัวอย่างจำนวน 30 คน ทำการคำนวณค่าดัชนีมวลกายก่อนการทดลอง ให้ทั้งสองกลุ่มออกกำลังกาย โดยใช้รูปแบบการเต้นแอโรบิกสำหรับผู้มีภาวะน้ำหนักตัวเกินของ JAM’s dance เป็นเวลา 10 สัปดาห์ ๆ ละ 3 วัน หลังจากนั้นคำนวณค่าดัชนีมวลกายหลังการทดลอง นำไปวิเคราะห์ทางสถิติ ผลการวิจัยพบว่า ค่าดัชนีมวลกายภายหลังการทดลองมีความแตกต่างกันกับก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ทั้งกลุ่มผู้มีภาวะน้ำหนักตัวเกิน (? = .016) และกลุ่มผู้สูงอายุ (? = .003) สรุปผลการวิจัยว่า รูปแบบการเต้นแอโรบิกสำหรับผู้มีภาวะน้ำหนักตัวเกินของ JAM’s dance สามารถลดค่าดัชนีมวลกายของผู้มีภาวะน้ำหนักตัวเกินและผู้สูงอายุได้ เมื่อออกกำลังกายเป็นเวลา 10 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 3 วัน คำสำคัญ: การเต้น แอโรบิก คนอ้วน สูงอายุ