การพัฒนาแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ตามแนวคิดของ ป.อ.ปยุตโต กรณีศึกษานักเรียนชั้นประถมศึกษา สังกัดเขตพื้นที่การศึกษา จังหวัดนนทบุรี

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อ 1) เพื่อศึกษาความรู้ ความเข้าใจและทักษะในการรักษาศีล 5 การเจริญสมาธิตามหลักอิทธิบาท และการพัฒนาปัญญาด้วยการสร้างศรัทธาและโยนิโสมนสิการของ ผู้เรียนชั้นประถมศึกษา 2) เพื่อศึกษาผลการใช้ไตรสิกขา (ศีล สมาธิ ปัญญา) ในการพัฒนาแรงจูงใจใฝ่ สัมฤทธิ์ตามแนวคิดของ ป. อ. ปยุตโต ของนักเรียนชั้นประถมศึกษา โดยกลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนช่วง ชั้นที่ 1 (ป.3) และช่วงชั้นที่ 2 (ป.5,6) จ านวน 2 โรงเรียนๆ ละ 2 กลุ่ม รวม 4 กลุ่ม จ านวน 98 คน เก็บ รวบรวมข้อมูล 3 ระยะ คือ ก่อนการพัฒนา ระหว่างการพัฒนา และหลังการพัฒนา ด้วยเครื่องมือ 4 ชนิด คือ 1) แบบวัดแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ฯ 2) แบบสังเกตพฤติกรรมผู้เรียนโดยผู้ปกครอง 3) แบบประเมิน พฤติกรรมผู้เรียนโดยผู้วิจัย และ 4) การรายงานตนเองของผู้เรียน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ t-test และการ วิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1. ผู้เรียนที่เข้ารับการพัฒนาทั้ง 2 โรงเรียน โรงเรียนละ 2 กลุ่ม มีความรู้ความเข้าใจ และ ทักษะในการรักษาศีล 5 การเจริญสมาธิตามหลักอิทธิบาท และการพัฒนาปัญญาด้วยการสร้างศรัทธา และโยนิโสมนสิการในเชิงประจักษ์ โดยผู้ปกครอง อาจารย์ และผู้วิจัย เห็นการเปลี่ยนแปลงจากการ สังเกต และผู้เรียนรายงานด้วยตนเองทั้งด้วยวาจาและลายลักษณ์อักษร 2. ผู้เรียนที่เข้ารับการพัฒนาทั้ง 2 โรงเรียน โรงเรียนละ 2 กลุ่ม มีคะแนนแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ ตามแนวคิดของ ป.อ.ปยุตโต หลังการพัฒนาสูงกว่าก่อนการพัฒนาอย่างมีนัยส าคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 3. ผู้เรียนทั้ง 2 โรงเรียน โรงเรียนละ 2 กลุ่ม สามารถพัฒนาแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ตามแนวคิดของ ป.อ.ปยุตโตได้จริง กล่าวคือ ผู้เรียนมีความตั้งใจ ความพยายาม ความเอาใจใส่ และใช้สติปัญญา ไตร่ตรองในการท างาน/กิจกรรมเพิ่มมากขึ้น ท ากิจกรรมอย่างเต็มที่ตามศักยภาพ และมุ่งให้เกิด ประโยชน์เกื้อกูลต่อตนเอง ผู้อื่น และสังคม ค าส าคัญ : แรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ แนวคิดของ ป.อ.ปยุตโต ไตรสิกขา นักเรียนชั้นประถมศึกษา

คำสำคัญ