Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2562

การเพิ่มมูลค่าแมลงกินได้ด้วยการเพาะเลี้ยงเห็ดถั่งเช่าและฤทธิ์ทางชีวภาพในการต้านเชื้อแบคทีเรีย

นางสาวเดือนเพ็ญ วงค์สอน สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2562

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

<p>งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของแหล่งโปรตีนจากแมลงกินได้ (ดักแด้ไหมบ้าน ดักแด้ไหมอีรี่ จิ้งหรีดทองดำ จิ้งหรีดทองแดงลาย แมลงดานา หนอนนก และด้วงสาคู) ต่อการเจริญของเส้นใย การสร้างดอก สารออกฤทธิ์ทางชีวภาพ และฤทธิ์ในการต้านเชื้อแบคทีเรียของถั่งเช่าหิมะและถั่งเช่าสีทอง ด้วยการนำแมลงกินได้ (สดและแห้ง) มาเป็นส่วนผสมในอาหารเลี้ยงถั่งเช่า ในด้านการเจริญของเส้นใย ถั่งเช่าหิมะมีการเจริญของเส้นใยมากที่สุดเมื่อเลี้ยงบนอาหาร PDA+ดักแด้ไหมบ้านและอาหาร PDA+ดักแด้ไหมอีรี่ ทั้งแมลงสดและแมลงแห้ง โดยมีเส้นผ่านศูนย์กลางโคโลนี เท่ากับ 90.00 มิลลิเมตร ส่วนถั่งเช่าสีทองเจริญได้ดีที่สุดเมื่อเลี้ยงบนอาหาร PDA+ดักแด้ไหมบ้านสด (88.00 มิลลิเมตร) ในด้านผลผลิตน้ำหนักแห้งของดอก ถั่งเช่าหิมะที่เลี้ยงบนข้าวกล้องหอมมะลิ+แมลงดานาสด มีน้ำหนักดอกมากที่สุด (4.43 กรัม/ขวด) แตกต่างทางสถิติ (P&lt;0.05) กับข้าวกล้องหอมมะลิที่ให้น้ำหนักดอกแห้งน้อยที่สุด (1.79 กรัม/ขวด) ในขณะที่ถั่งเช่าสีทองที่เลี้ยงบนข้าวกล้องหอมมะลิ+จิ้งหรีดทองดำ ให้น้ำหนักแห้งของดอกมากที่สุด (5.00 กรัม/ขวด) แตกต่างทางสถิติ (P&lt;0.05) กับการเลี้ยงบนข้าวกล้องหอมมะลิอย่างเดียว (4.04 กรัม/ขวด) ส่วนปริมาณสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพนั้น ถั่งเช่าหิมะที่เลี้ยงบนข้าวกล้องหอมมะลิ+ดักแด้ไหมอีรี่ มีปริมาณสาร Cordycepin (244.01 มิลลิกรัม/100 กรัมน้ำหนักแห้ง) และ Adenosine (57.74 มิลลิกรัม/100 กรัมน้ำหนักแห้ง) สูงกว่ากรรมวิธีอื่นๆ ในขณะที่ถั่งเช่าสีทองที่เลี้ยงบนข้าวกล้องหอมมะลิ+ดักแด้ไหมอีรี่ให้สาร Cordycepin สูงที่สุด (212.31 มิลลิกรัม/100 กรัมน้ำหนักแห้ง) ส่วนสาร Adenosine พบสูงสุดเมื่อเลี้ยงบนข้าวกล้องหอมมะลิ+จิ้งหรีดทองดำ (234.93 มิลลิกรัม/100 กรัมน้ำหนักแห้ง) เมื่อทดสอบฤทธิ์ทางชีวภาพในการต้านเชื้อแบคทีเรีย สารสกัดจากถั่งเช่าหิมะสามารถต้านเชื้อ <em>Stappylococus aureus</em> และเชื้อ <em>Bacillus cereus</em> ได้ ในขณะที่สารสกัดจากถั่งเช่าสีทอง สามารถต้านเชื้อ <em>S.aureus</em>, <em>B. cereus</em>และ <em>E.coli</em> ได้ </p> <p> <strong>คำสำคัญ : </strong> ถั่งเช่าสีทอง, ถั่งเช่าหิมะ, แมลงกินได้, ฤทธิ์ทางชีวภาพ</p>

คำสำคัญ

Antibacterialฤทธิ์ทางชีวภาพCultivationการเพาะเลี้ยงCordyceps militarisถั่งเช่าสีทองeri silkwormแมลงกินได้Edible insectไหมอีรี่Mulberry silkwormถั่งเช่าหิมะไหมหม่อนinsect fungusIsaria tenuipesเชื้อราแมลง

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การใช้แมลงวันลายเป็นแหล่งโปรตีนและการผลิตปุ๋ยอินทรีย์

ชาญวิทย์ แก้วตาปี สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2563

การสกัดสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพจากแมลงกินได้ที่สามารถลดระดับน้ำตาลในเลือด ลดความเสี่ยงโรคความจาเสื่อม และยับยั้งการสร้างเม็ดสีเมลานิน

กนกอร เวชกรณ์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี พ.ศ. 2564

Pembangunan Biopenderia Enzim berasaskan Kolinasterase untuk Mengesan Kehadiran Bahan Cemar Seperti Racun Serangga dan Logam Berat

พ.ศ. 2563

โปรตีนสกัดจากแมลงกินได้และการนำไปใช้

ชุติมา ทองแก้ว มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2561

การศึกษาบทบาทของแมลงผสมเกสรต่อการรักษาความหลากหลายทางชีวภาพพรรณพืชป่าดิบเขา

วัฒนชัย ตาเสน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2559

การสร้างและพัฒนาผลิตภัณฑ์เพิ่มมูลค่าจากไหมป่า

ศิริวรรณ เนติวรานนท์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2554

การสำรวจศัตรูธรรมชาติของแมลง ไรศัตรูพริก และการควบคุมโดยชีววิธี

จิราพร เพชรรัตน์ คณะทรัพยากรธรรมชาติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่ พ.ศ. 2553

การคัดเลือกเชื้อราสาเหตุโรคแมลงที่มีศักยภาพเพื่อควบคุมเพลี้ยอ่อนกะหล่ำ

แก้วบัวสอน ราชขันติ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี พ.ศ. 2560

การศึกษาต้นทุนการผลิตและผลตอบแทนทางเศรษฐกิจของการผลิตแมลงศัตรูธรรมชาติภายใต้ระบบห่วงโซ่มูลค่าเพื่อใช้ประโยชน์ในการควบคุมแมลงศัตรูพืชโดยชีววิธีในเชิงพาณิชย์

รัชนียา บังเมฆ มหาวิทยาลัยแม่โจ้ พ.ศ. 2563

ความหลากหลายของโปรตีนคุณภาพสูง และสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพในการลดระดับน้ำตาลในเลือด ยับยั้งโรคความจำเสื่อม และยับยั้งการสร้างเม็ดสีเมลานินจากสายพันธุ์แมลงกินได้ เพื่อพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์เพื่อสุขภาพ

สมพงษ์ แสนเสนยา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี พ.ศ. 2564