การศึกษาการปลดปล่อยคาร์บอนของการผลิตเนื้อปลากะพงขาวและ เนื้อกุ้งขาวจากการทำฟาร์มประมงโดยการประเมินวัฏจักรชีวิต: กรณีศึกษาจังหวัดตรัง ประเทศไทย
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การศึกษาการปลดปล่อยคาร์บอนของการผลิตเนื้อปลากะพงขาว (Lates calcarifer) และ กุ้งขาวแวนนาไม (Penaeus vannamei) จากการทำฟาร์มประมงโดยการประเมินวัฏจักรชีวิต ซึ่งได้ทำการศึกษาในเขตพื้นที่จังหวัดตรังทางภาคใต้ของประเทศไทย ในระหว่างเดือนตุลาคม พ.ศ. 2554 ถึงเดือนกันยายน พ.ศ. 2555 โดยทำการสำรวจอัตราการถ่ายเทมวลคาร์บอนจากอาหารสัตว์น้ำไปสู่ตัวกุ้งขาวแวนนาไมและปลากะพงขาว รวมทั้งอัตราการปล่อยคาร์บอนจากการใช้พลังงานไฟฟ้า น้ำมันเชื้อเพลิง และแก็สปิโตรเลียมเหลวในฟาร์มเลี้ยงสัตว์น้ำแต่ละชนิด นอกจากนี้ ในการศึกษา ครั้งนี้ได้สำรวจและสอบถามข้อมูลประมงจากเกษตรกรเจ้าของฟาร์มเลี้ยงปลากะพงขาวจำนวน 145 ฟาร์ม และฟาร์มเลี้ยงกุ้งขาวแวนนาไมจำนวน 270 ฟาร์ม พร้อมทั้งได้นำตัวอย่างมาวิเคราะห์หาปริมาณการถ่ายเทมวลคาร์บอนทั้งระบบของการผลิตเนื้อสัตว์น้ำ ผลการศึกษาการถ่ายเทมวลคาร์บอนจากอาหารสัตว์น้ำไปสู่ตัวสัตว์น้ำผ่านการกินอาหาร พบว่าอาหารปลากะพงขาวและอาหารกุ้งขาวแวนนาไมมีปริมาณคาร์บอนเท่ากับ 0.0079?0.0089 และ 0.0075?0.0053 กก.คาร์บอน/ กก.สัตว์น้ำ/วัน ตามลำดับ สำหรับประสิทธิภาพในการตรึงคาร์บอนมาสะสมไว้ในร่างกายของ ปลากะพงขาวคือ 0.0077?0.0089 ส่วนกุ้งขาวแวนนาไมมีค่าเท่ากับ 0.0064?0.0052 กก.คาร์บอน/กก.สัตว์น้ำ/วัน นอกจากนี้ อัตราการปล่อยคาร์บอนจากตัวสัตว์น้ำพบว่ากุ้งขาวแวนนาไมมีการปล่อยคาร์บอนจากตัวกุ้งเท่ากับ 0.0012?0.0007 และปลากะพงขาวมีค่าเท่ากับ 0.0001?0.0001 กก.คาร์บอน/กก.สัตว์น้ำ/วัน ในขณะเดียวกัน อัตราการปล่อยคาร์บอนจากการใช้พลังงานของฟาร์มเลี้ยงปลากะพงขาวและกุ้งขาวแวนนาไมเท่ากับ 27.6841?22.1796 และ 11.6632?10.3780 กก.คาร์บอน/กก.สัตว์น้ำ/วัน ตามลำดับ ดังนั้นจากผลการศึกษาการถ่ายเทมวลคาร์บอนทั้งระบบพบว่ากระบวนการทำฟาร์มเพาะเลี้ยงและการผลิตเนื้อปลากะพงขาวก่อให้เกิดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมสูงกว่ากระบวนการทำฟาร์มเพาะเลี้ยงและการผลิตเนื้อกุ้งขาวแวนนาไม นอกจากนี้ พบว่าการปล่อยคาร์บอนจากฟาร์มเลี้ยงสัตว์น้ำสามารถส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมได้ ซึ่งส่วนใหญ่เกิดจากการใช้พลังงานภายในฟาร์มประมงและการใช้พลังงานน้ำมันเชื้อเพลิงสำหรับกระบวนการขนส่ง ดังนั้น ผลการศึกษาครั้งนี้จึงสามารถสรุปได้ว่าระบบการทำฟาร์มเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำเป็นอีกภาคหนึ่งที่ก่อให้เกิดปัญหาสิ่งแวดล้อมได้