ฤทธิ์ต้านเชื้อก่อโรคปริทันต์ของสารสกัดพืชสกุลเปราะ

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้ศึกษาฤทธิ์ต้านแบคทีเรียก่อโรคปริทันต์ของพืชในสกุลเปราะจำนวน 9 ชนิดได้แก่เปราะหอม (Kaempferia galanga) กระแจะจันทน์ (K. galanga) เสน่ห์จันทน์หอม (K. galanga) ธรณีเย็น (K. marginata) เฒ่าหนังแห้ง (K. angustifolia) กระชายดำ (K. parviflora) ว่านหาวนอน (K. rotunda) ทิพย์เนตร (K. rotunda) และนกคุ้ม (K. pulchra) ผลการวิจัยพบฤทธิ์ต้านแบคทีเรียทดสอบได้ดีที่สุดคือน้ำมันหอมระเหยจากเหง้ากระชายดำมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 22.08+0.63, 19.87+0.45, 19.91+0.67 และ 21.06+1.03 มิลลิเมตร เมื่อทดสอบกับเชื้อ Porphyromonas gingivalis, Prevotella intermedia, Aggregatibacter actinomycetemcomitans และ Tannerella forsythia ขณะที่สารสกัดเอทานอลของเหง้ากระชายดำแสดงค่าเฉลี่ยเท่ากับ 16.74+0.17, 15.01+0.64, 16.72+0.72 และ 16.19+0.55 มิลลิเมตร เมื่อทดสอบด้วยวิธี agar diffusion ตามลำดับ ผลการศึกษาเวลาที่สามารถฆ่าเชื้อได้ของสารละลายน้ำมันหอมระเหยเท่ากับ 80+34.64, 60+0.00, 100+34.64 และ 60+0.00 นาที เมื่อทดสอบกับเชื้อ Porphyromonas gingivalis, Prevotella intermedia, Aggregatibacter actinomycetemcomitans และ Tannerella forsythia ตามลำดับ และน้ำมันหอมระเหยจากเหง้ากระชายดำมีค่าความเข้มข้นต่ำที่สุดที่สามารถยับยั้งเชื้อได้เมื่อทดสอบกับเชื้อ Porphyromonas gingivalis เท่ากับ 15 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตร

คำสำคัญ