การพัฒนาโปรแกรมส่งเสริมการรับรู้ความสามารถของตนในการเขียนเชิงวิชาการของนักศึกษาที่มีพฤติกรรมติดสนทนาออนไลน์

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายคือ 1) เพื่อพัฒนาโปรแกรมส่งเสริมการรับรู้ความสามารถของตนในการเขียนบทความเชิงวิชาการของนักศึกษา 2) เพื่อทดสอบประสิทธิภาพของโปรแกรมส่งเสริมการรับรู้ความสามารถของตนในการเขียนบทความเชิงวิชาการของนักศึกษา 3) เพื่อศึกษาผลของการใช้โปรแกรมฯ ที่มีต่อการรับรู้ความสามารถของตน และความสามารถในการเขียนเชิงวิชาการของนักศึกษาที่มีพฤติกรรมติดสนทนาออนไลน์และไม่มีพฤติกรรมติดสนทนาออนไลน์ 4) เพื่อศึกษาการเปลี่ยนแปลงของการรับรู้ความสามารถของตน รวมทั้งพัฒนาการของความสามารถในการเขียนเชิงวิชาการของนักศึกษาที่เรียนรู้โดยใช้และไม่ใช้โปรแกรมการสอนที่ผู้วิจัยพัฒนาขึ้น กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยเป็นนักศึกษาศึกษาศาสตร์และคณะครุศาสตร์ของสถาบันการพลศึกษา และมหาวิทยาลัย ราชภัฏเพชรบูรณ์ ที่เรียนอยู่ในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2559 ซึ่งได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) โดยพิจารณาจากพฤติกรรมการติดสนทนาออนไลน์ที่วัดโดยใช้แบบวัด เป็นนักศึกษาที่มีคะแนนการทดสอบความสามารถในการเขียนเชิงวิชาการต่ากว่าเปอร์เซนไทล์ที่ 25 และมีความสมัครใจเป็นอาสาสมัครทดสอบ/ทดลองในโครงการวิจัย รวมทั้งสิ้น 40 คน ผู้วิจัยแบ่งกลุ่มตัวอย่างออกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มละ 20 คน ได้รับการสุ่มเข้ากลุ่มทดลอง 1 กลุ่ม อีก 1 กลุ่มเข้ากลุ่มควบคุม การวิเคราะห์ข้อมูลใช้การวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วมพหุคูณ (Multivariate Analysis of Covariance) การทดสอบประสิทธิภาพของโปรแกรมการสอน โดยใช้เกณฑ์ประสิทธิภาพ 80/80 และการวิเคราะห์ความแปรปรวนสองทางแบบวัดซ้า (Two-way ANOVA for Repeated Measures) ผลการวิจัยพบว่า 1. ผลการทดสอบประสิทธิภาพของโปรแกรมการสอนที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นที่ส่งเสริมการรับรู้ความสามารถของตนในการเขียนและความสามารถในการเขียนเชิงวิชาการของนักศึกษา พบว่า โปรแกรมการสอนที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นที่พัฒนาขึ้นมีค่าประสิทธิภาพตามเกณฑ์มาตรฐาน 80/80 กล่าวคือ ประสิทธิภาพของกระบวนการที่จัดไว้ในโปรแกรมการสอนจากการทากิจกรรมระหว่างเรียน มีค่า 80.763 และประสิทธิภาพของผลลัพธ์หรือพฤติกรรมที่เปลี่ยนในตัวผู้เรียนหลังจากใช้การสอน มีค่า 82.007 2. ผลการใช้โปรแกรมการสอนที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นที่มีต่อการรับรู้ความสามารถในการเขียนเชิงวิชาการและความสามารถในการเขียนเชิงวิชาการของนักศึกษา รวมทั้งพัฒนาการของความสามารถในการเขียนเชิงวิชาการของนักศึกษาที่ได้รับการสอนที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นและการสอนปกตินั้นพบว่า ภายหลังการทดลอง ค่าเฉลี่ยการรับรู้ความสามารถของตนในการเขียนและความสามารถในการเขียนเชิงวิชาการระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม แตกต่างอย่างมีนัยสาคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ทุกตัวแปร สรุปได้ว่า การสอนที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นช่วยพัฒนาการรับรู้ความสามารถของตนในการเขียนและความสามารถในการเขียนเชิงวิชาการทุกตัวแปร ได้ดีกว่าการสอนปกติ 3. ผลศึกษาการเปลี่ยนแปลงของการรับรู้ความสามารถของตนในการเขียนและพัฒนาการของความสามารถในการเขียนเชิงวิชาการของนักศึกษาที่ได้รับการสอนที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นและการสอนปกติ พบว่า นักศึกษากลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมมีการเปลี่ยนแปลงคะแนนการรับรู้ความสามารถของตนในการเขียนและความสามารถในการเขียนเชิงวิชาการที่วัดหลังการทดลอง และที่วัดในระยะติดตามผล แตกต่างกันอย่างมีนัยสาคัญทางสถิติที่ระดับ .05 กล่าวคือ นักศึกษากลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยตั้งแต่หลังการทดลองจนถึงสิ้นสุดการติดตามผลสูงกว่ากลุ่มควบคุมทุกตัวแปร

คำสำคัญ