Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2561

การศึกษารูปแบบการพัฒนาความฉลาดทางสังคมของเด็กปฐมวัย ในศตวรรษที่ 21

เยาวนุช ทานาม มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์ พ.ศ. 2561

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบการพัฒนาความฉลาดทางสังคมของเด็กปฐมวัยในศตวรรษที่ 21 โดยมีวัตถุประสงค์เฉพาะคือ 1) สร้างและประเมินคุณภาพรูปแบบการพัฒนาความฉลาดทางสังคมของเด็กปฐมวัย 2) ดำเนินการทดลองใช้รูปแบบการพัฒนาความฉลาดทางสังคมของเด็กปฐมวัย และ 3) ศึกษาผลการใช้รูปแบบการพัฒนาความฉลาดทางสังคมของเด็กปฐมวัย กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ได้แก่ ได้แก่ เด็กปฐมวัยที่กำลังศึกษาชั้นอนุบาล 1 และ 2 ของโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาฉะเชิงเทรา ที่ได้จากการเลือกโรงเรียนแบบเจาะจง (Purposive Sampling) จำนวน 120 คน เครื่องมือที่ใช้ได้แก่ คู่มือการใช้รูปแบบการพัฒนาความฉลาดทางสังคมของเด็กปฐมวัย แบบประเมินคุณลักษณะและพฤติกรรมความฉลาดทางสังคมของเด็กปฐมวัย และแบบประเมินความพึงพอใจการใช้รูปแบบการพัฒนาความฉลาดทางสังคมของเด็กปฐมวัย ผลการวิจัย พบว่า ในกลุ่มทดลองหลังจากได้รับการพัฒนาความฉลาดทางสังคมแล้ว เด็กปฐมวัยมีคะแนนการประเมินโดยรวมสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (t=65.41, p=.00) และมีคะแนนรายด้านทุกด้าน คือ ด้านการอยู่ร่วมกับผู้อื่น และด้านการมีระเบียบวินัย สูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (t=20.34, 21.13, p=.00) แสดงว่า การพัฒนาความฉลาดทางสังคมของเด็กปฐมวัย ส่งเสริมให้เด็กปฐมวัยมีความฉลาดทางสังคมสูงขึ้น นอกจากนั้น รูปแบบการพัฒนาความฉลาดทางสังคมของเด็กปฐมวัย โดยใช้นิทาน จำนวน 10 เรื่อง ทำให้เด็กเกิดพฤติกรรมความฉลาดทางสังเพิ่มสูงขึ้นกว่าก่อนการทดลอง

คำสำคัญ

DevelopmentการพัฒนาความฉลาดทางสังคมSocial Intelligent and childrenและเด็กปฐมวัย

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การพัฒนาสมรรถนะเด็กปฐมวัยโดยการออกแบบการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21

สุภิมล บุญพอก มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด พ.ศ. 2565

การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนจิตสาธารณะตามแนวคิดจิตตปัญญาศึกษา และทฤษฎีปัญญาสังคมสำหรับนักเรียนประถมศึกษา

กีรติวิทย์ สุวรรณธรรมา มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2557

การศึกษาคุณลักษณะความฉลาด ทางสังคมของวัยรุ่น

มณฑิรา จารุเพ็ง มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พ.ศ. 2562

การพัฒนาหลักสูตรการส่งเสริมคุณลักษณะเด็กปฐมวัยในศตวรรษที่ 21โดยใช้กระบวนการชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพในพื้นที่จังหวัดยโสธร

ปิยะมาภรณ์ ยโสธรา สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2564

แนวทางการส่งเสริมและพัฒนาการเรียนรู้ของเด็กและเยาวชนในยุคปัจจุบัน

แสวง นิลนามะ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย พ.ศ. 2563

หลักสูตรเสริมสร้างจิตสาธารณะตามแนวคิดทฤษฎีการเรียนรู้ทางปัญญาสังคมร่วมกับการเรียนรู้ด้วยการรับใช้สังคม สำหรับนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น

วารีรัตน์ แก้วอุไร มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2558

นวัตกรรมการศึกษาสู่การเชื่อมโยงพฤติกรรมทางสังคมของคน 2 วัย ; ปฐมวัย-ปัจฉิมวัย

วีณา ประชากูล มหาวิทยาลัยมหาสารคาม พ.ศ. 2564

การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนที่สอดคล้องกับช่วงวัยการศึกษา รายวิชาสถิติสำหรับการวิจัยทางสังคมศาสตร์ สาขาวิชาการพัฒนาชุมชน คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่

นิชธิมา บุญเฉลียว มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ พ.ศ. 2558

ผลของโปรแกรมการช่วยเหลือทางจิตวิทยาเพื่อเสริมสร้างความฉลาดทางสังคมของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นที่มีพฤติกรรมรังแกผู้อื่น

สมิทธิ์ เจือจินดา สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2562

การพัฒนากระบวนการจัดประสบการณ์ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญโดยใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่น เพื่อพัฒนาทักษะการคิดของเด็กปฐมวัย ในศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก สังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดเลย

ธนาพูน วงค์ษา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย พ.ศ. 2561