การประเมินวัฏจักรชีวิตของเครื่องอัดแท่งเชื้อเพลิงชีวมวล
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้นำเสนอการประเมินการปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์ของเครื่องอัดแท่งเชื้อเพลิง ชีวมวลกำลังการผลิต 1,500 กิโลกรัม/วัน โดยใช้การประเมินวัฏจักรชีวิตตาม ISO 14040 ตั้งแต่ขั้นตอนการจัดหาวัตถุดิบ การเตรียมวัตถุดิบ การขึ้นรูป การอบแห้ง การบรรจุ และการจำหน่าย ผลการวิจัยพบว่ามีปริมาณการปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์ 1.77 tCO2eq/day ขั้นตอนการจัดหาวัตถุดิบมีปริมาณการปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์มากที่สุดคือ 1.64 tCO2eq/day เนื่องจากวัตถุดิบคือผงถ่านไม้เป็นจำนวนมากถึง 1,500 กิโลกรัม และมีการปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์ คือ 1.18 kgCO2eq/kg ซึ่งเมื่อเปรียบเทียบกับเชื้อเพลิงเขียวจากหญ้านวลน้อยมีการปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์เท่ากับ 1.54 kgCO2eq/kg แนวทางในการลดผลกระทบทางด้านสิ่งแวดล้อมคือ พัฒนาเตาเผาถ่านที่มีประสิทธิภาพสูงและนำเศษถ่านที่เหลือจากการจำหน่ายมาอัดแท่งจะช่วย ลดการปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์ได้ ส่วนการวิเคราะห์ทางด้านเศรษฐศาสตร์พบว่า ต้นทุนตลอดวัฏจักรชีวิตมีค่าเท่ากับ 496,646.61 บาท และต้นทุนต่อหน่วยของการลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ต่อปี เท่ากับ 3.81 บาทต่อ kgCO2eq มีอัตราส่วนผลตอบแทนทางสังคมจากการลงทุน (SROI) 3.71 อัตราผลตอบแทนต่อการลงทุน (ROI) 3.70 มูลค่าปัจจุบันสุทธิ (NPV) 1,471,353.39 บาท ระยะเวลาการคืนทุน 3.24 เดือน การประเมินผลกระทบจากการถ่ายทอดเทคโนโลยีการผลิตเชื้อเพลิงชีวมวลอัดแท่ง โดยใช้การสัมภาษณ์เกษตรกรถึงผลกระทบที่เป็นประโยชน์และใช้การวิเคราะห์บทสัมภาษณ์ พบว่า ด้านมิติทางสังคม เกษตรกรสามารถนำความรู้ไปผลิตถ่านอัดแท่ง และพัฒนาต่อยอดความรู้ ทำให้เกิดเครือข่ายความร่วมมือจากหลายแหล่ง เช่น พลังงานจังหวัด สถานศึกษา องค์การบริหารส่วนท้องถิ่น กลุ่มคนในชุมชน และยังขยายผลไปยังหน่วยงาน และชุมชนอื่นๆ โดยสามารถเรียนรู้ได้ในชุมชนดังกล่าวที่ได้จัดทำเป็นแหล่งเรียนรู้ที่เน้นการให้ปฏิบัติจริง ด้านมิติทางเศรษฐกิจ คุณภาพถ่านดีขึ้นเป็นที่ยอมรับของคนในชุมชน เกษตรกรมีรายได้เพิ่มขึ้นและลดรายจ่าย ด้านมิติทางวัฒนธรรม เกษตรกรยังคงวัฒนธรรมการใช้ชีวิตเช่นเดิม และมีการเรียนรู้ร่วมกันมากขึ้นเพื่อพัฒนางาน เทคโนโลยีที่เหมาะสมกับชุมชน เพื่อการประกอบอาชีพและลดค่าใช้จ่ายในครัวเรือน ด้านมิติทางสิ่งแวดล้อม ลดขยะจากวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตร และวัชพืช ลดมลพิษ หมอกควัน ลดความขัดแย้งของคนในชุมชน และทำให้ชุมชนสะอาด ด้านมิติทางสุขภาพ มีสุขภาพจิตดี มีความสุขจากการได้พบปะ เรียนรู้ร่วมกันของคนในชุมชน ส่วนผลกระทบต่อผู้ให้การถ่ายทอดเทคโนโลยี มีด้านเดียวคือด้านมิติทางสังคม ต่อยอดความรู้ พัฒนาต่อยอดเทคโนโลยี เป็นสื่อและแหล่งเรียนรู้ให้กับนิสิต นักศึกษาในมหาวิทยาลัย