การออกแบบและพัฒนาชุดของเล่นเพื่อส่งเสริมกายภาพบำบัดแบบบูรณาการประสาทการรับรู้ทางสายตาสำหรับเด็กสมาธิสั้น

บทคัดย่อ

งานวิจัยฉบับนี้มีวัตถุประสงค์ต้องการศึกษาถึงปัญหาของลักษณะสมาธิสั้นที่ส่งผลกระทบต่อพฤติกรรมของเด็กสมาธิสั้นและนำข้อมูลมาออกแบบพัฒนาชุดของเล่นส่งเสริมกายภาพบำบัดแบบบูรณาการประสาทการรับรู้ทางสายตาสำหรับเด็กสมาธิสั้น ศูนย์กายภาพบำบัดคณะกายภาพบำบัด มหาวิทยาลัยมหิดล เพื่อให้เกิดคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นสำหรับเด็ก โดยรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มเด็กที่มีลักษณะสมาธิสั้นช่วงอายุ 3 – 5 ปี ที่ศูนย์กายภาพบำบัดคณะกายภาพบำบัด มหาวิทยาลัยมหิดล จำนวน 10 คน และคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง เป็นชาย 4 คน, หญิง 6 คน รวมไปถึงข้อมูลจากผู้เชี่ยวชาญทางด้านการกายภาพบำบัดและออกแบบผลิตภัณฑ์ ตัวแปรที่ทำการศึกษาคือการรับรู้ทางสายตาในเรื่องสมาธิของเด็กที่มีลักษณะสมาธิสั้นช่วงอายุ 3 – 5 ปี จากการเล่นชุดของเล่นดีขึ้นหรือไม่ ระยะเวลาในการศึกษาข้อมูลของโครงการวิจัยใช้เวลา 1 ปี เนื้อหาที่ใช้ในการทดสอบคือ สมาธิสั้น,ซนอยู่ไม่นิ่ง,หุนหันพลันแล่นและการรับรู้ทางสายตาของเด็กสมาธิสั้น ผลการวิจัยพบว่าหลังจากได้ทำการทดลองชุดของเล่น เด็กมีศักยภาพในเรื่องสมาธิที่ดีขึ้น ค่าเฉลี่ยโดยรวมทุกด้านเท่ากับ 4.18 อยู่ในระดับดี เมื่อเปรียบเทียบกับก่อนทดสอบอยู่ในระดับปานกลางโดยมีค่าเฉลี่ย คือ 3.42 วัดผลประเมินโดยผู้ปกครองและนักกายภาพบำบัดให้คะแนนการแสดงออกในเรื่องสมาธิเป็นตัวชี้วัดของเด็กแต่ละคนทุกหลังเล่นกิจกรรมจากชุดของเล่น ผลการวิจัยดังกล่าวเป็นไปตามสมมติฐานที่ตั้งไว้คือ ระดับการรับรู้ทางสายตาในเรื่องสมาธิโดยใช้ชุดของเล่นหลังทดสอบสูงกว่าก่อนทดสอบมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ในทุกด้านซึ่งเป็นไปตามสมมติฐานที่ตั้งไว้ คือ H1: U1 < U2 สมมติฐานมีนัยสำคัญการยอมรับ H1 ซึ่งเป็นไปตามสมมติฐานที่ตั้งไว้

คำสำคัญ