Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2564

การพัฒนานวัตกรรมส่งเสริมสังคมไทยไร้ความรุนแรงในเด็กและเยาวชนยุคศตวรรษที่ 21

พรเทพ ลี่ทองอิน สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

การพัฒนานวัตกรรมส่งเสริมสังคมไทยไร้ความรุนแรงในเด็กและเยาวชนยุคศตวรรษที่ 21 มีจุดมุ่งหมาย 1) เพื่อศึกษาทักษะชีวิ ตที่จำเป็นของเด็กและเยาวชนเพื่อลดความรุนแรง 2) เพื่อระบุรูปแบบแนวทาง วิธีการ และลักษณะการมีส่วนร่วมของชุมชนที่เกื้อกูลต่อการลดความรุนแรงในเด็กและเยาวชน และ 3) เพื่อพัฒนารูปแบบการสอนทักษะชีวิตด้วยระบบออนไลน์แบบเปิด ใช้วิธีการวิจัยแบบผสมผสานทั้งการวิจัยเชิงปริมาณ การวิจัยเชิงคุณภาพ และการวิจัยเชิงปฏิบัติกับชุมชนแบบมีส่วนร่วมเพื่อหาแนวทางแก้ไขปัญหาร่วมกัน ตามรูปแบบการพัฒนานวัตกรรมการเรียนการสอน ADDIE model ศึกษาความจำเป็นและความต้องการ รูปแบบการสอนระบบออนไลน์แบบเปิด และการมีส่วนร่วมของชุมชน จากครู นักเรียน และผู้มีส่วนเกี่ยวข้องของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน นำมาสร้างรูปแบบการสอนทักษะชีวิตด้วยระบบออนไลน์แบบเปิด และรูปแบบแนวทาง วิธีการ และลักษณะการมีส่วนร่วมของชุมชนที่เกื้อกูลต่อการลดความรุนแรงในเด็กและเยาวชน จากการประชุมกลุ่มย่อยผู้เชี่ยวชาญ หาประสิทธิผลด้วยโดยการเปรียบเทียบคะแนนผลสัมฤทธิ์ก่อนเรียนและหลังเรียนของนักเรียน ประเมินผลด้วยการสำรวจความพึงพอใจ และวิพากษ์ด้วยผู้เชี่ยวชาญ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลในการเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ก่อนเรียนและหลังเรียน คือ t-test ผลวิจัยสรุปว่า 1) ทักษะชีวิตที่จำเป็นของเด็กและเยาวชนเพื่อลดความรุนแรงมากที่สุด ประกอบด้วย 4 ด้าน 2) รูปแบบแนวทางการมีส่วนร่วมของชุมชนที่เกื้อกูลต่อการลดความรุนแรงในเด็กและเยาวชน ประกอบด้วย 3 ส่วน คือ 2.1) แนวทางการมีส่วนร่วม 8 ประการ 2.2) วิธีการมีส่วนร่วม 7 ประการ และ 2.3) ลักษณะการมีส่วนร่วม 3 กลุ่ม 3) รูปแบบการสอนทักษะชีวิตด้วยระบบออนไลน์แบบเปิด ประกอบด้วย กลุ่มผู้ใช้ 3 กลุ่ม องค์ประกอบหลัก 4 ด้าน และปัจจัยสนับสนุน 3 ประการ ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้ทักษะชีวิตของนักเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 นักเรียนมีความพึงพอใจมากที่สุด และผลการประเมินรูปแบบจากผู้ทรงคุณวุฒิ พบว่า มีความเหมาะสมอยู่ในระดับมาก

คำสำคัญ

21Innovationนวัตกรรมศตวรรษที่ทักษะชีวิตLife Skillsเด็กและเยาวชนthe 21st CenturyChildhood and AdolescentsNon-Violence in Thai Societyสังคมไทยไร้ความรุนแรง

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

นวัตกรรมทางสังคมเพื่อขับเคลื่อนสุขภาวะโดยการมีส่วนร่วมของเด็กและเยาวชน

ชานนท์ โกมลมาลย์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2561

โครงการจับกระแสความเคลื่อนไหวและนวัตกรรมการจัดการศึกษาและพัฒนาเด็กและเยาวชน

จุฬากรณ์ มาเสถียรวงศ์ สถาบันรามจิตดี พ.ศ. 2557

โครงการวิจัยและพัฒนารูปแบบการจัดการทางสังคมเพื่อแก้ไขปัญหาความรุนแรงในเด็กและเยาวชน

นางสาวรยากร งามดี สำนักงานปลัดกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ พ.ศ. 2552

การพัฒนาสมรรถนะเด็กปฐมวัยโดยการออกแบบการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21

สุภิมล บุญพอก มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด พ.ศ. 2565

รูปแบบการเสริมสร้างคุณภาพความเป็นพลเมืองในศตวรรษที่ 21 ของเด็กและเยาวชนชุมชนริมคลองลาดพร้าว

เจนศึก โพธิศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร พ.ศ. 2561

ศึกษาแนวทางการพัฒนานวัตกรรม ด้านเด็กและเยาวชนฐานชุมชนและโรงเรียนใน เครือข่ายยุวชนสร้างสรรค์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี

ภัสรา รู้พันธ์ สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (สกสว.) พ.ศ. 2561

การพัฒนาหลักสูตรการส่งเสริมคุณลักษณะเด็กปฐมวัยในศตวรรษที่ 21โดยใช้กระบวนการชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพในพื้นที่จังหวัดยโสธร

ปิยะมาภรณ์ ยโสธรา สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2564

โครงการรูปแบบการพัฒนาเด็ก เยาวชน ฐานชุมชนและโรงเรียนขนาดเล็ก ด้วยบทบาทของหน่วยการศึกษาและพัฒนา เครือข่ายยุวชนสร้างสรรค์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี เพื่อการขับเคลื่อนนวัตกรรมการศึกษาในระดับพื้นที่

ภัสรา รู้พันธ์ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2563

การวิจัยและพัฒนาทักษะนวัตกรรมของเยาวชนไทยสำหรับรองรับการประกอบอาชีพในโลกอนาคต

ชาญณรงค์ วิเศษสัตย์ มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด พ.ศ. 2564

การพัฒนาศักยภาพชุมชนในการป้องกันและแก้ไขปัญหาเด็กและเยาวชนติดเกม

จุฬาภรณ์ โสตะ คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2552