การเพิ่มหน้าที่บริหารจัดการสมองในเด็กปฐมวัยโดยใช้โปรแกรมเชิงบูรณาการทางสังคม ปัญญา และแรงจูงใจ: การศึกษาเชิงพฤติกรรม และคลื่นไฟฟ้าสมอง

บทคัดย่อ

หน้าที่บริหารจัดการสมองเป็นส่วนสำคัญของการเรียนรู้เริ่มต้น และพัฒนาการของเด็กที่ สัมพันธ์กับความสำเร็จทางด้านสังคมและวิชาการ การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาโปรแกรมการ บูรณาการทางสังคม ปัญญา และแรงจูงใจ ในการเพิ่มหน้าที่บริหารจัดการสมองของเด็กปฐมวัย 2) พัฒนา กิจกรรมทดสอบสำหรับการประเมินหน้าที่บริหารจัดการสมองในเด็กปฐมวัยสำหรับการศึกษาคลื่นไฟฟ้า สมอง และ 3) ศึกษาผลของโปรแกรมฯ ที่พัฒนาขึ้นทั้งเชิงพฤติกรรม และคลื่นไฟฟ้าสมอง กลุ่มตัวอย่าง คือ เด็กปฐมวัย อายุ5-6 ปีจำนวน 75 คน สุ่มตัวอย่างแบบง่ายเข้ากลุ่มทดลอง กลุ่มเปรียบเทียบ และ กลุ่มควบคุม กลุ่มละเท่า ๆ กัน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่แบบประเมินหน้าที่บริหารจัดการสมอง เชิงพฤติกรรมสำหรับเด็กปฐมวัย และเครื่องวัดคลื่นไฟฟ้าสมอง Emotiv EpocX วิเคราะห์ข้อมูลด้วย การวิเคราะห์ความแปรปรวนพหุทางเดียวแบบวัดซ้ำ สถิติทดสอบทีเมื่อประชากรสองกลุ่มไม่เป็นอิสระกัน ผลการวิจัยปรากฏว่า 1) โปรแกรมฯ ที่พัฒนาขึ้นที่ประกอบไปด้วย 8 กิจกรรม มีความ เหมาะสมในการนำไปใช้เพิ่มหน้าที่บริหารจัดการสมองในเด็กปฐมวัย 2) กิจกรรมทดสอบที่พัฒนาขึ้น มีค่าความตรงเชิงเนื้อหา เท่ากับ 0.95 และมีความตรงเชิงสภาพ เมื่อเทียบกับกิจกรรมทดสอบหน้าที่บริหาร จัดการสมองแบบมาตรฐาน รวมทั้งค่าความเที่ยงแบบความสอดคล้องภายใน KR-20 เท่ากับ 0.72 และ 3) คะแนนหน้าที่บริหารจัดการสมองของกลุ่มทดลองภายหลังการฝึกสูงกว่าก่อนการฝึก และสูงกว่า กลุ่มเปรียบเทียบ และกลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ3) คะแนนหน้าที่บริหารจัดการสมองของ กลุ่มทดลองยังคงอยู่เมื่อติดตามผลหลังทดลอง 2 สัปดาห์และ 4) คลื่นไฟฟ้าสมองของกลุ่มทดลองภายหลัง การฝึกพบว่า พลังงานสัมบูรณ์ย่านความถี่ธีตา แอลฟา และเบตา ต่ำกว่าก่อนการฝึก กลุ่มเปรียบเทียบ และ กลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติสรุปได้ว่า โปรแกรมฯ ที่พัฒนาขึ้นสามารถเพิ่มหน้าที่บริหารจัดการ สมองในเด็กปฐมวัยได้

คำสำคัญ