Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2560

ผลการเสริมกากเม่าต่อสมรรถภาพการผลิต ลักษณะซาก และนิเวศวิทยาของจุลินทรีย์ในทางเดินอาหารของไก่เนื้อEffects of mao pomace supplementation on production performance, carcass characteristics and microbial ecology in digestive tract of broiler chickens

กานดา ล้อแก้วมณี มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2560

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

การทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการทดแทนกากเม่าต่อสมรรถภาพการผลิต ลักษณะซาก และนิเวศวิทยาของจุลินทรีย์ในทางเดินอาหารของไก่เนื้อ โดยใช้ไก่เนื้อสายพันธุ์ Cobb เพศผู้ อายุ 7 - 42 วัน จํานวน 160 ตัว แบ่งการทดลองออกเป็น 4 กลุ่มทดลอง ๆ ละ 4 ซ้ำๆ ละ 10 ตัว วางแผนการทดลองสุ่มสมบูรณ์ (Completely randomized design: CRD) ใช้กากเม่าในอาหารไก่เนื้อ 4 ระดับ คือ 0, 0.5, 1.0 และ 1.5 เปอร์เซ็นต์ ผลการทดลองพบว่า การเสริมกากเม่าที่ระดับ 0.5, 1.0 และ 1.5 เปอร์เซ็นต์ มีผลในการเพิ่มค่าอัตราแลกเนื้ออย่างมีนัยสําคัญทางสถิติ (P<0.05) เมื่อเปรียบเทียบกับการเสริมกากเม่าที่ระดับ 0 เปอร์เซ็นต์ ในขณะที่การเสริมกากเม่าในระดับที่ 0.5 เปอร์เซ็นต์ มีผลทําให้อัตราการเลี้ยงรอดเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติ (P<0.05) เมื่อเปรียบเทียบกับการเสริมกากเม่าที่ระดับ 0, 1.0 และ 1.5 เปอร์เซ็นต์ในด้านผลตอบแทนทางเศรษฐกิจ พบว่าการเสริมกากเม่าที่ระดับ 0 เปอร์เซ็นต์ในอาหารไก่เนื้อ ทําให้ได้ผลตอบแทนทางเศรษฐกิจดีกว่าการเสริมกากเม่าที่ระดับ 0.5, 1.0 และ 1.5 เปอร์เซ็นต์นอกจากนี้การเสริมกากเม่าในอาหารไก่กระทงที่ระดับ 0, 0.5, 1.0 และ 1.5 เปอร์เซ็นต์ มีผลต่อน้ำหนักมีชีวิต น้ำหนักซากปราศจากเครื่องใน น้ำหนักเครื่องใน น้ำหนักซากร่วมเครื่องในเปอร์เซ็นต์สะโพกเปอร์เซ็นต์เนื้ออก เปอร์เซ็นต์หัว และคอค่าความสว่าง และค่าความเป็นสีแดงของเนื้ออกนอก ค่าความเป็นสีแดง และค่าความเป็นสีเหลืองของเนื้ออกในค่าความสว่างของไขมันในช่องท้อง ค่าความเป็นสีแดงของหนังติดอก และไขมันในช่องท้องสูง ค่าเปอร์เซ็นต์การสูญเสียน้ําหนักระหว่างการเก็บรักษาของเนื้อไก่ดิบ และหลังปรุงสุก (P<0.05) การเสริมกากเม่าในอาหารไก่กระทงที่ระดับ 1.0 เปอร์เซ็นต์ มีค่าความนุ่ม และรสชาติดีที่สุด (P<0.05) การศึกษานี้ชี้ให้เห็นว่าการเสริมกาก เม่าในอาหารไก่กระทงที่ระดับ 1.0 เปอร์เซ็นต์สามารถเพิ่มความนุ่ม และรสชาติของเนื้อไก่กระทงได้ดีกว่าไก่กระทงที่ได้รับอาหารเสริมกากเม่าในอาหารไก่กระทงที่ระดับ 0 เปอร์เซ็นต์การเสริมกากเม่าที่ระดับ 0 เปอร์เซ็นต์ในอาหารมีปริมาณจุลินทรีย์ทั้งหมดสูงกว่าการเสริมกากเม่าที่ระดับ 1.0 และ 1.5 เปอร์เซ็นต์ในอาหารอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติ (P<0.05) แต่ไม่แตกต่างจากการเสริมกากเม่าที่ระดับ 0.5 เปอร์เซ็นต์ในอาหาร (P>0.05) การเสริมกากเม่าที่ระดับ 0 และ 0.5 เปอร์เซ็นต์ในอาหารมีปริมาณแบคทีเรียผลิตกรดแลคติกสูงที่สุด (P<0.05) ในขณะที่การเสริมกากเม่าที่ระดับ 0 เปอร์เซ็นต์ในอาหารมีปริมาณประชากรจุลินทรีย์ ทั้งหมดสูงที่สุด (P<0.05) การเสริมกากเม่าที่ระดับ 0, 0.5, 1.0 และ 1.5 เปอร?เซ็นต?ในอาหารมีปริมาณเอสเชอริเชีย โคไลไม่แตกต่างกันทางสถิติ (P>0.05) จากผลการศึกษาทั้งหมดสามารถสรุปได้ว่าสามารถใช้กากเม่าสามารถในอาหารไก่ เนื้อได้ โดยช่วยเพิ่มอัตราการเลี้ยงรอด เนื่องจากกากเม่าช่วยปรับสมดุลของจุลินทรีย์ในไส้ติ่งของไก่เนื้อ

