การศึกษาความหลากหลายของวิถีชีวิตและภูมิปัญญาการเลี้ยงไก่พื้นเมืองไทยในจังหวัดพิษณุโลก

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาวิถีชีวิตและภูมิปัญญาของเกษตรกรผู้เลี้ยงไก่พื้นเมืองใน 2 อำเภอ ได้แก่ อำเภอชาติตระการ และอำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลกรวมทั้งหมด 156 ครัวเรือน จากการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง โดยใช้แบบสอบถามในการเก็บข้อมูล สถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ ค่าสูงสุด ค่าตํ่าสุด และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการศึกษาพบว่า วิถีชีวิต ของเกษตรกรผู้เลี้ยงไก่พื้นเมืองส่วนใหญ่สำเร็จการศึกษาในระดับประถมศึกษา (ร้อยละ 58.90%) มีอาชีพเกษตรกรรมเป็นหลัก (87.67%) โดยแบ่งเป็นด้านการเกษตร ซึ่งส่วนใหญ่ทำ ไร่ (54.44%) และด้านปศุสัตว์นิยมเลี้ยงไก่ (67.29%) มากที่สุดส่วนใหญ่มีการเลี้ยงสายพันธุ์ไก่ลูกผสมไทยพม่ามากที่สุด (เฉลี่ย 15.63 ?7.35 ตัวต่อครัวเรือน) เกษตรกรมีการใช้ข้าวเปลือก (16.35%) และมีรูปแบบโรงเรือน เป็นแบบเพิงหมาแหงนมากที่สุด (68.66%) วัตถุประสงค์ที่เลี้ยงส่วนใหญ่เพื่อบริโภค (39.52%) สำหรับภูมิปัญญาของเกษตรกรผู้เลี้ยงไก่พื้นเมือง พบว่ามีความเกี่ยวข้องกับการเลี้ยงไก่ได้แก่ด้าน ด้านอาหาร และการให้อาหาร ด้านการจัดการ และด้านความเชื่อและพิธีกรรม

คำสำคัญ