การพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างความตั้งใจจดจ่อร่วมกับกีฬาเปตองในนักเรียนประถมศึกษาที่มีภาวะเสี่ยงสมาธิสั้น
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาผลการใช้โปรแกรมเสริมสร้างความตั้งใจจดจ่อร่วมกับกีฬาเปตองในนักเรียนชั้นประถมศึกษากลุ่มทดลองที่มีภาวะเสี่ยงสมาธิสั้นในระยะก่อน การทดลอง หลังการทดลอง และระยะติดตามผล 2) เปรียบเทียบความตั้งใจจดจ่อของนักเรียนชั้นประถมศึกษาที่มีภาวะเสี่ยงสมาธิสั้น ระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม ในระยะหลังทดลองกับ ระยะติดตามผลกลุ่มเป้าหมายเป็นนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาที่มีภาวะเสี่ยงสมาธิสั้น อายุ 10- 12 ปี ได้มาด้วยวิธีการคัดกรองจากแบบคัดกรองนักเรียนที่มีภาวะสมาธิสั้นจำนวน 14 คนแบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 7 คนและกลุ่มควบคุม 7 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) แบบทดสอบความตั้งใจจดจ่อและ 2) โปรแกรมเสริมสร้างความตั้งใจจดจ่อร่วมกับกีฬาเปตองที่ผู้วิจัยพัฒนาขึ้น กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมเสริมสร้างความตั้งใจจดจ่อร่วมกับกีฬาเปตอง เป็นเวลา 4 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 3 ครั้ง ครั้งละ 50 นาที รวมทั้งหมด 12 ครั้ง ส่วนกลุ่มควบคุมได้รับกิจกรรมการเรียนตามปกติ แบ่งการทดลองออกเป็น 3 ระยะได้แก่ ระยะก่อนการทดลอง หลังการทดลองและติดตามผล 2 สัปดาห์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วย การวิเคราะห์ความแปรปรวนประเภทหนึ่งตัวแปรระหว่างกลุ่มและหนึ่งตัวแปรภายในกลุ่ม และทดสอบด้วยวิธีทดสอบรายคู่แบบบอนเฟอโรนี ผลการวิจัย พบว่า 1) นักเรียนที่มีภาวะเสี่ยงสมาธิสั้นกลุ่มทดลองที่ได้รับโปรแกรมเสริมสร้างความตั้งใจจดจ่อร่วมกับกีฬาเปตองในระยะหลังทดลองและระยะติดตามผลมีความตั้งใจจดจ่อสูงกว่าระยะก่อนทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 2) กลุ่มทดลองมีความตั้งใจจดจ่อสูงกว่ากลุ่มควบคุมในระยะหลังทดลองและระยะติดตามผลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05