Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2557

การปลดปล่อยคาร์บอนและแก๊สเรือนกระจกจากการผลิตปศุสัตว์ในประเทศไทย กรณีศึกษาจังหวัดชลบุรี ปราจีนบุรี และ นครราชสีมา

ณัฐวุฒิ ธานี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี พ.ศ. 2557

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

สภาวะเรือนกระจกก่อให้เกิดปัญหาโลกร้อนซึ่งเป็นปัญหาทางสิ่งแวดล้อมปัจจัยสำคัญที่ก่อให้เกิดปัญหานี้คือ แก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ ไนโตรเจนออกไซด์ และ มีเทน การทาปศุสัตว์โดยเฉพาะการใช้พลังงานสาหรับการเลี้ยง เพื่อการผลิตเนื้อ เป็นสาเหตุหนึ่งของการเพิ่มปริมาณแก๊สเหล่านี้ ในชั้นบรรยากาศ ดังนั้นจึงควรศึกษาเพื่อพัฒนาค่าการปลดปล่อยคาร์บอนจากการทาฟาร์ม การศึกษาครั้งนี้เลือกศึกษาสุกร และ แพะเพื่อศึกษาอัตราการถ่ายเทมวลคาร์บอนจากพืชอาหารสัตว์ไปสู่สัตว์ทั้งสองชนิด โดยการกิน การศึกษาอัตราการปลดปล่อยปริมาณคาร์บอนจากการใช้พลังงานที่มีส่วนสำคัญในกระบวนการผลิตเนื้อ จากการทาฟาร์มปศุสัตว์ในจังหวัดนครราชสีมา จังหวัดชลบุรี และจังหวัดปราจีนบุรีใน พ.ศ. 2556 กระทาโดยสำรวจเก็บข้อมูลจากฟาร์ม และโรงฆ่าสัตว์ในจังหวัดนครราชสีมา 32 อำเภอและ 6 กิ่งอำเภอ (จะรวมเรียกเป็น 32 อำเภอ) จังหวัดชลบุรี 11 อำเภอ จังหวัดปราจีนบุรี 7 อำเภอ ตัวอย่างความหนาแน่นของฟาร์มปศุสัตว์ในแต่ละอำเภอ การวิเคราะห์ตัวอย่างพืชอาหาร มูลสัตว์ และเนื้อสัตว์ในห้องปฏิบัติการ การศึกษาเปรียบเทียบค่าการปลดปล่อยคาร์บอนต่อวันจากสัตว์ทั้งสองชนิดต่างกัน โดยเทียบจากน้ำหนักสัตว์ที่เท่ากันในหน่วยกิโลกรัมคาร์บอนต่อกิโลกรัมน้ำหนักสัตว์ต่อวัน (กก.คาร์บอน/กก.นน.สัตว์/วัน) ผลการศึกษาพบว่าแพะมีค่าการปลดปล่อยคาร์บอนต่อวันสูงกว่าสุกร คือ 4.02 x 10-3 (กก.คาร์บอน/กก.นน.สัตว์/วัน) และ 2.78 x 10-3 (กก.คาร์บอน/กก.นน.สัตว์/วัน) ตามลำดับ ค่าการถ่ายเทมวลคาร์บอนที่น้ำหนักสัตว์ที่เท่ากันแพะมีค่ามากกว่าสุกรคือ 31.73 x 10-3 (กก.คาร์บอน/กก.นน.สัตว์/วัน) และ 9.53 x 10-3 (กก.คาร์บอน/กก.นน.สัตว์/วัน) ค่าการปลดปล่อยคาร์บอนที่น้ำหนักสัตว์ที่เท่ากันแพะมีค่ามากกว่าสุกรคือ 9.63 x 10-3 (กก.C/กก.นน.สัตว์/วัน) และ 2.78 x 10-3 (กก.C/กก.นน.สัตว์/วัน) ค่าการตรึงคาร์บอนที่น้ำหนักสัตว์ที่เท่ากันแพะมีค่ามากกว่าสุกรคือ 19.57 x 10-3 (กก.คาร์บอน/กก.นน.สัตว์/วัน) และ 6.48 x 10-3 (กก.คาร์บอน/กก.นน.สัตว์/วัน) การปลดปล่อยคาร์บอนส่วนใหญ่จะออกมาในรูปแบบของการใช้พลังงานทั้งในฟาร์มปศุสัตว์และโรงฆ่าสัตว์ ค่าการปลดปล่อยคาร์บอนจากพลังงานภายในฟาร์ม และโรงฆ่าสัตว์ ภายในฟาร์มแพะมีค่ามากกว่าฟาร์มสุกรคือ 9.29 x 10-3 (กก.คาร์บอน/กก.นน.สัตว์/วัน) และ 8.25 x 10-3 (กก.คาร์บอน/กก.นน.สัตว์/วัน) ) ตามลาดับ ภายในโรงฆ่าสัตว์สุกรมีค่ามากกว่าโรงฆ่าแพะคือ 30.41 x 10-3 (กก.คาร์บอน/กก.นน.สัตว์/วัน) และ 24.29 x 10-3 (กก.คาร์บอน/กก.นน.สัตว์/วัน) ตามลำดับ ส่วนการศึกษาอัตราการถ่ายเทมวลคาร์บอนทั้งหมดจากอาหารไปสู่สัตว์ทั้งสองชนิดด้วยการกิน แล้วมาสะสมเป็นร่างกายและอวัยวะต่าง ๆ ตลอดจนสิ่งขับถ่ายของสัตว์ในช่วงระยะเวลาของการเลี้ยง ซึ่งจากการเปรียบเทียบผลการศึกษาประสิทธิภาพการตรึงคาร์บอนพบว่า สุกรมีประสิทธิภาพการตรึงปริมาณคาร์บอนจากอาหารสำเร็จรูปที่ใช้เลี้ยงสุกรมาสะสมไว้ในร่างกายได้มากถึง 70.81% ในขณะที่แพะมีประสิทธิภาพในการตรึงคาร์บอนจากอาหารสัตว์ต่ำกว่าคือ 69.65% ซึ่งมีค่าใกล้เคียงกันระหว่างสุกร และแพะ นอกจากนี้เมื่อเปรียบเทียบร้อยละของสัดส่วนปริมาณคาร์บอนที่ถูกปลดปล่อยต่อปริมาณคาร์บอนจากอาหารที่ถ่ายเทไปสู่สัตว์แต่ละชนิดที่ทาการศึกษาโดยการกินพบว่าปริมาณคาร์บอนในอาหารสัตว์บางส่วนที่เหลือจากการตรึงจะถูกปลดปล่อยออกมาโดยมีส่วนในการก่อให้เกิดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมจากตัวแพะ เท่ากับ 30.53% และสุกร 29.19% ตามลาดับ ดังนั้นจึงสามารถสรุปได้ว่าในแต่ละวันสุกร 1 ตัว มีความสามารถในการปลดปล่อยคาร์บอนออกจากร่างกายได้น้อยกว่าแพะเมื่อเทียบจากปริมาณคาร์บอนที่กินเข้าไปเท่ากัน ดังนั้นสุกรจึงมีส่วนทาให้เกิดปัญหาทางสิ่งแวดล้อมในแง่ของการปลดปล่อยคาร์บอนน้อยกว่าแพะ

