กำลังโหลดข้อมูล…
Search for a command to run...
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษามีวัตถุประสงค์เพื่อความสัมพันธ์ระหว่างคุณลักษณะด้านการใช้ชีวิตแบบพอเพียงของนักศึกษาในสถาบันการพลศึกษา เพื่อค้นหาปัจจัยที่สำคัญในการทำนายพฤติกรรมการใช้ชีวิตแบบพอเพียงของนักศึกษา และเพื่อเปรียบเทียบพฤติกรรมการใช้ชีวิตแบบพอเพียงของนักศึกษา ที่มีระดับความฉลาดทางอารมณ์แตกต่างกัน โดยกำหนดกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ เป็นนักศึกษาระดับปริญญาตรีชั้นปีที่ 1 ของสถาบันการพลศึกษา 8 วิทยาเขต ในปีการศึกษา 2552 จำนวน 210 คน ซึ่งได้มาจากการสุ่มแบบแบ่งกลุ่ม (Cluster Random Sampling) และสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ได้แก่ แบบวัดพฤติกรรมการใช้ชีวิตแบบพอเพียง แบบสอบถามคุณลักษณะด้านการใช้ชีวิตอย่างพอเพียง และแบบวัดความฉลาดทางอารมณ์ วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรคุณลักษณะการใช้ชีวิตแบบพอเพียงกับพฤติกรรมการใช้ชีวิตแบบพอเพียงด้วยค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน (Pearson Product Moment Correlation Coefficient) ศึกษาปัจจัยคุณลักษณะที่สามารถทำนายพฤติกรรมการใช้ชีวิตแบบพอเพียง โดยใช้การวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบเป็นขั้น (Stepwise Multiple Regression Analysis) เปรียบเทียบพฤติกรรมการใช้ชีวิตแบบพอเพียงของนักศึกษาที่มีระดับความฉลาดทางอารมณ์ต่างกัน โดยใช้การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-Way ANOVA) ผลการวิจัยพบว่า 1. ตัวแปรอิสระทุกตัวมีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมการใช้ชีวิตแบบพอเพียงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 มีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์อยู่ระหว่าง .411 - .737 2. ตัวแปรทำนาย 4 ตัว ได้แก่ ความซื่อสัตย์ (? = .748) ความประหยัด (? = .445) ความอดทน (? = .289) และความรอบคอบ (? = .175) สามารถทำนายพฤติกรรมการใช้ชีวิตแบบพอเพียงได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 3. พฤติกรรมการใช้ชีวิตแบบพอเพียงของนักศึกษาในแต่ละระดับความฉลาดทางอารมณ์แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยนักศึกษาที่มีระดับความฉลาดทางอารมณ์สูง มีพฤติกรรมการใช้ชีวิตแบบพอเพียงสูงกว่านักศึกษาที่มีระดับความฉลาดทางอารมณ์ปานกลางและต่ำ และนักศึกษาที่มีระดับความฉลาดทางอารมณ์ปานกลาง มีพฤติกรรมการใช้ชีวิตแบบพอเพียงสูงกว่านักศึกษาที่มีระดับความฉลาดทางอารมณ์ต่ำ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิตที่ระดับ .01