ไม้ไผ่แปรรูป
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้นำไม้ไผ่ 4 ชนิด คือ ไผ่กิมซุง (Bambusa beecheyama Munro) ไผ่ซางหม่น (Dendrocalamus sericeus) ไผ่ตงเขียว (Dendrocalamus sp.) และไผ่ตงดำ (Dendrocalamus asper) เป็นวัตถุดิบในการทำไม้ไผ่แปรรูปโดยใช้กาวฟีนอลฟอร์มัลดีไฮด์ความเข้มข้นที่ 15% และ 25% แล้วทดสอบสมบัติเชิงกลและทางกายภาพตามเกณฑ์มาตรฐาน BS 373 และ ASTM D143 และนำไปวิเคราะห์ผลทางสถิติ จากการทดลองจะเห็นได้ว่า ไม้ไผ่แปรรูปที่ใช้ไผ่ตงดำเป็นวัตถุดิบมีค่ากลสมบัติดีที่สุด รองลงมาคือ ใช้ไผ่ตงเขียว ไผ่ซางหม่น และไผ่กิมซุง ตามลำดับ หากพิจารณาจากปัจจัยความเข้มข้นของกาว PF ที่ใช้พบว่า ไม้ไผ่แปรรูปที่ทำจากไผ่ชนิดเดียวกันเมื่อใช้กาว PF ที่ความเข้มข้นแตกต่างกันค่ากลสมบัติจะแตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ (p>0.05) จากการเปรียบเทียบคุณสมบัติของไม้ไผ่แปรรูปกับไม้ตะเคียนทอง ไม้สัก ไม้ยางพารา และไม้ไผ่ประสานจากไผ่บงใหญ่ พบว่า ไม้ไผ่แปรรูปมีความแข็งแรงและความยืดหยุ่นที่ดีกว่า สามารถนำไปใช้ในกระบวนการผลิตเครื่องเรือน และงานก่อสร้างได้