รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2558
ผลของกระบวนการผลิตหน่อไม้บรรจุกระป๋องต่อคุณภาพน้ำใบย่านาง
สุนีย์ เอียดมุสิก มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ พ.ศ. 2558 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
น้าใบย่านาง (Tiliacora triandra (Colebr.) Diels) นิยมน้ามาปรุงอาหารร่วมกับหน่อไม้ เนื่องจากมีฤทธิ์ยับยั งเอนไซม์แซนทีนออกซิเดส ซึ่งที่ท้าหน้าที่เปลี่ยนไฮโปแซนทีนไปเป็นแซนทีน และเปลี่ยนต่อเนื่องไปกรดยูริก ที่เมื่อสะสมในร่างกายแล้วเป็นสาเหตุให้เกิดโรคเกาต์ ปัจจุบันมีการผลิตหน่อไม้ในน้าใบย่านางส้าเร็จรูปบรรจุกระป๋อง เพื่อยืดอายุการเก็บรักษา และสะดวกในการประกอบอาหาร วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี คือศึกษาผลของกระบวนการเตรียมผลิตหน่อไม้บรรจุกระป๋องที่แตกต่างกัน ได้แก่ อัตราส่วนในย่านางต่อน้า (1:6 1:9 และ 1:12 (w/v)) ความเร็วรอบในการลดขนาด (22,000 และ 32,000 รอบต่อนาที) อุณหภูมิในการให้ความร้อน (60 70 และ 80 องศาเซลเซียส) ต่อคุณภาพทางกายภาพ (ร้อยละความคงตัว และค่าสี) และทางเคมี (ปริมาณสารประกอบฟีนอลทั งหมด ฤทธิ์ก้าจัดอนุมูลอิสระ DPPH และฤทธิ์ยับยั งเอนไซม์แซนทีนออกซิเดส) ของน้าใบย่านาง ตลอดระยะเวลาการให้ความร้อน 15 นาที และสร้างสมการจลนพลศาสตร์เพื่อท้านายการเปลี่ยนแปลงคุณภาพของน้าใบย่านางระหว่างกระบวนการเตรียมที่สภาวะต่างๆ
คำสำคัญ
Yanang (Tiliacora triandra (Colebr.) Diels) / total phenolic content / DPPH radicle
scavenging activity / xanthine oxidase inhibitory activity / kinetic modelย่านาง (Tiliacora triandra (Colebr.) Diels) / ปริมาณสารประกอบฟืนอลทั้งหมด / ฤทธิ์กำจัดอนุมูลอิสระ DPPH / ฤทธิ์การยับยั้งเอนไซม์ แซนทีนออกซิเดส / รูปแบบจลพลศาสตร์
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
สารออกฤทธิ์ทางชีวภาพจากผลของต้นลิ้นกวาง
บุษบัน ศิริธัญญาลักษณ์ คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2551 การบูรณาการภูมิปัญญาการใช้ใบย่านางและขมิ้นสำหรับการแปรรูปหน่อไม้อบแห้งโดยใช้เครื่องอบพลังงานแสงอาทิตย์
ปานฤทัย พุทธทองศรี มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย พ.ศ. 2560 ความสามารถในการต้านอนุมูลอิสระของผักพื้นบ้านแผ่น
ปริตา ธนสุกาญจน์ มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2557 การศึกษาวิธีการฆ่าเชื้อน้ำคั้นลำต้นข้าวฟ่างหวานเพื่อใช้ผลิตเอทานอล
จารุวัฒน์ สุนทรไชยา มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2552 การศึกษาความสามารถในการผลิตเอนไซม์เซลลูเลสของเชื้อ Trichoderma reesei โดยใช้ชานอ้อย และผักตบชวาเป็นสับสเตรท และการประยุกต์ใช้โดยการนำมาผลิตเอทานอล
กุสุมาวดี ฐานเจริญ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม พ.ศ. 2556 การพัฒนาชาชงผสมลำไย พุทราจีนและใบหม่อน
ศุภาพิชญ์ ขัดทา มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2551 การสืบสานวัฒนธรรมการกินของกะเหรี่ยงโปบ้านทิพุเย
นุชนาฏ ชัยชนะ มหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี พ.ศ. 2557 การพัฒนาอาหารหมักเหลวสาหรับสุกร
วันดี ทาตระกูล มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2556 การพัฒนาผลิตภัณฑ์ขนมเปียกปูนใบเตยเสริมน้าใบย่านาง
เอกพล อ่อนน้อมพันธุ์ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต พ.ศ. 2559 บทบาทของเอทิลีนต่อการสุกและการแตกของฝักวานิลลา
ธิติมา วงษ์ชีรี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี พ.ศ. 2556