ผลจากการใช้ใบไชยาต่อสุขภาพและการเจริญเติบโตในไก่พื้นเมือง

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการใช้ใบไชยาเป็นแหล่งวัตถุดิบทางเลือกต่อพารามิเตอร์ที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพและการเจริญเติบโตในไก่พื้นเมือง โดยใช้ไก่ประดู่หางดำอายุ 14 วัน จำนวน 80 ตัว แบ่งออกเป็น 4 กลุ่มทดลองๆละ 4 ซ้ำๆละ 5 ตัว ตามแผนการทดลองแบบ สุ่มสมบูรณ์ โดยกลุ่มที่ 1 กลุ่มควบคุม (ไม่ได้รับใบไชยา) และกลุ่มที่ได้รับใบไชยาในระดับ 10 20 และ 30% ในสูตรอาหาร ทุกกลุ่มมีการปรับค่าโปรตีนหยาบและพลังงานให้ใกล้เคียงกัน ไก่ประดู่ระยะ 14-42 วัน (โปรตีน 20 % พลังงาน 2,800 กิโลแคลอรี่/กิโลกรัม และระยะปลายหรือระยะ 43-98 วัน โปรตีน 17% พลังงาน 2,800 กิโลแคลอรี่/กิโลกรัม) ให้น้ำและอาหารแบบเต็มที่ จนไก่อายุได้ 98 วัน ทำการเก็บตัวอย่างเลือด ลำไส้และคุณภาพซาก ผลการทดลองพบว่า ตลอดระยะการทดลอง (14-98 วัน) ปริมาณการกินและอัตราการเปลี่ยนอาหารเป็นน้ำหนักตัวไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ (P > 0.05) แต่การให้ใบไชยาที่ระดับ 30% ส่งผลต่อน้ำหนักตัวที่เพิ่มขึ้นมีค่าลดลง (P < 0.05) นอกจากนี้ยังพบว่าการใช้ใบไชยาที่ระดับ 10-20% ไม่พบการตายของไก่ในระหว่างการทดลอง ในด้านสุขภาพนั้นพบว่าไก่ที่ได้รับใบไชยาในสูตรอาหารมีค่าเม็ดเลือดขาว Heterophil Eosinophil และ Monocyte เพิ่มสูงขึ้น และในส่วนของค่า AST มีค่าลดลง (P <0.05) ในกลุ่มที่ใช้ใบไชยาที่ระดับ 10-20% ในส่วนของอวัยวะภายในนั้นพบว่าการให้ใบไชยาทำให้น้ำหนักตับเพิ่มขึ้น ขณะที่กระเพาะแท้มีค่าลดลง (P <0.05) ลักษณะสัณฐานวิทยาของลำไส้เล็กนั้น พบการเปลี่ยนแปลงในไก่ที่ได้รับใบไชยามีความยาวของวิลไลในลำไส้เล็กส่วนต้นเพิ่มขึ้นตามระดับการเสริมใบไชยาในสูตรอาหาร และความลึกของคลิปท์มีค่าเพิ่มขึ้นในลำไส้เล็กส่วนปลาย ในส่วนของต้นทุนค่าอาหารนั้นพบว่า การใช้ใบไชยาที่ระดับสูงขึ้นทำให้ต้นทุนค่าอาหารมีค่าลดลง อย่างไรก็ตามเมื่อคิดต้นทุนค่าอาหารต่อการผลิตน้ำหนักตัวไก่ 1 กิโลกรัม การใช้ใบไชยาที่ระดับ 20% จะมีต้นทุนที่ต่ำที่สุด ดังนั้น การใช้ใบไชยาเป็นแหล่งโปรตีนในสูตรอาหารไก่พื้นเมืองนั้นสามารถใช้ได้ในระดับไม่เกิน 20% ในสูตรอาหาร

คำสำคัญ