Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2559

คุณค่าทางโภชนาการและสารพิษในหน่อไม้

สำอาง หมอกขุนทด กรมป่าไม้ พ.ศ. 2559

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาคุณค่าทางโภชนาการและสารพิษ (ไซยาไนด์) ของหน่อไม้ จานวน 4 ชนิด ได้แก่ หน่อไม้กิมซุ่ง (Bambusa beecheyana) หน่อไม้ซางหม่น (Dendrocalamus sericeus) หน่อไม้ตงศรีปราจีน (Dendrocalamus sp.) และหน่อไม้ตงดา (Dendrocalamus sp.) ซึ่งหน่อไม้แต่ละชนิดได้นามาศึกษาทั้งในลักษณะหน่อไม้สดและหน่อไม้ต้ม ผลการศึกษาคุณค่าทางโภชนาการของหน่อไม้ ทั้ง 4 ชนิด พบว่า หน่อไม้สดมีความชื้นอยู่ในช่วง 90.10-93.39 เปอร์เซ็นต์ และหน่อไม้ต้มอยู่ในช่วง 91.90-93.50 เปอร์เซ็นต์ ตามลาดับ โดยหน่อไม้สดและหน่อไม้ต้มของไผ่กิมซุ่งมีปริมาณไขมัน (0.60 กรัม/100กรัม และ 0.60 กรัม/100กรัม) แคลเซียม (13.00 กรัม/100กรัม และ 15.20 กรัม/100กรัม) และวิตามินซี (37.10 มิลลิกรัม/100 กรัม และ 13.70 มิลลิกรัม/100กรัม) สูงที่สุด หน่อไม้สดและหน่อไม้ต้มของไผ่ตงศรีปราจีน พบปริมาณโปรตีน (2.15 กรัม/100กรัม และ 2.10 กรัม/100กรัม) สูงที่สุด หน่อไม้สดและหน่อไม้ต้มของไผ่ตงดา มีปริมาณไฟเบอร์ (2.76 กรัม/100 กรัม และ 2.90 กรัม/100 กรัม) สูงที่สุด ในขณะที่หน่อไม้สดและหน่อไม้ต้มของไผ่ซางหม่นมีปริมาณไฟเบอร์ (1.70 กรัม/100กรัม และ1.81 กรัม/100 กรัม) ต่าที่สุด สาหรับผลการศึกษาปริมาณไซยาไนด์ พบว่า หน่อไม้สดและหน่อไม้ต้มของไผ่กิมซุ่งมีปริมาณไซยาไนด์ (37.02 มิลลิกรัม/100 กรัม และ 3.99 มิลลิกรัม/100 กรัม) สูงที่สุด ในขณะที่หน่อไม้ต้มของไผ่ซางหม่นพบปริมาณไซยาไนด์ (0.16 มิลลิกรัม/100 กรัม) ต่าที่สุด

คำสำคัญ

คุณค่าทางโภชนาการNutrientsสารพิษหน่อไม้ToxinsBamboo shoots

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

ศักยภาพของพรรณไม้น้ำเพื่อเป็นสารกำจัดหอยฝาเดียว (Lymnaea sp.)

นงนุช เลาหะวิสุทธิ์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2556

การประเมินคุณค่าทางโภชนะของใบถั่วท่าพระสไตโลแห้ง

นางพิมพาพร พลเสน กรมปศุสัตว์ พ.ศ. 2551

ปริมาณสารต้านอนุมูลอิสระและการตรวจสอบคุณภาพทางจุลชีววิทยาในน้ำจากลาไผ่พันธุ์นวลราชินี(Dendrocalamus sericeus Munro)และกิมซุง(Bambusa beecheyana)

พรชัย หาระโคตร มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2562

การเปรียบเทียบคุณค่าทางโภชนาการและปริมาณสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพในใบเชียงดา

สุริยา ตาเที่ยง มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2561

ศึกษาปัญหาและความรุนแรงของผลกระทบจากการใช้สารป้องกันกำจัดศัตรูพืช

ผกาสินี คล้ายมาลา กรมวิชาการเกษตร พ.ศ. 2553

การตรวจวิเคราะห์ความเป็นพิษของพืชสมุนไพร

นายฤทธิ์ วัฒนชัยยิ่งเจริญ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พ.ศ. 2551

การศึกษาความเป็นพิษ และฤทธิ์ในการไล่ของนํ้ามันหอมระเหยจากกุหลาบ มะกรูด มะนาว ส้มจีน และยูคาลิปตัส ต่อเหามนุษย์ (Pediculus humanus capitis De Geer)

มยุรา สุนย์วีระ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2556

การประเมินฤทธิ์ทางชีวภาพของสารสกัดจากต้นหางนกยูงฝรั่ง

สุทธิจิต ศรีวัชรกุล สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2561

รวงข้าวเพี่อใช้ประโยชน์ทางเครื่องสำอางและผลิตภัณฑ์เสริมสุขภาพ

มยุรี กัลยาวัฒนกุล สำนักงานพัฒนาการวิจัยการเกษตร (องค์การมหาชน) (สวก.) พ.ศ. 2555

ผลของสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพจากสาหร่ายต่อไรฝุ่น,<I> Dermatophagoides pteronyssinus</I> (Trouessart)

สุนีรัตน์ เรืองสมบูรณ์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2554