การศึกษาตัวแปรระดับโมเดลของสมรรถภาพทางกาย ทางกลไก ทางจิต และสังคมมิติต่อความสามารถของนักกีฬาเพื่อสร้างโปรแกรมทดสอบคอมพิวเตอร์
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาตัวแปรระดับโมเดลที่มีอิทธิพลต่อความสามารถกีฬาเฉพาะของนักกีฬา ครอบคลุม 4 ด้าน คือ (1) ด้านสมรรถภาพทางกาย (2) ด้านทักษะทางกลไก (3) ด้านสมรรถภาพทางจิตและสังคมมิติ และ (4) ด้านสัดส่วนและการเจริญเติบโต ในนักเรียนโรงเรียนกีฬาสังกัดสถาบันการพลศึกษา กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาตามระดับความสามารถของนักกีฬา 5 กลุ่ม 3 ระดับคือระดับสูง ระดับปานกลาง และระดับต่ำ ซึ่งอยู่ในช่วงอายุระหว่าง 13 ปี, 14 ปี, 15 ปี, 16 ปี, 17 ปี และ 18 ปี ผลการวิจัยพบว่า การเจริญเติบโตวัดจากน้ำหนัก ส่วนสูง สมรรถภาพทางกายของนักกีฬา จำนวน 5 กลุ่มเป็นไปตามตัวแปรโมเดลและสมมุติฐานการวิจัย คือ มีการพัฒนาสำหรับนักกีฬาทุกระดับอายุ โดยนักกีฬามีสมรรถภาพทางกายดีขึ้นตามลำดับอายุ เพศ และความสามารถของนักกีฬาที่มีมาจากพันธุกรรม ประสบการณ์ทางการกีฬามีมาก 3-4 ปี เคยลงแข่งขันกีฬาและมีเหรียญรางวัล นักกีฬามีกล้ามเนื้อแข็งแรง มีความคล่องแคล่วว่องไว ความอ่อนตัว แรงเหยียดขา แรงเหยียดหลัง พลังในการกระโดดไกล ความอดทนของกล้ามเนื้อในการลุกนั่ง ความเร็วทั้งร่างกายในการการวิ่ง 50 เมตร และมีความอดทนของระบบไหลเวียนโลหิตในการวิ่งระยะไกล ทดสอบระบบการออกกำลังกายแบบแอโรบิก แบบแอนแอโรบิก มีความสมบูรณ์ของเม็ดเลือดตามปกติ ตามรุ่นอายุตั้งแต่อายุ 13 ปี 14 ปี 15 ปี 16 ปี 17 และ 18 ปี ทั้งเพศชายและเพศหญิง เพิ่มขึ้นไปในทิศทางเดียวกัน และมีพฤติกรรมด้านและสังคมมิติ ด้านการใช้จินตนาการภาพกีฬา ด้านความเชื่อมั่นในตนเอง ด้านการเห็นคุณค่าแห่งตน ด้านความคาดหวังในการเล่นกีฬา ด้านผลสัมฤทิ์ทางการเรียน ที่สัมพันธ์สอดคล้องกับผลสัมฤทธิ์ทางการกีฬาในทางบวก