การวิเคราะห์สารประกอบทางเคมีและคุณสมบัติการยับยั้งเอนไซม์อะเซทิลโคลินเอสเทอเรสของพืชสกุลเปราะ
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
จากการศึกษาองค์ประกอบทางเคมีของเหง้าเปราะ 2 ชนิด คือ กระชายดำ ( Kaempferia parviffora) และกำบังภัย (Kaempferia elegans) พบว่าสามารถแยกสารกลุ่ม methoxyflavones ได้ 8 ชนิดจากส่วนสกัดหยาบไดคลอโรมีเทนและเมทานอลของกระชายต่ำ สารเหล่านี้ใต้แก่ 5-hydroxy- 3,7-dimethoxyflavone (1), 5-hydroxy-7-methoxyflavone (2), 5-hydroxy-3,7,4- trimethoxyflavone(3),5-hydroxy-7,4-dimethoxyflavone (4) 5-hydroxy-3,7.3,4- tetramethoxyflavone (5) 3,5,7-trimethoxyflavone (6), 3,5,7.3,4-pentamethoxyflavone (7) และ 5.7.4-trimethoxyflavone (8) ในขณะที่สารที่แยกไต้จากส่วนสกัดหยาบเอทานอลจากกำบังภัย ได้แก่ flavokawain B (9) และ 5,6-dehydrokawain (10) ในการศึกษาฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์อะเซทิลโคลีนเอสเทอเรสของสารที่แยกได้ด้วยวิธี TLC bioautography พบว่ามีเพียง 5.7.4-trimethoxyfavone (8) ที่แสดงฤทธิ์ยับยั้งเอนไซม์อะเซทิสโคลีน เอสเทอเรสที่ความเข้มชันต่ำสุด (MIR) คือ 10 ng ในขณะที่สารอื่นไม่มีฤทธิ์ยับยั้งที่ความเข้มขัน 1000 ng เมื่อเทียบกับสารมาตรฐาน (galantamine, MIR = 1 ng)