Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2558

การศึกษาทางเคมีและฤทธิ์ทางยาของผลิตภัณฑ์ธรรมชาติจากจุลินทรีย์ พืช และสัตว์ทะเล

สมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ ฯ มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2558

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

จากการศึกษาฟองน้ำ Smenospongia sp. แยกสารบริสุทธิ์ได้ 22 สาร เป็นสารใหม่ 6 ตัว คือ 6?-Iodoaureol (1) 6?-aureoxyaureol (2) และ indole alkaloids 3?6 สาร 1 เป็นพวก iodo-sesquiterpene hydroquinone ซึ่งมีรายงานเป็นครั้งแรก นําสาร 15 สาร ส่งทดสอบฤทธิ์ยับยั้งการเจริญเติบโตของเซลล์มะเร็ง 7 ชนิด จากการศึกษาชีวสังเคราะห์แบบ Directed biosynthesis ของเชื้อราทะเลสายพันธุ์ Aspergillus unguis จะทําให้เชื้อราผลิตสารใหม่ในกลุ่ม brominated unnatural natural depsidones และพบว่าชีวสังเคราะห์ของสารกลุ่ม depsidone ของเชื้อราทะเลนี้น่าจะผ่านกระบวนการ oxidative coupling ของ depsides สารที่ได้จากเชื้อราบางชนิดออกฤทธิ์ชีวภาพในการยับยั้งเอนไซม์อโรมาเทส จากการศึกษาส่วนสกัดหยาบเอทิลอะซิเตทในส่วนbroth และส่วนสกัดหยาบ hexaneในส่วน mycelia ของเชื้อราCRI-MAYA-15-1 พบสารจําพวก anthraquinone 3 สาร สารจําพวก isocoumarin 1 สารและสารกลุ่ม prenylated phenol 3 สาร พบสารกลุ่มฟลาแวนจากรากต่นส่าเหล่า (Desmos cochinchinensis) โดยสารกลุ่มนี้มีฤทธิ์ในการยับยั้งเอนไซม์อโรมาเทสในระดับนาโนโมลาร์ ซึ่งสามารถนําไปพัฒนายายับยั้งการทํางานของเอนไซม์อโรมาเทสในอนาคตได้ จากส่วนสกัดหยาบไดคลอโรมีเทนจากใบ และก้านใบของต้นเต่าสยาม สามารถแยกสารบริสุทธิ์ 11 สาร ในจํานวนนี้เป็นสารที่ยังไม่เคยมีการรายงานมาก่อนจํานวน 10 สาร และพบว่าสารบางตัวมีฤทธิ์ปานกลางในการยับยั้งเซลมะเร็งเม็ดเลือดขาว มะเร็งปอด และมะเร็งถุงน้ำดี ส่วนสกัดหยาบไดคลอโรมีเทนของรากหลงไหล (Drypetes hoaensis) แยกสารบริสุทธิ์ได้ 18 ตัว เป็นสารใหม่ 7 สาร มีสาร 9 สาร คือ 1?4 และ 7?11 ได้ทดสอบฤทธิ์ยับยั้งการเจริญเติบโตของเซลล์มะเร็ง จากการศึกษาองค์ประกอบทางเคมีของต้นจําปีพะเนินสามารถแยกสารได้ 10 ตัว ประกอบด้วยสารไตรเทอร์พีน 1 สาร สารกลุ่มฟินอลิก 3 สาร และสารกลุ่มอัลคาลอยด์ 6 สาร โดยสารทั้งหมดที่แยกได้เป็นสารที่มีการรายงานมาก่อนหน้านี้ พบว่าสาร Vermelhotin ที่แยกได้จากเชื้อราทะเล และสารสังเคราะห์กลุ่ม Pyrrolodiquinoline สามารถออกฤทธิ์ต้านเชื้อวัณโรคสายพันธ์ดื้อยา (Clinical multidrug resistant strains) ได้ดีมาก สารบริสุทธิ์ที่แยกได้ทั้งหมดพิสูจน์โครงสร้างโดยใช้เทคนิคสเปกโตรสโคป์ (1H, 13C, COSY, HSQC หรือ HMQC, HMBC และ HRMS) และเปรียบเทียบข้อมูลกับรายงานในเอกสารอ้างอิงของสารที่มีการรายงานก่อนหน้านี้

คำสำคัญ

Antioxidant activityCytotoxicityBioactive compoundsAnticancerNatural productsRadical scavenging activityCancer chemopreventionAntimicrobial compoundsAlpha-glucosidase inhibitorAntimalarial compoundsAntitubercular compoundsAromatase inhibition

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

ออกซิเรสเวราทรอล : การพัฒนาวิธีวิเคราะห์ปริมาณในผลิตภัณฑ์สมุนไพร และการศึกษาฤทธิ์ต้านการเสื่อมของระบบประสาท

กิตติศักดิ์ ลิขิตวิทยาวุฒิ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2558

ผลของการใช้ยาผสมระหว่างแคสโปฟังจินและฟลูโคนาโซลแบบตามลำดับต่อมวลชีวภาพของแผ่นชีวภาพผสมของเชิ้อราแคนดิดา อัลบิแคนส์และแคนดิดา กลาบราต้าในห้องปฏิบัติการ

ธีรกุล อาภรณ์สุวรรณ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2562

เคมีของสารออกฤทธิ์ชีวภาพจากเชื้อราบางชนิด

มณีกานต์ ชินวรรังสี มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พ.ศ. 2551

องค์ประกอบทางเคมีจากจำปาดะ Artocarpus integar (Thunb.) Merr. ในพื้นที่อำเภอควนโดน จังหวัดสตูล และฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ เบาหวาน แบคทีเรีย และยับยั้งเซลล์มะเร็ง

จีราพัสฐ์ สีแจ่ม มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา พ.ศ. 2563

การศึกษาผลิตภัณฑ์ธรรมชาติที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพจากฟองน้ำในทะเลอันดามัน

นายพชร เพ็ชรประดับ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย พ.ศ. 2551

สารออกฤทธิ์ทางชีวภาพของไซโคลเปปไทด์อัลคาลอยด์จากพืชตะครอง

สุนิตย์ สุขสำราญ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พ.ศ. 2555

องค์ประกอบทางเคมีและฤทธิ์ทางชีวภาพของเถาวัลย์เปรียง

มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง พ.ศ. 2559

โครงการ การสังเคราะห์อนุพันธ์ของยูจีนอล เพื่อพัฒนาเป็นยาชาเฉพาะที่และยาสลบในสัตว์น้ำ

จตุรงค์ สุภาพพร้อม มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2555

องค์ประกอบทางเคมีและฤทธิ์ทางชีวภาพของมะเดื่อ

อุดมวิชช์ พลเยี่ยม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร พ.ศ. 2554

สารออกฤทธิ์ทางชีวภาพจากราเอนโดไฟต์

ประไพพิศ อินเสน มหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย พ.ศ. 2560