Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2552

การควบคุมศัตรูที่สำคัญของข้าวเพื่อการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม

นายประภาษ กาวิชา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2552

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

ทดสอบประสิทธิภาพของนํVามันหอมระเหยจากพืชสมุนไพรที6สามารถยับยัVงการเจริญของเชืVอรา Pyricularia grisea สาเหตุโรคไหม้ ของข้ าวในระดับห้ องปฏิบัติการ โดยสกัดนํVามันหอมระเหยด้วยวิธีการกลั6น ด้วยนํVาจากพืช 7 ชนิด ดังนีV กระชาย (Boesenbergia pundurata) ขิง (Zingiber officinale) ข่า (Alpinia galangal) ขมิVน (Curcuma longa) ตะไคร้ (Cymbopogon citrates) มะกรูด (Citrus hystrix) และตะไคร้ หอม (Cymbopogon nardus) จากนั้นนำนํ้ามันมันหอมระเหยผสมลงในอาหารเลีVยงเชืVอ PDA ให้ มีความ เข้ มข้ น 750 ppm แล้ วนำไปเลี้ยงเชื้อรา P. grisea ไอโซเลต DOAC 0918 และ ไอโซเลต DOAC 1924 พบว่า นำ้มั นหอมระเหยจากข่ าและตะไค้รหอมสามารถควบคุ มการเจิรญของเชื้อรา P. grisea ทั้ง 2 ไอโซเลตได้ อย่าง สมบูรณ์ เทียบเท่ากับสารเคมีคาร์เบนดาซิม ในขณะที6นํ้ามันหอมระเหยจากพืชชนิดอื6นมีประสิทธิภาพในการ ยับยั้งการเจริ ญของเชื้อรา P. grisea ทั้ง 2 ไอโซเลตมาก จากนั้นเปรียบเทียบประสิทธิภาพของนํ้ามันหอม ระเหยจากข่าและตะไคร้ หอมกับสารเคมีคาร์เบนดาซิม ที6ความเข้มข้น 9 ระดับ ดังนี 0, 50, 100, 150, 200, 250, 300, 350 และ 400 ppm พบว่าการใช้นํ้ามันหอมระเหยจากตะไคร้หอมที6ความเข้มข้น 350 ppm ข่าที6 ความเข้ มข้ นตั้งแต่ 150 ppm และการใช้สารเคมีคาร์เบนดาซิมที6ความเข้มข้นตั้งแต่ 50 ppm มี ประสิทธิภาพในการยับยั้งการเจริญของเชื้อรา P. grisea ได้ 100 เปอร์เซ็นต์

คำสำคัญ

เชิงอนุรักษ์

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

ศักยภาพของสารสกัดพืชสมุนไพรบางชนิดควบคุมเพลี้ยไฟข้าว

ปภพ สินชยกุล มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2560

ศักยภาพการใช้พืชปฏิปักษ์และผลิตภัณฑ์จากพืชบางชนิดในการควบคุมไส้เดือนฝอยรากปม ในมะเขือเทศ

อนันต์ หิรัญสาลี มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2554

การทดสอบฤทธิ์ของพืชสมุนไพรเพื่อต้านเชื้อราที่ก่อโรคในข้าวสู่การนำไปใช้ประโยชน์ในรูปแบบน้ำสกัดสมุนไพรกำจัดเชื้อราเพื่อการผลิตข้าวอินทรีย์ในกลุ่มเกษตรกรรายย่อยของอำเภอปะคำ จังหวัดบุรีรัมย์

สุวรรณา จันคนา มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ พ.ศ. 2560

การตรวจหาคุณลักษณะและการยับยั้งเชื้อราของไคโตซาเนสจากพืชไทย

มานะ ขาวเมฆ พ.ศ. 2562

ความหลากหลายของเชื้อราสาเหตุโรคไหม้ (Pyricularia spp.) และการผลิตสารออกฤทธิ์ต้านราสาเหตุโรคไหม้ของข้าว จากราเอนโดไฟท์ที่แยกได้จากพืชใบเลี้ยงเดี่ยว

บุญสม บุษบรรณ์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2557

ยกระดับคุณภาพการผลิตผักเศรษฐกิจในการควบคุมเชื้อโรคพืชด้วยสารสกัดธรรมชาติ

วรัญญู แก้วดวงตา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม พ.ศ. 2560

การวิจัยและพัฒนาการใช้พืชสมุนไพรเพื่อป้องกันกำจัดศัตรูพืช

พรรณีกา อัตตนนท์ กรมวิชาการเกษตร พ.ศ. 2558

การคัดเลือกหาเชื้อราปฏิปักษ์จากเชื้อราที่แยกได้จากพืชสมุนไพรวงศ์จำปี

รำไพ โกฎสืบ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม พ.ศ. 2557

การทดสอบชนิดของอาหารและสภาวะที่เหมาะสมของการเลี้ยงราเอนโดไฟท์ซึ่งแยก ได้จากกล้วยไม้ไทยต่อการเจริญเติบโตและสร้างสารออกฤทธิ์ต้านราก่อโรคพืช

วันเพ็ญ เหล่าศรีไพบูลย์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2561

การใช้ประโยชน์ของสารสมุนไพรในการกำจัดศัตรูพืชผัก

สุภาพร แสงศรีจันทร์ มหาวิทยาลัยแม่โจ้ พ.ศ. 2561