การพัฒนาชุดกิจกรรมโดยใช้สมองเป็นฐานเพื่อพัฒนาทักษะชีวิตของเด็กปฐมวัย

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาชุดกิจกรรมโดยใช้สมองเป็นฐานในการส่งเสริมทักษะชีวิตของเด็กปฐมวัย และเพื่อวิเคราะห์ผลการใช้ชุดกิจกรรมโดยใช้สมองเป็นฐานที่มีต่อทักษะชีวิตของเด็กปฐมวัย กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยครั้งนี้ คือ เด็กปฐมวัยชาย-หญิงอายุระหว่าง 5-6 ปี ที่กำลังศึกษาอยู่ในระดับชั้นอนุบาลปีที่ 2/1 และ 2/2 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2559 ของโรงเรียนเทศบาลห้างฉัตร อำเภอห้างฉัตร จังหวัดลำปาง โดยแบ่งเป็นกลุ่มทดลอง จำนวน 30 คน และ กลุ่มควบคุม จำนวน 30 คน รวม 60 คน ซึ่งได้จากการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ ชุดกิจกรรมโดยใช้สมองเป็นฐาน จำนวน 32 แผน และแบบวัดทักษะชีวิตของเด็กปฐมวัย ซึ่งมีทั้งหมด 2 สถานการณ์ ประกอบด้วยสถานการณ์ที่ 1 ประเมินทักษะชีวิต ด้านการรับผิดชอบและและด้านการสร้างสัมพันธ์ที่ดีกับผู้อื่น สถานการณ์ที่ 2 ประเมินทักษะชีวิต ด้านการคิดวิเคราะห์และด้านการแก้ปัญหา สถิติที่ใช้ในงานวิจัย คือ ค่าเฉลี่ย ( ) และส่วนเบี่ยงมาตรฐาน ( .) ผลการวิจัยพบว่า 1. ทักษะชีวิตของเด็กปฐมวัยโรงเรียนเทศบาลห้างฉัตร ก่อนและหลังที่ได้รับการจัดกิจกรรมโดยภาพรวม หลังการจัดกิจกรรมมีค่าเฉลี่ยสูงกว่าก่อนการจัดกิจกรรม โดยก่อนการจัดกิจกรรม มีค่าเฉลี่ย 1.69 และหลังการจัดกิจกรรม มีค่าเฉลี่ย 1.89 เมื่อจำแนกเป็นรายด้าน พบว่า หลังการจัดกิจกรรมมีค่าเฉลี่ยสูงกว่าก่อนการจัดกิจกรรมทุกด้าน โดยด้านความรับผิดชอบ ก่อนการทำกิจกรรมมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 1.71 และหลังการทำกิจกรรมมีค่าเฉลี่ยสูงขึ้นเท่ากับ 1.89 ด้านการสร้างสัมพันธ์กับผู้อื่น ก่อนการจัดกิจกรรมมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 1.58 และหลังจากการทำกิจกรรมมีค่าเฉลี่ยสูงขึ้นเท่ากับ 1.85 ด้านการคิดวิเคราะห์ก่อนการจัดกิจกรรมมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 1.8 และหลังการจัดกิจกรรมมีค่าเฉลี่ยสูงขึ้นเท่ากับ 1.95 ด้านการแก้ปัญหาก่อนการจัดกิจกรรมมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 1.67 และหลังการจัดกิจกรรมมีค่าเฉลี่ยสูงขึ้นเท่ากับ 1.84 2. ทักษะชีวิตของเด็กปฐมวัยในกลุ่มควบคุมของโรงเรียนเทศบาลห้างฉัตร ก่อนและหลังที่ไม่ได้รับการจัดกิจกรรมโดยภาพรวม หลังที่ไม่ได้รับการจัดกิจกรรมมีค่าเฉลี่ยสูงกว่าก่อนที่ไม่ได้รับการจัดกิจกรรม โดยก่อนที่ไม่ได้รับการจัดกิจกรรม มีค่าเฉลี่ย 1.64 และหลังที่ไม่ได้รับการจัดกิจกรรม มีค่าเฉลี่ย 1.67 เมื่อจำแนกเป็นรายด้าน พบว่า หลังที่ไม่ได้รับการจัดกิจกรรมมีค่าเฉลี่ยสูงกว่าก่อนที่ไม่ได้รับการจัดกิจกรรมทุกด้าน โดยเด็กปฐมวัยในกลุ่มควบคุมที่ไม่ได้รับการจัดกิจกรรมมีค่าเฉลี่ยทักษะชีวิตด้านความรับผิดชอบก่อนที่ไม่ได้รับการจัดกิจกรรมเท่ากับ 1.69 และมีค่าเฉลี่ยหลังที่ไม่ได้รับการจัดกิจกรรมเท่ากับ 1.72 ด้านการสร้างสัมพันธ์กับผู้อื่น ก่อนที่ไม่ได้รับการจัดกิจกรรมมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 1.53 หลังที่ไม่ได้รับการจัดกิจกรรมมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 1.57 ด้านการคิดวิเคราะห์ ก่อนที่ไม่ได้รับการจัดกิจกรรมมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 1.74 หลังที่ไม่ได้รับการจัดกิจกรรมมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 1.77 และด้านการแก้ไขปัญหาก่อนที่ไม่ได้รับการจัดกิจกรรมมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 1.60 และหลังที่ไม่ได้รับการจัดกิจกรรมมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 1.62 3. การเปรียบเทียบผลการศึกษาทักษะชีวิตของเด็กปฐมวัยโรงเรียนเทศบาลห้างฉัตร ก่อนและหลังที่ได้รับและไม่ได้รับการจัดกิจกรรม พบว่า ทักษะชีวิตของเด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดกิจกรรมมีค่าเฉลี่ยก่อนได้รับการจัดกิจกรรมเท่ากับ 1.69 หลังจากได้รับการจัดกิจกรรมมีค่าเฉลี่ยสูงขึ้นเท่ากับ 1.89 ในส่วนของทักษะชีวิตเด็กปฐมวัยในกลุ่มควบคุมที่ไม่ได้รับการจัดกิจกรรมมีค่าเฉลี่ยก่อนที่ไม่ได้รับการจัดกิจกรรมเท่ากับ 1.64 และหลังจากที่ไม่ได้รับการจัดกิจกรรมมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 1.67

คำสำคัญ