การใช้โปรตีนไฮโดรไลเสตจากเศษทิ้งกุ้งเป็นแหล่งโปรตีนเพื่อทดแทนปลาป่นในอาหารสำเร็จรูปของกุ้งขาว Litopenaeus vannamei (Boone, 1931)
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การใช้โปรตีนไฮโดรไลเสตจากเศษทิ้งหัวกุ้งเป็นสารดึงดูดการกินและเป็นแหล่งโปรตีน ในอาหารสำเร็จรูปของกุ้งขาว (Penaeus vannamei Boone, 1931) เพื่อทดแทนปลาป่นในสัดส่วนต่างกัน จีรรัตน์ เกื้อแก้ว๑* พิเชต พลายเพชร๑ ประดิษฐ์ ชนชื่นชอบ๒ สุพิศ ทองรอด๓ สถาบันวิจัยอาหารสัตว์น้ำชายฝั่ง๑ ราชการบริหารส่วนกลาง กรมประมง๒ บริษัทไทยยูเนี่ยน ฟีดมิลล์ จำกัด๓ บทคัดย่อ การผลิตโปรตีนไฮโดรไลเสตจากการหมักเศษทิ้งกุ้งด้วยจุลินทรีย์ Lactobacillus plantarum สายพันธุ์ 541 ที่เลี้ยงด้วยน้ำสับปะรด สำหรับทดแทนปลาป่นในสูตรอาหารกุ้งขาว (Penaeus vannamei Boone, 1931) ที่ระดับ 0, 10, 20 และ 30% ในชุดการทดลองที่ 1 (ชุดควบคุม), 2, 3 และ 4 ตามลำดับ ชุดการทดลองละ 4 ซ้ำ สำหรับการเลี้ยงในตู้กระจกระบบน้ำหมุนเวียนกึ่งปิดที่มีกุ้งขาวน้ำหนักเฉลี่ยเริ่มต้น 1.12?0.01 กรัม จำนวน 30 ตัวต่อตู้ เมื่อสิ้นสุดการทดลอง 8 สัปดาห์ พบว่ากุ้งขาวที่เลี้ยงด้วยอาหารสูตรที่ 3 (20%) มีผลการเจริญเติบโตสูงสุดแตกต่างกับชุดควบคุมที่ 1 (0%) (P<0.05) แต่ไม่ต่างกับชุดการทดลองที่ 2 (10%) และ 4 (30%) (P>0.05) ในขณะที่อัตราการรอดตาย และอัตราการเปลี่ยนอาหารเป็นเนื้อ (FCR) พบความแตกต่างอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ (P>0.05) ในระหว่างแต่ละชุดการทดลอง อัตราการกินอาหารต่อวันมีค่าเพิ่มขึ้นตามการแทนที่ด้วยโปรตีนไฮโดรไลเสต ซึ่งตรงกันข้ามกับผลศึกษาการดึงดูดการกินอาหารที่มีค่าสูงสุดในชุดควบคุม (0%) แต่ไม่ต่างกับชุดการทดลองที่ 2 (10%) และ 3 (20%) (P>0.05) เมื่อประเมินคุณสมบัติการใช้เป็นแหล่งโปรตีนของโปรตีนไฮโดรไลเสต พบว่าประสิทธิภาพการย่อยโปรตีน ประสิทธิภาพการใช้โปรตีน และการใช้ประโยชน์จากโปรตีนสุทธิในอาหารของกุ้งขาวมีค่าไม่แตกต่างกันระหว่างชุดการทดลอง (P>0.05) การศึกษาครั้งนี้แสดงให้เห็นว่าการแทนที่ปลาป่นด้วย 30% โปรตีนไฮโดรไลเสตจากเศษทิ้งกุ้งเป็นระดับที่สามารถลดการใช้ปลาป่นได้สูงสุด ทั้งส่งเสริมการเจริญเติบโต อัตราการเปลี่ยนอาหารเป็นเนื้ออัตราการรอดตาย และประสิทธิภาพการใช้โปรตีน แต่ถ้ามองในด้านการเพิ่มขึ้นของต้นทุนอาหารที่ผสมโปรตีนไฮโดรไลเสต ดังนั้นการแทนที่ปลาป่นด้วย 10% โปรตีนไฮโดรไลเสตจากเศษทิ้งกุ้งจึงเป็นอีกทางเลือกหนึ่งที่เหมาะสมทั้งผลในด้านลดการใช้ปลาป่น การส่งเสริมต่างๆ และการดึงดูดการกินอาหารจากคุณสมบัติของโปรตีนไฮโดรไลเสต ซึ่งไม่แตกต่างกับที่ระดับ 30% คำสำคัญ : กุ้งขาว โปรตีนไฮโดรไลเสต เศษทิ้งกุ้ง การดึงดูดการกินอาหาร *ผู้รับผิดชอบ : สถาบันวิจัยอาหารสัตว์น้ำชายฝั่ง ๔๑/๑๔ หมู่ ๙ ตำบลบางพระ อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี ๒o๑๑o โทรศัพท์/โทรสาร o-๓๘๓๒-๖๕๑๒ E-mail : jiraratku@yahoo.com