ตัวแปรพหุระดับที่ส่งผลต่อพฤติกรรมใฝ่เรียนของนักศึกษาสถาบันการพลศึกษา

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีจุดประสงค์หลักคือ 1) เพื่อประมาณค่าเฉลี่ยประชากรของลักษณะมุ่ง อนาคต ความเช่อือ านาจในตน เจตคตติ่อการเรยีน แรงจูงใจใฝ่สมั ฤทธิ์การส่งเสรมิ การเรยีน ของผู้ปกครอง การจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นส าคัญ บรรยากาศในชั้นเรียน และ พฤตกิรรมใฝ่เรยีนของนักศึกษาสถาบันการพลศึกษา 2) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปร ระดับนักศึกษา ได้แก่ ลักษณะมุ่งอนาคต ความเชื่ออ านาจในตน เจตคติต่อการเรียน แรงจูงใจ ใฝ่สมั ฤทธิ์การส่งเสรมิ การเรยีนของผูป้ กครอง และตวัแปรระดบั ห้องเรียน ได้แก่ การจัดการ เรียนการสอนท่ีเน้นผู้เรียนเป็นส าคญั และบรรยากาศในชนั้ เรียนกับพฤติกรรมใฝ่เรียนของ นักศึกษาสถาบันการพลศึกษา และ 3) เพื่อค้นหา ตัวแปรพยากรณ์ระดับนักศึกษาและตัวแปร พยากรณ์ระดบัหอ้งเรยีนทส่ีง่ ผลต่อพฤตกิรรมใฝ่เรยีนของนักศึกษาสถาบันการพลศึกษา ซึ่งการ วิจัยครั้งนี้ ใช้กระบวนการวิจัยแบบบรรยาย (Descriptive Research) กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ เป็นนักศึกษาสถาบันการพลศึกษา กระทรวงการ ท่องเที่ยวและกีฬา ที่ก าลังศึกษาในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2556 จ านวน 645 คน ซึ่งได้มา โดยการสุ่มแบบสองขั้นตอน (Two-stage Random Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวม ครั้งนี้ ประกอบด้วย แบบสอบถามลักษณะมุ่งอนาคต ความเชื่ออ านาจในตน เจตคติต่อการเรียน แรงจูงใจใฝ่สมัฤทธิ์การส่งเสรมิ การเรยีนของผปู้ กครอง การจดัการเรยีนการสอนทเ่ีน้นผูเ้รยีน เป็นส าคญั บรรยากาศในชนั้ เรยีน และแบบสอบถามพฤติกรรมใฝ่เรยี น ด าเนินการวิเคราะห์ ข้อมูลโดยการวิเคราะห์พหุระดับ ด้วยโปรแกรม SPSS for windows version 20 and HLM version 7 student Edition for windows ผลการวิจัยพบว่า 1. นักศึกษาสถาบันการพลศึกษา มีคะแนนเฉลี่ยลักษณะมุ่งอนาคต ความเชื่ออ านาจ ในตน เจตคตติ่อการเรยีน แรงจูงใจใฝส่ มัฤทธิ์การส่งเสรมิ การเรยีนของผูป้ กครอง การจดัการ เรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นส าคัญ บรรยากาศในชนั้ เรยีน และพฤตกิรรมใฝ่เรยีนมีค่าเฉลี่ย อยู่ในระดับมาก 2. ตัวแปรพยากรณ์ระดับนักศึกษา ได้แก่ ลักษณะมุ่งอนาคต ความเชื่ออ านาจในตน เจตคตติ่อการเรยีน แรงจูงใจใฝส่ มัฤทธิ์การส่งเสรมิ การเรยีนของผูป้ กครองมคีวามสมัพนัธ์กบั พฤติกรรมใฝ่เรยี นของนักศึกษา โดยมคี่าสมั ประสิทธิส์หสมั พนัธ์อยู่ระหว่าง .083 ถึง .926 อย่างมีนัยส าคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ทุกตัวแปร และตัวแปรพยากรณ์ระดับนักศึกษาที่มี ความสมั พนัธ์กบั พฤติกรรมใฝ่เรยี นมากท่สีุดคือ ความเชื่ออ านาจในตนโดยมคี่าสมั ประสทิธิ์ สหสัมพันธ์เท่ากับ .926 ส่วนตัวแปรที่มีความสมั พนัธ์กับพฤติกรรมใฝ่เรียนของนักศึกษา น้อยที่สุดคือการส่งเสริมการเรียนของผู้ปกครองโดยมคีา่ สมัประสทิธสิ์หสมัพนัธเ์ทา่ กบั .176 3. ตัวแปรพยากรณ์ระดับนักศึกษาทส่ีง่ ผลต่อพฤตกิรรมใฝ่เรยีนของนกั ศกึษา มจีา นวน 2 ตัวแปร ได้แก่ ความเชื่ออ านาจในตนกับการส่งเสริมการเรียนของผู้ปกครองส่งผลต่อ พฤตกิรรมใฝ่เรยีนของนกัศกึษาอยา่ งมนี ยัสา คญั ทางสถติทิร่ีะดบั .05 4. ตัวแปรพยากรณ์ระดับห้องเรียน ได้แก่ การจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็น ส าคัญมีความสัมพันธ์กบัพฤตกิรรมใฝ่เรยีนของนกั ศกึษาโดยมคี่าสมัประสทิธสิ์หสมัพนัธเ์ท่ากบั .446 อย่างมีนัยส าคัญทางสถิติ .05 ขณะที่บรรยากาศในชั้นเรียนมีความสัมพันธ์กับพฤติกรรม ใฝ่เรยีนของนกั ศกึษาอย่างไม่มนี ยัสา คญั ทางสถติิและหลังจากตัวแปรพยากรณ์ระดับนักศึกษา ได้แก่ ความเชื่ออ านาจในตนและการส่งเสริมการเรียนของผู้ปกครองส่งผลต่อพฤตกิรรมใฝ่เรยีน ของนักศึกษาอย่างมีนัยส าคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แล้ว ยังพบว่า ตัวแปรพยากรณ์ระดับ หอ้งเรยีน ไดแ้ ก่ การจดัการเรยีนการสอนทเ่ีน้นผเู้รยีนเป็นสา คญั สง่ ผลต่อพฤตกิรรมใฝ่เรยีนของ นักศึกษาอย่างมีนัยส าคัญทางสถิติที่ระดับ .05

คำสำคัญ