ผลของการใช้รูปแบบการเต้นแอโรบิกสำหรับผู้มีภาวะน้ำหนักตัวเกินในคนอ้วนและผู้สูงอายุ จังหวัดปทุมธานี

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์ของการวิจัย เพื่อเปรียบเทียบดัชนีมวลกายของกลุ่มผู้มีน้ำหนักตัวเกินระหว่างก่อนและหลังการทดลอง และเพื่อเปรียบเทียบดัชนีมวลกายของกลุ่มผู้สูงอายุระหว่างก่อนและหลังการทดลอง กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย เป็นอาสาสมัครจำนวน 30 คน เป็นผู้มีภาวะน้ำหนักตัวเกินจำนวน 15 คน และผู้สูงอายุจำนวน 15 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย รูปแบบการเต้นแอโรบิกสำหรับผู้มีภาวะน้ำหนักตัวเกินของ JAM’s dance การวิเคราะห์เนื้อหา วิเคราะห์ข้อมูลโดยการเปรียบเทียบดัชนีมวลกายก่อนและหลังการทดลองของแต่ละกลุ่ม โดยหาค่าร้อยละ (%) ค่าเฉลี่ย (x ??) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และการทดสอบที (dependent simple t – test) การเก็บรวบรวมข้อมูล กลุ่มตัวอย่างจำนวน 30 คน ทำการคำนวณค่าดัชนีมวลกายก่อนการทดลอง ให้ทั้งสองกลุ่มออกกำลังกาย โดยใช้รูปแบบการเต้นแอโรบิกสำหรับผู้มีภาวะน้ำหนักตัวเกินของ JAM’s dance เป็นเวลา 10 สัปดาห์ ๆ ละ 3 วัน หลังจากนั้นคำนวณค่าดัชนีมวลกายหลังการทดลอง นำไปวิเคราะห์ทางสถิติ ผลการวิจัยพบว่า ค่าดัชนีมวลกายภายหลังการทดลองมีความแตกต่างกันกับก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ทั้งกลุ่มผู้มีภาวะน้ำหนักตัวเกิน (? = .016) และกลุ่มผู้สูงอายุ (? = .003) สรุปผลการวิจัยว่า รูปแบบการเต้นแอโรบิกสำหรับผู้มีภาวะน้ำหนักตัวเกินของ JAM’s dance สามารถลดค่าดัชนีมวลกายของผู้มีภาวะน้ำหนักตัวเกินและผู้สูงอายุได้ เมื่อออกกำลังกายเป็นเวลา 10 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 3 วัน คำสำคัญ: การเต้น แอโรบิก คนอ้วน สูงอายุ

คำสำคัญ