ปัญหาวิกฤตการศึกษาไทย และข้อเสนอว่าด้วยนโยบายรัฐต่อการควบรวมโรงเรียนขนาดเล็กในชนบท
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การวิจัยเรื่อง ปัญหาวิกฤตการศึกษาไทย และข้อเสนอว่าด้วยนโยบายรัฐต่อการควบรวมโรงเรียนขนาดเล็กในชนบท ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสม (mixed method) เพื่อตอบวัตถุประสงค์ของการวิจัย 1.เพื่อศึกษาวิกฤตการศึกษาไทยในปัจจุบันมีลักษณะสำคัญอะไรบ้าง และเกิดจากสาเหตุใด 2. เพื่อศึกษาความเหมาะสมของนโยบายการควบรวมโรงเรียนขนาดเล็กในชนบท 3.เพื่อศึกษาแนวทางการแก้ไขวิกฤตการศึกษาว่าควรเป็นอย่างไร ผลการวิจัยพบว่า 1. ระบบการบริหารของรัฐรวมศูนย์อำนาจไว้ที่ส่วนกลางมากเกินไปเป็นเวลานานและไม่ยอมเปิดโอกาสให้ท้องถิ่นได้ฝึกฝนและเรียนรู้การบริหารท้องถิ่นของตนเอง 2. รัฐที่ผ่านมาเน้นพัฒนามหาวิทยาลัยชั้นนำเพียงไม่กี่แห่งและให้คุณค่าแก่การให้ปริญญามากกว่าการเรียนรู้และเข้าใจเนื้อหาวิชาการจึงทำให้เกิดการแข่งขันเพื่อสอบเข้าและการเน้นกวดวิชามากเกินความจำเป็น ส่งผลระยะยาวให้คนในชนบทที่หวังสร้างโอกาสเน้นส่งลูกหลานเข้าโรงเรียนในตัวเมือง โรงเรียนในชนบทมีขนาดเล็กเนื่องจากการลดลงของประชากร เมื่อผู้ปกครองเน้นส่งลูกหลานเข้าตัวเมือง โรงเรียนขนาดเล็กจึงมีขนาดเล็กลงไปอีก แทนที่รัฐจะเน้นแก้ปัญหาคุณภาพการศึกษาในชนบท รัฐมุ่งแต่ควบรวมโรงเรียนเป็นหลัก การศึกษาที่จะเสริมความรู้สติปัญญาให้แก่ท้องถิ่นต้องเน้นที่เนื้อหาทางวิชาการ การเรียนรู้และความสามารถในการแก้ปัญหารอบตัวไม่ใช่ที่ปริญญา วิกฤตการศึกษาในชนบทเกิดจากการละเลยปรับปรุงชนบทมานานส่งผลให้เกิดความยากจนในชนบท แนวทางการปรับปรุง งานวิจัยชิ้นนี้เสนอ 3 ข้อ คือ 1. ระบบการรวมศูนย์อำนาจด้านการศึกษาไว้ที่ส่วนกลางต้องยุติลงและเน้นการปฏิรูปการศึกษาอย่างเป็นธรรมที่กระจายไปทั่วประเทศ 2. กระทรวงศึกษาธิการจะต้องส่งเสริมบทบาทของเขตพื้นที่การศึกษาจำนวน 245 แห่งทั่วประเทศ ให้มีบทบาทปฏิรูปการศึกษาในแต่ละพื้นที่ และสุดท้าย 3. ให้แก้ปัญหาโรงเรียนขนาดเล็กในชนบทด้วยวิธีการกระจายอำนาจ กล่าวคือ ให้ตำบล 1-3 แห่ง รวมกันเป็นเขตการจัดการศึกษาท้องถิ่น (Rural School District) ระดมคนท้องถิ่นทุกสาขาอาชีพในแต่ละพื้นที่มาร่วมกับครูและผู้บริหารโรงเรียน รวมทั้งผู้นำ ปราชญ์ และปัญญาชนมาร่วมกันยกระดับโรงเรียนในชนบทของแต่ละเขต และแสวงหาวิธีการควบรวมในแต่ละท้องที่อย่างเหมาะสม และด้วยการมีส่วนร่วมของคนท้องถิ่นอย่างจริงจัง จะเห็นว่ารูปแบบการควบรวมโรงเรียนขนาดเล็กในแต่ละท้องถิ่นและพื้นที่ไม่จำเป็นต้องเหมือนกัน