รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2558
ฤทธิ์ต้านเชื้อก่อโรคปริทันต์ของสารสกัดพืชสกุลเปราะ
ศิริวุฒิ สุขขี มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2558 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้ศึกษาฤทธิ์ต้านแบคทีเรียก่อโรคปริทันต์ของพืชในสกุลเปราะจำนวน 9 ชนิดได้แก่เปราะหอม (Kaempferia galanga) กระแจะจันทน์ (K. galanga) เสน่ห์จันทน์หอม (K. galanga) ธรณีเย็น (K. marginata) เฒ่าหนังแห้ง (K. angustifolia) กระชายดำ (K. parviflora) ว่านหาวนอน (K. rotunda) ทิพย์เนตร (K. rotunda) และนกคุ้ม (K. pulchra) ผลการวิจัยพบฤทธิ์ต้านแบคทีเรียทดสอบได้ดีที่สุดคือน้ำมันหอมระเหยจากเหง้ากระชายดำมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 22.08+0.63, 19.87+0.45, 19.91+0.67 และ 21.06+1.03 มิลลิเมตร เมื่อทดสอบกับเชื้อ Porphyromonas gingivalis, Prevotella intermedia, Aggregatibacter actinomycetemcomitans และ Tannerella forsythia ขณะที่สารสกัดเอทานอลของเหง้ากระชายดำแสดงค่าเฉลี่ยเท่ากับ 16.74+0.17, 15.01+0.64, 16.72+0.72 และ 16.19+0.55 มิลลิเมตร เมื่อทดสอบด้วยวิธี agar diffusion ตามลำดับ ผลการศึกษาเวลาที่สามารถฆ่าเชื้อได้ของสารละลายน้ำมันหอมระเหยเท่ากับ 80+34.64, 60+0.00, 100+34.64 และ 60+0.00 นาที เมื่อทดสอบกับเชื้อ Porphyromonas gingivalis, Prevotella intermedia, Aggregatibacter actinomycetemcomitans และ Tannerella forsythia ตามลำดับ และน้ำมันหอมระเหยจากเหง้ากระชายดำมีค่าความเข้มข้นต่ำที่สุดที่สามารถยับยั้งเชื้อได้เมื่อทดสอบกับเชื้อ Porphyromonas gingivalis เท่ากับ 15 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตร
คำสำคัญ
periodontitisKaempferiaปริทันต์อักเสบเปราะ
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
<p>องค์ประกอบทางเคมี การเปลี่ยนแปลงทางชีวภาพ สมบัติการป้องกันแสงและฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระของฟลาโวนอยด์จากพืชสกุล <em>Kaempferia</em></p>
นางสาวจักรีรา ปัญญาแก้ว สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2561 การตรวจหาคุณลักษณะและการยับยั้งเชื้อราของไคโตซาเนสจากพืชไทย
การคัดเลือกหาเชื้อราปฏิปักษ์จากเชื้อราที่แยกได้จากพืชสมุนไพรวงศ์จำปี
รำไพ โกฎสืบ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม พ.ศ. 2557 การศึกษาฤทธิ์ด้านการก่อกลายพันธุ์และฤทธิ์ต่อระบบภูมิคุ้มกันของพืชสมุนไพร ในโครงการอนุรักษ์พันธุกรรมพืชอันเนื่องมาจากพระราชดำริ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี มหาวิทยาลัยขอนแก่น พื้นที่เขื่อนอุบลรัตน์ จังหวัดขอนแก่น
กิตติศักดิ์ ศรีพานิชกุลชัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2553 ศักยภาพของสารสกัดพืชสมุนไพรบางชนิดควบคุมเพลี้ยไฟข้าว
ปภพ สินชยกุล มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2560 การออกฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระและเชื้อจุลินทรีย์: กรณีศึกษาของสมุนไพรชุมชนโพรงมะเดื่อ
อรุณรัตน์ สัณฐิติกวินสกุล มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม พ.ศ. 2558 การใช้ประโยชน์ และการอนุรักษ์พันธุกรรมพืชท้องถิ่น เพื่อสนองพระราชดำริโครงการอนุรักษ์พันธุกรรมพืชในสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
อังคณา อินตา มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2559 สารต้านอนุมูลอิสระและสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพของพืชสมุนไพรและผักพื้นบ้านบางชนิดในตำบลนานกกก อำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์
จิราภรณ์ นิคมทัศน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ พ.ศ. 2556 การประเมินฤทธิ์สารต้านจุลินทรีย์ก่อโรคพืชของราเอนโดไฟต์ที่แยกจากกาฝากและพืชอาศัยของกาฝาก
ภัทราพรรณ พรหมแก้ว มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2559 โครงการ กาแยกสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพจากเชื้อแอคติโนมัยซีสในพืชสมุนไพรไทย
ธงชัย เตโชวิศาล คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2553