การใช้หอยเชอรีป่นเป็นแหล่งโปรตีนทดแทนในอาหารกุ้งขาว (Penaeus vannamei )
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
ศึกษาการใช้เนื้อหอยเชอรี่ป่นเป็นแหล่งโปรตีนทดแทนหัวกุ้งป่น ปลาหมึกป่น และปลาป่น ในอาหารกุ้งขาว โดยการทดลองที่ 1 ศึกษาการใช้เนื้อหอยเชอรี่ป่นทดแทนโปรตีนจากแต่ละแหล่ง โดยเตรียมอาหารทดลองที่มีปริมาณโปรตีน 40 % จ านวน 6 สูตร สูตรที่ 1 ชุดควบคุมไม่ผสมเนื้อหอยเชอรี่ป่น สูตรที่ 2 ผสมเนื้อหอยเชอรี่ป่นทดแทนปลาหมึกป่น สูตรที่ 3 ผสมเนื้อหอยเชอรี่ป่นทดแทนหัวกุ้งป่น สูตรที่ 4 ผสมเนื้อหอยเชอรี่ป่นทดแทนปลาหมึกป่น และหัวกุ้งป่น สูตรที่ 5 ผสมเนื้อหอยเชอรี่ป่นทดแทนปลาป่น สูตรที่ 6 ผสมเนื้อหอยเชอรี่ป่นทดแทนปลาหมึกป่น หัวกุ้งป่น และปลาป่น ใช้อาหารทดลองแต่ละสูตรเลี้ยงกุ้งขาวที่มีน้ าหนักเฉลี่ย 1.80-1.90 กรัมต่อตัว จ านวน 15 ตัว ในตู้ทดลอง ปริมาตรน้ า 100 ลิตร จ านวน 3 ซ้ าต่อชุดการทดลอง เป็นเวลา 8 สัปดาห์ ผลการทดลอง พบว่า กุ้งขาวที่ได้รับอาหารทดลองสูตรที่ 1-5 มีน้ าหนักเฉลี่ยต่อตัว อัตราการเจริญเติบโต อัตราการแลกเนื้อ อัตราการรอดตาย และองค์ประกอบทางเคมีของตัวกุ้ง ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยส าคัญทางสถิติ (P>0.05) นอกจากนี้กุ้งขาวที่ได้รับอาหารทดลอง ซึ่งใช้เนื้อหอยเชอรี่ป่นทดแทนปลาหมึกป่น และหัวกุ้งป่น (สูตรที่ 4) และผสมเนื้อหอยเชอรี่ป่นทดแทนปลาป่น (สูตรที่ 5) มีค่าประสิทธิภาพโปรตีน การใช้ประโยชน์ของโปรตีนสุทธิ สูงกว่ากุ้งขาวที่ได้รับอาหารชุดควบคุม (P<0.05) ขณะที่กุ้งขาวที่ได้รับอาหารทดลองซึ่งใช้เนื้อหอยเชอรี่ป่นเป็นแหล่งโปรตีนเพียงอย่างเดียวมีน้ าหนักเฉลี่ยต่อตัวต่ ากว่ากุ้งขาวที่ได้รับอาหารทดลองสูตรอื่นๆ อย่างมีนัยส าคัญทางสถิติ (P<0.05) ผลการทดลองท าให้สามารถสรุปได้ว่าสามารถใช้เนื้อหอยเชอรี่ป่นเป็นแหล่งโปรตีนในอาหารกุ้งขาวได้บางส่วน ดังนั้นการทดลองที่ 2 จึงด าเนินการเพื่อให้ทราบถึงผลของระดับการผสมเนื้อหอยเชอรี่ป่นในอาหารต่อการเจริญเติบโต อัตราการแลกเนื้อ อัตราการรอดตาย ค่าประสิทธิภาพโปรตีน การใช้ประโยชน์ของโปรตีนสุทธิ และองค์ประกอบทางเคมีของกุ้งขาว โดยเตรียมอาหารทดลอง 5 สูตร สูตรที่ 1 ไม่ผสมเนื้อหอยเชอรี่ป่น ขณะที่สูตรที่ 2-5 ผสมเนื้อหอยเชอรี่ป่นในปริมาณ 25, 50, 75 และ 100% ของปริมาณปลาป่นในสูตรอาหาร ตามล าดับ ผลการทดลองพบว่า กุ้งขาวที่ได้รับอาหารทดลองสูตรที่ 1-4 มีน้ าหนักเฉลี่ยต่อตัว อัตราการเจริญเติบโต อัตราการแลกเนื้อ อัตราการรอดตาย ค่าประสิทธิภาพโปรตีน การใช้ประโยชน์ของโปรตีนสุทธิ และองค์ประกอบทางเคมีของตัวกุ้ง ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยส าคัญทางสถิติ (P>0.05) ขณะที่กุ้งขาวที่ได้รับอาหารทดลองซึ่งใช้เนื้อหอยเชอรี่ป่นในปริมาณ100% ของปริมาณปลาป่นในสูตรอาหาร มีน้ าหนักเฉลี่ยต่อตัวต่ ากว่ากุ้งขาวที่ได้รับอาหารทดลองสูตรอื่นๆ อย่างมีนัยส าคัญทางสถิติ (P<0.05) ผลการทดลองท าให้สรุปได้ว่า สามารถใช้เนื้อหอยเชอรี่ป่นเป็นแหล่งโปรตีนในอาหารกุ้งขาวได้ในปริมาณ 50.61 % และปลาป่น 11.25 % ในสูตรอาหารของกุ้งขาว โดยไม่มีผลต่อการเจริญเติบโต การแลกเนื้อ อัตราการรอดตาย ประสิทธิภาพโปรตีน การใช้ประโยชน์ของโปรตีนสุทธิ และองค์ประกอบทางเคมีของตัวกุ้งขาว