ผลของการเสริมธาตุทองแดงและฟอสฟอรัสในอาหารต่อความเข้มข้นโปรตีนและ ออกซีฮีโมไซยานิน จำนวนเม็ดเลือด กิจกรรมเอนไซม์ทริปซิน และประสิทธิภาพการย่อยโปรตีน การสร้างเปลือก การเจริญเติบโต และการรอดตายของกุ้งขาว (Litopenaeus vannamei) วัยรุ่น
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
ทดลองเลี้ยงกุ้งขาว (Litopenaeus vannamei) น้ำหนักเฉลี่ย 10 g ด้วยการให้อาหารกุ้งสำเร็จรูปที่มีโปรตีน 35% ที่เสริม Cu ที่ความเข้มข้น 25 50 และ 100 ด้วยและ mg/kg ร่วมกับ P ระดับความเข้มข้น 100, 200 และ 300 mg/g ในอาหาร ด้วย Copper chelate และ Mono-potassium phosphate รวม 9 ชุดการทดลอง ตาม factorial design และชุดควบคุมที่ไม่เสริม Cu และ P ทำการทดลองชุดละ 3 ซ้ำ เลี้ยงระบบน้ำแบบกึ่งปิด (semi-closed system) ให้อาหารประมาณ 5% ของน้ำหนัก วันละ 3 ครั้ง ระหว่างทดลอง ทุก ๆ วัน ทำการบันทึกจำนวนกุ้งที่ลอกคราบ จำนวนกุ้งที่ตาย ทำการชั่งน้ำหนักและวัดขนาดความยาว ทุกๆ 15 วัน ตลอดการเลี้ยงนาน 2 เดือน ประเมินน้ำหนักที่เพิ่มขึ้นในแต่ละวัน (ADG) เปอร์เซ็นต์การเพิ่มน้ำหนักและความยาว เมื่อสิ้นสุดการทดลองเลี้ยง (เลี้ยงกุ้งครบ 2 เดือน) ทำการชั่งวัดกุ้งทุกตัวในแต่ละชุดทดลองเพื่อนำไปหาความแตกต่างของขนาด หาอัตราการแลกเนื้อ แล้วทำการทดสอบความทนทานต่อการขาดออกซิเจน สุ่มกุ้งระยะลอกคราบ D0 แต่ละการทดลองมาเก็บตัวอย่างเลือดและเปลือกกุ้ง เพื่อนำมาวัดปริมาณ Na, K, Ca, Mg, Cu, P และ Cl ในพลาสมาและเปลือก ความเข้มข้นของโปรตีนและออกซีฮีโมซัยนินในพลาสมา จำนวนเม็ดเลือด ทดสอบกิจกรรมจำเพาะของเอนไซม์ทริปซิน และประสิทธิภาพการย่อยโปรตีนของอาหารในหลอดทดลอง (in vitro protein digestibility) นำผลการทดลองที่ได้มาหาความแตกต่างทางสถิติด้วย ANOVA และ Duncan’s New Multiple Range Test ต่อไป จากการทดลองพบว่าการให้อาหารเสริม Cu และ P มีผลต่อพารามิเตอร์หลายประการ กล่าวคือโดยทั่วไปกุ้งขาวเมื่อได้รับการเสริม Cu 100 mg/kg + P 200 mg/kg ในอาหาร มีเปอร์เซ็นต์น้ำหนักที่เพิ่มขึ้น ความยาวลำตัวที่เพิ่มขึ้น น้ำหนักที่เพิ่มขึ้นต่อวัน และอัตรารอดสูงสุด ระยะเวลาที่ต้านการสลบนานที่สุด อัตราการแลกเนื้อต่ำสุด และทนต่อระดับออกซิเจนที่ละลายในน้ำจนถึงขีดอันตรายต่ำที่สุด (p0.05) และพบว่าความเข้มข้นของโปรตีน ออกซีฮีโมซัยนิน Cu, P ในพลาสมา จำนวนเม็ดเลือด และ Ca, Mg, P ในเปลือกมีค่าสูงสุด อีกทั้งยังพบประสิทธิภาพการย่อยโปรตีนในหลอดทดลอง กิจกรรมจำเพาะของทริปซินมีค่าสูงสุดอีกด้วย ชี้ให้เห็นว่าระดับ Cu 100 mg/g และ P 200 mg/g ในอาหารเหมาะสมที่สุดเพื่อเลี้ยงกุ้งขาว