การใช้โปรตีนไฮโดรไลเสตที่ได้จากเศษเครื่องในปลานิลเพื่อทดแทนการใช้ปลาป่นในอาหารปลาดุกลูกผสม
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การศึกษาการใช้โปรตีนไฮโคร ไลเสตที่ ด้จากเศยเครื่องในปลานิลเพื่อทดแทนการใช้ปลาป้นใน อาหารปลาดุกลูกผสม แบ่งเป็น 4 การทดลอง การทคลองที่ ศึกษาการทดแทนปลาป่นด้วยโปรดีน ไฮโดรไลเสตในรูปแบบต่งกันต่อการเจริญเติบโต ประสิทธิภาพการย่อยโปรตีน โลหิตวิทยาและภาวะ เครียดของปลา โดยเลี้ยงปลาคุกด้วยอาหารผสมโปรตีนไฮโดรไลเสต ร ระดับคือ 0, 25, 50, 75 และ100% เป็นเวลา 90 วัน พบว่าปลาคุกที่ลี้ยงด้วยอาหารผสมโปรตีนไฮโดรไลเสต ร0* มีอัตราการเจริญเดิบโตที่ดี ที่สุด ปริมาณเม็ดเลือดแดงมีค่าลดลงแปรผกผันกับปริมาณ โปรตีนไฮโครไลเสตที่เพิ่มขึ้น แต่ไม่มีความ แตกต่างกันทางสถิติ(3:0.05) ปริมาณเม็ดเลือดขาวที่ได้รับโปรตีนไฮโดรไลเสต 50% มีค่าน้อยที่สุด ปริมาณเม็ดเลือดแต่ละชนิดไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ (>>0.05) Lysoyme พบว่า ปลาคุกที่เลี้ยงด้วย อาหารผสมโปรตื่นไฮโคร ไลเสต 50% มีค่า Lysozyme สูงที่สุด ค่า Hepatic Index พบว่า ไม่มีแตกต่างกันทาง สถิติ(p>0.05) ปริมาณ Malondialdehyde (MDA) ในตับ เนื้อ และเลือด พบว่า ปลาคุกที่เลี้ยงด้วยอาหารผสม โปรตีนไฮโครไลเสตมีปริมาณ MDA ไม่มีความแดกต่างกันทงสถิติ(12:0.05) การทดลองที่ 2 ศึกษาการใช้ โปรตีนไฮโดรไลเสตเพื่อดึงดูดการกินอาหารของ ปลาดุกโดยผสมโปรตีนไฮโคร ไลเสตในอาหารต่างกัน 4 ระดับ คือ 0, 5, 10 และ 15% เป็นระยะเวลา 60 วัน พบว่าปลาดุกที่เลี้ยงด้วยอาหารทั้ง 4 ระดับ มีผลทำให้ น้ำหนักสุดท้าย น้ำหนักที่เพิ่ม อัตราการรอด และ อัตราการเปลี่ยนอาหารเป็นเนื้อของปลาคุกมีความแตกต่าง กันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ(p<0.05) การทคลองที่ 3ศึกษาการเสริมโปรตีนไฮโดร ไลเสต อาร์จีน และ โปรลีนในอาหารต่อการเจริญเติบโต ค่าโลหิตวิทยา ของปลาตุกลูกผสม เป็นระยะเวลา 90 วัน พบว่า ปลาดุก ที่เลี้ยงด้วขอาหารเสริมอาร์จีนีน โปรตีนไฮโดร ไลเสต และ โปรถีนไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติ (p>0.05) ส่วนค่าทางโลหิตวิทยา การค้นอนุมูลอิสระ (DPPH) เอนไซม์ต้นอนุมูลอิสระ catalase และ กรดไทโอบาร์บิวทูริก ไม่มีความแตกต่างกันอย่งนัยสำคัญทางสถิติ (p>0.05) และการทดลองที่ 4 ศึกษาการ เสริมโปรตื่นไฮโครไลเสต ไทโรซีนและ ไลซีน ในอาหารต่อการเติบ โต ก่าโลหิตวิทยา และการด้นอนุมูล อิสระของปลาคุกลูกผสม เป็นเวลา 90 วัน พบว่า ปลาดุกที่เลี้ยงด้วขอาหารผสม ไลซีน มีอัตราการเติบโต จำเพาะสูงสุดแต่ไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P*0.05) ส่วนค่โลหิตวิทยาและค่าของการ ต้านอนุมูลอิสระไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p>0.05)