ผลของการเลี้ยงไก่ไข่แบบปล่อย ต่อสมรรถนะการให้ผลผลิต คุณภาพไข่ ปริมาณคอเลสเตอรอล และองค์ประกอบของกรดไขมันในไข่

บทคัดย่อ

การวิจัขครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการเลี้ยงไก่ไข่แบบปล่อย ต่อสมรรถนะการ ให้ผลผลิตไข่ คุณภาพไข่ ปริมาณคอเลสเตอรอล และองค์ประกอบของกรดไขมันในไข่ โดยใช้ไก่ไข่ สายพันธุ์ทางการค้า (Isa Brown) อายุ 30 สัปดาห์ จำนวน 276 ตัว แบ่งออกเป็น 3 กลุ่ม ๆ ละ 3 ซ้ำ ดังนี้คือ กลุ่มที่ 1 เลี้ยงไก่ไข่บนกรงตับ (4 ตัว/กรง) กลุ่มที่ 2 เลี้ยงไก่ไข่แบบปล่อยพื้น (3 ตัว/ตร.ม.) และกลุ่มที่ 3 เลี้ยงไก่ไข่แบบปล่อยพื้น (5 ตัว/ตร.ม.) และมีพื้นที่ปล่อยออกสู่แปลงหญ้า (2 ตร.ม.ตัว) เป็นระยะเวลา 12 สัปดาห์ (อายุไก่ 30 ถึง 42 สัปดาห์ ไก่ทั้งสามกลุ่มได้รับอาหารสูตรเดียวกันตลอด การทดลอง ผลการศึกษาพบว่า รูปแบบการเลี้ยงไก่ไข่ไม่มีผลต่อผลผลิตไข่ น้ำหนักไข่ และอัตราการ เปลี่ยนอาหารเป็นน้ำหนักไข่ (P>0.05) แต่พบว่าไก่ไขที่เลี้ยงแบบปล่อยพื้นกินอาหารได้มากกว่าไก่ที่ เลี้ยงบนกรงตับอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) ในส่วนของคุณภาพไข่พบว่ารูปแบบการเลี้ยงทั้ง สามแบบไม่ส่งผลให้เปอร์เซ็นต์ของไข่ขาว ไข่แดง เปลือกไข่ ความหนาของเปลือกไข่ ความสูงไข่ ขาว และค่า Haugh unt แตกต่างกันทางสถิติ (P>0.05) แต่พบว่าการเลี้ยงไก่ไข่แบบมีพื้นที่ปล่อยสู่ แปลงหญ้ามีสีไข่แคงเข้มกว่าไก่ไข่ที่เลี้ยงแบบปล่อยพื้นและบนกรงดับอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P <0.05) รูปแบบการเลี้ยงไก่ไข่ที่แตกต่างกันไม่ส่งผลให้ปริมาณคอเลสเตอรอลใน ไข่ไก่แตกต่างกัน (P>0.05) แต่พบว่าการเลี้ยงไก่ไข่แบบมีพื้นที่ปล่อยสู่แปลงหญ้ามีการสะสมกรดไขมันชนิด โอเมก้า3 ที่เพิ่มสูงขึ้น ส่งผลให้อัตราส่วนระหว่างกรดไขมันชนิดโอเมก้า-6 ต่อโอเมก้า-3 ลดลงอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติ (P <0.05) เมื่อเปรียบเทียบกับไก่ไข่ที่เลี้ ยงแบบปล่อยพื้ ขึ้น และบนกรงตับ การศึกษาครั้งนี้ชี้ให้เห็นว่าการเลี้ยงไก่ไข่แบบมีพื้นที่ปล่อยสู่แปลงหญ้า สามารถช่วยเพิ่มสี ของไข่แดงและสัดส่วนของกรดขมันชนิด โอเมก้า-3 ในไข่ โดยไม่ส่งผลกระทบต่อสมรรถนะการ ให้ผลผลิตและคุณภาพไข่

คำสำคัญ