การแยกและจัดจำแนกสายพันธุ์แบคทีเรียเซลลูโลสจากผลไม้ในเขตร้อนและนำแบคทีเรียเซลลูโลสที่ได้มาผลิตกระดาษ
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
บทคัดย่อ จากการคัดแยกเชื้อแบคทีเรียเซลลูโลสจากผลไม้เน่าเสีย พบแบคทีเรียเซลลูโลสในตะขบ และมะละกอ คัดเลือกไอโซเลทที่สร้างเซลลูโลสได้สูงจากมะละกอและตะขบอย่างละ 20 ไอโซเลท มาศึกษาความสามารถในการหมักเซลลูโลสในสภาวะนิ่งและสภาวะเขย่า พบว่าไอโซเลทจากตะขบมี 3 ไอโซเลทที่ให้ปริมาณเซลลูโลสสูงในสภาวะนิ่ง ได้แก่ ไอโซเลท T01 T07 และ T11 โดยให้ปริมาณเซลลูโลส 0.3620? 0.0154 0.3508? 0.0176 และ 0.4416? 0.0376 กรัมต่อปริมาตรน้ำหมัก 100 มิลลิลิตร ตามลำดับ สำหรับการหมักในสภาวะเขย่าของเชื้อเหล่านี้ให้ปริมาณเซลลูโลสค่อนข้างต่ำเมื่อเปรียบเทียบกับการหมักในสภาวะนิ่ง ไอโซเลทจากมะละกอมี 3 ไอโซเลทที่ให้ปริมาณเซลลูโลสสูงในสภาวะนิ่ง คือ ไอโซเลท P06 P09 และ P10 โดยให้ปริมาณเซลลูโลส 0.5485? 0.0635 0.4749?0.0139 และ 0.4786?0.0543 กรัมต่อปริมาตรน้ำหมัก 100 มิลลิลิตร ตามลำดับ หลังจากนั้นคัดเลือกไอโซเลทที่ผลิตเซลลูโลสได้สูงในสภาวะนิ่ง ได้แก่ T01 T07 T11 T12 P06 P08 P09 และ P10 มาศึกษาลักษณะโคโลนีบนอาหารเลี้ยงเชื้อ ลักษณะรูปร่าง การติดสีแกรม การทดสอบชีวเคมีต่างๆ พบว่าลักษณะโคโลนีบนอาหาร GEY Agar ของเชื้อส่วนใหญ่มีลักษณะกลมนูน สีครีม ผิวเรียบ ติดสีแกรมลบ มีรูปร่างเป็นท่อน มีความสามารถในการสร้างเอนไซม์แคตาเลส ไม่สามารถออกซิไดซ์เอทานอลไปเป็นกรดอะซิติก ยกเว้นไอโซเลท T07 และ T12 ส่วนใหญ่เป็นออกซิเดทีฟ ทดสอบเมทธิลเรดเป็นบวก ไม่สามารถสร้างสารอะซิโตอินจากการใช้น้ำตาลกลูโคส ไม่สามารถสร้างสารอินโดลจากทริปโตเฟน ไม่สร้างไฮโดรเจนซัลไฟด์ สามารถใช้น้ำตาลกลูโคสเป็นคาร์บอนได้ และสร้างไฮดรอกซีอะซิโตนจากกลีเซอรอลได้ จากการนำไอโซเลท P09 และ T11 ไปจัดจำแนกโดยใช้เทคนิค 16s rDNA พบว่าไอโซเลททั้งสองเป็น Gluconacetobacter nataicola ารผลิตวุ้นมะพร้าวโดยเชื้อ Gluconacetobacter nataicola จากน้ำมะพร้าวที่เหลือทิ้งในสภาวะนิ่งเป็นเวลา 7 วัน พบว่าการใช้น้ำตาลซูโครสร้อยละ 5.0 โดยปริมาตรน้ำมะพร้าวเป็นแหล่งคาร์บอน น้ำแช่ข้าวโพดร้อยละ 0.1 โดยปริมาตรน้ำมะพร้าวเป็นแหล่งไนโตรเจน อุณหภูมิ 30 องศาเซลเซียส ความเป็นกรด-ด่างเริ่มต้นของอาหารเลี้ยงเชื้อ 5.5 และเติมเอทานอลความเข้มข้นร้อยละ 1.0 โดยปริมาตรน้ำมะพร้าวเป็นสภาวะที่เหมาะสมในการผลิตเซลลูโลสจากน้ำมะพร้าว โดยให้ผลผลิตเซลลูโลส 0.42 กรัมต่อ 100 มิลลิลิตร เมื่อนำแผ่นเซลลูโลสที่ได้จากการเลี้ยงในสภาวะที่เหมาะสมมาผลิตกระดาษ กระดาษที่ได้มีความหนา 0.02 เซนติเมตร นำกระดาษที่ได้มากรองอาหารเลี้ยงเชื้อ และน้ำมันหอมระเหยจากพืช พบว่าไม่สามารถกรองได้