คำสำคัญ

Thailandประเทศไทยgreenhouse gasesปศุสัตว์carbon massflowการถ่ายเทมวลคาร์บอนแก๊สเรือนกระจกLivestock farm

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การศึกษาการถ่ายเทมวลคาร์บอนของการผลิตอาหารประเภทเนื้อจากการ ทำฟาร์มปศุสัตว์: กรณีศึกษา จังหวัดนครราชสีมา

ณัฐวุฒิ ธานี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี พ.ศ. 2553

ผลการเพิ่มของคาร์บอนไดออกไซด์และสภาวะเครียดแล้งที่มีต่อการสังเคราะห์ด้วยแสงและผลผลิตของข้าว

ฤทัยรัตน์ โพธิ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์ พ.ศ. 2559

การลดก๊าซเรือนกระจกจากระบบการผลิตก๊าซชีวภาพเพื่อใช้เป็นพลังงานทางเลือกจากมูลแพะนมและการเสริมไขมันในอาหารสำหรับฟาร์มแพะนมขนาดต่างกันในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑลของประเทศไทย

สุเมธี กิตติพงศ์ไพศาล มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม พ.ศ. 2560

การศึกษาทัศนคติของชาวนาต่อรูปแบบการจัดการน้ำเพื่อลดการปล่อยก๊าซมีเทนในแปลงนาชลประทานในเขตลุ่มน้ำแม่กลอง

วันทนีย์ สกุลศักดิ์ กรมชลประทาน พ.ศ. 2559

Carbon massflow and greenhouse gases emission from livestock productions in Thailand: case study of NakhonRatchasima, Chon Buri and PrachinBuri provinces

พ.ศ. 2558

ศักยภาพของการจัดการระบบนิเวศป่าไม้แบบวนเกษตรหลากหลายรูปแบบต่อวัฏจักรชีวเคมีธรณีเพื่อระบุถึงความสมบูรณ์และเป็นแหล่งกักเก็บคาร์บอนของประเทศไทย

ชาติทนง โพธิ์ดง มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ พ.ศ. 2565

การประเมินการปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากการเพาะปลูกข้าวโพดเลี้ยงสัตว์ในประเทศไทยและแนวทางการลดเพื่อการผลิตอย่างยั่งยืน

สุรีพร ขอนพิกุล มหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. 2561

การสร้างธนาคารคาร์บอนในพื้นที่ปลูกพืชไร่และพืชทดแทนพลังงาน

ศุภกาญจน์ ล้วนมณี กรมวิชาการเกษตร พ.ศ. 2560

การพัฒนากลไกการตอบแทนคุณสิ่งแวดล้อมสำหรับการทำไร่หมุนเวียนแบบไม่เผาในภาคเหนือของประเทศไทย

ผศ.ดร. ประสิทธิ์ วังภคพัฒนวงศ์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2559

การประเมินการปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากภาคการขนส่งของประเทศไทยเพื่อการลดผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ

พรรณทิสชา ธนตระกลศรี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2564