คำสำคัญ

Performanceไก่เนื้อสมรรถภาพการผลิตคุณภาพซากCarcass characteristicsmao pomaceกากเม่าBroiler Chickensmicrobial ecologyจุลินทรีย์ในระบบทางเดินอาหาร

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การเสริมส้มแขกในอาหารต่อสมรรถภาพการผลิต คุณภาพซาก และการลดเชื้อจุลินทรีย์ก่อโรคในไก่เนื้อ

อัจฉรา นิยมเดชา มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ พ.ศ. 2558

ผลการเสริมน้ำสกัดชีวภาพจากผักคาวตองในอาหารต่อสมรรถนะการเจริญเติบโตของไก่เนื้อ

นายวิโรจน์ วนาสิทธิชัยวัฒน์ กรมปศุสัตว์ พ.ศ. 2551

คุณภาพซาก องค์ประกอบเคมี และค่าเสถียรภาพออกซิเดชั่นของเนื้อไก่ลูกผสมพื้นเมืองของไทยกับไก่ไข่ ไก่พื้นเมืองไทย ไก่ไข่ และไก่กระทง

ชลธี แก้วคต มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2561

ผลการเสริมยีสต์สกัดในอาหารต่อสมรรถนะการเจริญเติบโตและคุณภาพซากในไก่เนื้อ

เทอดศักดิ์ ปุระมงคล มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก พ.ศ. 2560

ผลการเสริมเยื่อในลำต้นสาคูในอาหารที่มีผลต่อสมรรถภาพการผลิตของไก่พื้นเมืองไทยในระยะเล็ก

อัจฉรา นิยมเดชา มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ พ.ศ. 2558

การศึกษาสมรรถภาพการผลิตและส่วนประกอบซากของไก่พื้นเมืองที่เลี้ยงด้วยหนอนรำข้าวสาลีเป็นแหล่งอาหารโปรตีนเสริม

โสภณ บุญล้ำ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี พ.ศ. 2553

ผลของรูปแบบการเลี้ยงต่อคุณภาพเนื้อของไก่เบตง

สุธา วัฒนสิทธิ์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ พ.ศ. 2562

ผลการใช้ซีโอไลต์ธรรมชาติเสริมในอาหารไก่เนื้อและการใช้ซีโอไลต์ผสมในวัสดุรองพื้นรอกไก่ต่อระดับแอมโมเนีย ไฮโดรเจนซัลไฟด์และสมรรถภาพการผลิตและผลการใช้ซีโอไลต์ธรรมชาติเสริมในอาหารสุกรต่อระดับแอมโมเนียไฮโดรเจนซัลไฟด์และสมรรถภาพการผลิตของสุกร

อาภรณ์ ส่งแสง คณะเทคโนโลยีและการพัฒนาชุมชน มหาวิทยาลัยทักษิณ พ.ศ. 2553

การศึกษาสมรรถนะการเจริญเติบโต คุณภาพเนื้อ คุณภาพซาก และคุณภาพทางประสาทสัมผัสของไก่ประดู่หางดำเชียงใหม่ 1 ที่เลี้ยงด้วยอาหารไก่พื้นเมือง สำเร็จรูปและอาหารผสมเอง

จุฬากร ปานะถึก มหาวิทยาลัยแม่โจ้ พ.ศ. 2562

อิทธิพลของสายพันธุ์ ต่อคุณภาพเนื้อ องค์ประกอบของกลิ่น และกิจกรรมของเอนไซม์ต้านอนุมูลอิสระ ของไก่พื้นเมือง ไก่ลูกผสมประดู่หางดำเชียงใหม่ และไก่โรดไอแลนด์เรด

สัญชัย จตุรสิทธา มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2560