ผลของโมโนแคลเซียมฟอสเฟต และไดแคลเซียมฟอสเฟต ในแต่ละระดับต่างๆ กันต่อการเจริญเติบโต การรอดตาย ประสิทธิภาพการใช้อาหาร และองค์ประกอบทางเคมีของปลาดุกลำพัน (Clarias nieuhofii) ระยะปลาวัยอ่อน
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
ฟอสฟอรัสเป็นแร่ธาตุที่มีผลต่อการเจริญเติบโตของปลา แต่การใช้ในรูปแบบหรือปริมาณที่ไม่เหมาะสม จะก่อให้เกิดปัญหาคุณภาพน้ำ การวิจัยนี้จัดทำขึ้นเพื่อศึกษาผลของการใช้ไดแคลเซียมฟอสเฟต และโมโนแคลเซียมฟอสเฟตในระดับต่างๆ สำหรับใช้ในอาหารสำหรับปลาดุกลำพันทั้งเพื่อการเลี้ยงเพื่ออนุรักษ์พันธุ์ และการเพาะเลี้ยงในเชิงเศรษฐกิจ การทดลองดำเนินการโดยเลี้ยงปลาดุกลำพันระยะวัยอ่อนในตู้ทดลองขนาด 110 ลิตร ตู้ละ 15 ตัว 9 ชุดการทดลอง ชุดการทดลองละ 4 ซ้ำ ประกอบด้วยชุดควบคุม, ชุดการทดลองเสริมโมโนแคลเซียมฟอสเฟต (MCP) ในปริมาณที่มีฟอสฟอรัสที่ใช้ประโยชน์ได้ (avp) 0.2, 0.5, 0.9 และ 1.3% และ ชุดการทดลองเสริมไดแคลเซียมฟอสเฟต (DCP) 0.2, 0.5, 0.9 และ 1.3% avp เลี้ยงปลาทดลองเป็นเวลา 10 สัปดาห์ ทำการวิเคราะห์น้ำหนักเฉลี่ยต่อตัว น้ำหนักที่เพิ่ม และอัตราการรอดตาย อัตราการเปลี่ยนอาหารเป็นเนื้อ (FCR) วิเคราะห์องค์ประกอบทางเคมีของตัวปลา ตรวจวัดปริมาณแคลเซียม และฟอสฟอรัสในตัว และกระดูกสันหลังของปลา และตรวจสอบความผิดปกติของเนื้อเยื่อครีบ ผิวหนัง เหงือก กล้ามเนื้อ กระเพาะ ลำไส้ และตับ ของปลาที่ได้รับอาหารทดลองแต่ละสูตรด้วยเทคนิคทางเนื้อเยื่อวิทยา พบว่าการเจริญเติบโตของปลาดุกลำพันในแต่ละชุดการทดลองมีปฏิสัมพันธ์กันในด้านแหล่งและระดับของแคลเซียมฟอสเฟต และมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) โดยพบว่า อาหารเสริมไดแคลเซียมฟอสเฟต 1.3% avp ยังให้ผลดีในด้านอัตราการเจริญเติบโต โดยส่งผลให้อัตราการเจริญเติบโตสูงกว่าปลาที่ได้รับอาหารชุดควบคุม และปลาที่ได้รับอาหารเสริม MCP 0.5 และ 1.3% และ DCP 0.2-0.5 % avp (P<0.05) นอกจากนี้ปลาที่ได้รับอาหารเสริม DCP 1.3 % avp มีอัตราการเติบโตจำเพาะสูงกว่า ปลาที่ได้รับ MCP 1.3% และDCP 0.2 % avp ในการทดลองนี้พบว่าปลาที่ได้รับอาหารชุดควบคุมมีปริมาณโปรตีน 54.53 ? 2.46 % ซึ่งต่ำกว่าปลาที่ได้รับ DCP 0.9% avp อย่างไรก็ตามปริมาณไขมัน เถ้า ตลอดจนแคลเซียม และฟอสฟอรัสในตัว และกระดูกของปลามีค่าไม่แตกต่างกันทางสถิติในทุกชุดการทดลอง (P>0.05) และจากการศึกษานี้ยังไม่พบการเปลี่ยนแปลงทางเนื้อเยื่อในปลาดุกลำพันวัยอ่อนที่ได้รับอาหารทดลองไม่เสริมแคลเซียมฟอสเฟต จากการศึกษาทำให้สรุปได้ว่าการเสริม DCP 1.3 % avp จะมีผลให้ปลาดุกลำพันวัยอ่อนมีอัตราการเจริญเติบโตดีกว่าอาหารสูตรอื่นๆ อย่างไรก็ตามแคลเซียมฟอสเฟตในรูปแบบที่นำมาใช้ในการทดลองนี้ยังไม่มีผลต่อองค์ประกอบทางเคมี และการสะสมแคลเซียม และฟอสฟอรัสในตัวปลา