รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2567
โครงการสร้างสรรค์สื่อการเรียนรู้เพื่อยุติความรุนแรง ทางสังคมออนไลน์สำหรับเด็กและเยาวชน
บริษัท เลิร์น เอ็ดดูเคชั่น จำกัด พ.ศ. 2567 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลการเรียนรู้ ผลคะแนนพัฒนาการสัมพัทธ์ และความ พึึงพอใจของนัักเรีียนที่มีต่่อสื่อการเรียนรู้โมชั่นกราฟฟิก คอร์สการใช้สื่อสังคมออนไลน์และวิธีป้องกันการ Cyberbullying กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง ประกอบด้วย นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น รวมทั้งสิ้น 109 คน เครื่องมือที่ใช้ คือ สื่อการเรียนรู้ โมชั่นกราฟฟิก คอร์สการใช้สื่อสังคมออนไลน์และวิธีป้องกันการ Cyberbullying แบบทดสอบ วัดผลการเรียนรู้ก่อนและหลังเรียน แบบประเมินความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย คะแนนพัฒนาการสัมพัทธ์ และการทดสอบค่าทีของกลุ่มตัวอย่างไม่อิสระ
ผลการวิจัยพบว่า
1) นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นกลุ่มตัวอย่าง มีผลการเรียนรู้หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนด้วยสื่อการเรียนรู้โมชั่นกราฟฟิกที่สร้างสรรค์ขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ซึ่งเป็นไปตามสมมติิฐานที่่ตั้งไว้้
2) นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นกลุ่มตัวอย่าง ไม่ต่ำกว่าร้อยละ 80 มีผลการเรียนรู้ หลังเรียนด้วยสื่อการเรียนรู้โมชั่นกราฟฟิกที่สร้างสรรค์ขึ้นผ่านเกณฑ์ ซึ่งเป็นไปตามสมมติิฐานที่่ตั้งไว้้
3) ผลคะแนนพัฒนาการสัมพัทธ์ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นกลุ่มตัวอย่างที่ เรียนด้วยสื่อการเรียนรู้โมชั่นกราฟฟิกที่สร้างสรรค์ขึ้นอยู่ในระดับต้นขึ้นไป ซึ่งเป็นไปตามสมมติิฐานที่่ตั้งไว้้ และ
4) นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นกลุ่มตัวอย่าง มีความพึงพอใจต่อสื่อการเรียนรู้โมชั่นกราฟฟิกที่สร้างสรรค์ขึ้นอยู่ในระดับมากขึ้นไป ซึ่งเป็นไปตามสมมติิฐานที่่ตั้งไว้้
คำสำคัญ
การบูลลี่ในโลกออนไลน์ความรุนแรงต่อเด็กบนโลกออนไลน์โมชั่นกราฟิก
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
ต้นแบบการพัฒนาเครือข่ายเยาวชนเพื่อป้องกันการกระทำความผิดและตกเป็นเหยื่ออาชญากรรมด้วยกระบวนการสื่อสังคมออนไลน์
วิชิต อาษากิจ สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2565 การวิจัยและพัฒนาหลักสูตรการสร้างภูมิรู้ดิจิทัลเพื่อป้องกันการรังแกบนโลกออนไลน์สำหรับเด็กนักเรียนระดับประถมศึกษา
สุจิตรา แก้วสีนวล สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564 การวิจัยและพัฒนาเครือข่ายเยาวชนเพื่อป้องกันการกระทำผิดและตกเป็นเหยื่ออาชญากรรมด้วยกระบวนการสื่อสังคมออนไลน์
สรรค์ชัย โพธิสุวรรณ โรงเรียนนายร้อยตำรวจ พ.ศ. 2563 การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โดยใช้กิจกรรมการเรียนรู้ด้วยสื่อสังคมออนไลน์ร่วมกับการใช้ปัญหาเป็นฐาน
ประสาท เนืองเฉลิม มหาวิทยาลัยมหาสารคาม พ.ศ. 2559 การพัฒนารูปแบบการสอนเสริมด้วยสื่อสังคมออนไลน์ในสถาบันอุดมศึกษา
แสงทอง บุญยิ่ง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ พ.ศ. 2559 การใช้สื่อสังคมออนไลน์ประกอบการจัดการเรียนรู้รายวิชาจิตวิทยาวัยเด็กในโรงเรียน
กรกฎา นักคิ้ม มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2563 ผลการใช้สื่อสังคมออนไลน์ร่วมกับการเรียนรู้เชิงรุก วิชาการออกแบบและผลิตสื่อกราฟิกคอมพิวเตอร์ สำหรับนักศึกษาระดับชั้นปริญญาตรี
ดิเรก ธีระภูธร มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2560 ผลการจัดการเรียนรู้วิชาสุขศึกษาโดยใช้ปัญหาเป็นฐานและทฤษฎีประมวลสารสนเทศทางสังคม ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความสามารถในการแก้ปัญหาพฤติกรรม การกลั่นแกล้งทางโลกออนไลน์ของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 2
จินตนา สรายุทธพิทักษ์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2563 การพัฒนาชุดการสอนรายบุคคลแบบการสร้างความรู้ด้วยตนเอง เรื่อง ภัยจากสื่อสังคมออนไลน์ สำหรับนักเรียนประถมศึกษาชั้นปีที่ 4
พงศ์ประเสริฐ หกสุวรรณ มหาวิทยาลัยบูรพา พ.ศ. 2559 การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้วิชาคอมพิวเตอร์ด้วยการเรียนแบบโครงงานเป็นฐานร่วมกับสื่อสังคมออนไลน์ เพื่อส่งเสริมการเรียนรู้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร สำหรับนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาตอนปลาย
กอบสุข คงมนัส มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2562