เภสัชภัณฑ์จากน้ำมันหอมระเหยในการกำจัดเหาและไรในไก่พื้นเมือง
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
ประสิทธิภาพของน้ำมันหอมระเหย 6 ชนิดจากการสกัดด้วยวิธีการกลั่นด้วยน้ำ ได้แก่ น้ำมัน หอมระเหยจากกานพลู (Eugenia caryophyllata Thunb.) ตะไคร้หอม (Cymbopogon nardus Rendle.) ตะไคร้ต้น (Litsea cubeba (Lour.) Pers.) ขิง (Zingiber officinale Roscoe) มะกรูด (Citrus hystrix DC.) และอบเชย (Cinnamomum zeylanicum) ต่อการตายของเหา (Menopon gallinae) และ ไร (Ornythonyssus bursa) ทำการทดสอบด้วยวิธี Filter contact paper bioassay ผลการศึกษาพบว่าความเข้มข้นของน้ำมัน หอมระเหยที่สูงขึ้นทำให้มีอัตราการตายของเหาและไรเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) โดย กลุ่มที่ทดสอบด้วยน้ำมันหอมระเหยทุกชนิดที่ความเข้มข้น 0.416 ?g?cm-2 และ 0.832 ?g?cm-2 มีอัตรา การตายของเหาเท่ากับ 100 % ส่วนความเข้มข้น 0.208 ?g?cm-2 พบว่าอัตราการตายของเหาจากน้ำมัน หอมระเหยตะไคร้หอม, ขิง, อบเชย และ ตะไคร้ต้น มีการตายมากที่สุดตามลำดับ โดยมีค่า 100, 96.67, 96.67 และ 93.33 % ซึ่งมีประสิทธิภาพดีกว่าน้ำมันหอมระเหยกานพลูและมะกรูด ซึ่งมีอัตราการตายทดสอบด้วยน้ำมันหอมระเหยทุกชนิดที่ความเข้มข้น 6.656 ?g?cm-2 มีอัตราการตายของไรเท่ากับ 100 % ในขณะที่ความเข้มข้น 3.328 ?g?cm-2 พบว่าอัตราการตายของไรจากน้ำมันหอมระเหยตะไคร้หอม, ขิง และอบเชยมีการตายไม่แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p>0.05) กับ น้ำมันหอมระเหยตะไคร้ต้น แต่ มีประสิทธิภาพดีกว่ากานพลู และมะกรูดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ(p<0.05) ค่า LC50 ต่อเหาของน้ำมัน หอมระเหยกานพลู, ตะไคร้หอม, ตะไคร้ต้น, ขิง, มะกรูด และอบเชย เท่ากับ 0.70, 0.63, 0.67, 0.66, 0.68 และ 0.66 ?g.cm-2 ตามลำดับ ส่วนค่า LC50 ต่อไรของน้ำมันหอมระเหยกานพลู, ตะไคร้หอม, ตะไคร้ต้น, ขิง, มะกรูด และอบเชย เท่ากับ 6.36, 5.73, 5.88, 5.23, 6.87 และ 1.18 ?g.cm-2 ตามลำดับ การทดสอบ ประสิทธิภาพของสูตรผสมน้ำมันหอมระเหย 2 ชนิด ต่อการกำจัดเหาในตัวไก่และไรในรังไข่ โดยใช้ ความเข้มข้นของน้ำมันหอมระเหยทั้งสองชนิดที่ 2% ผสมในอัตราส่วนของน้ำมันตะไคร้หอม:ขิง เท่ากับ 30:70 และ 50:50 และนับจำนวนเหาและไรภายหลังให้สาร 1, 7 และ 14 วัน พบว่าสูตรผสม น้ำมันหอมระเหยที่มีสัดส่วนของน้ำมันหอมระเหยขิงมากกว่าจะมีประสิทธิภาพในการลดจำนวนเหา และไรได้มากกว่า ซึ่งมีค่าใกล้เคียงกับกลุ่มที่ใช้ trichlorfon แต่ทั้งสองอัตราส่วนสามารถลดจำนวนเหา และไรได้มากกว่ากลุ่มที่ใช้สารเจือจางน้ำมันหอมระเหยอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ(p<0.05) โดยฤทธ์ิของ สูตรผสมน้ำมันหอมระเหยทั้ง 2 ชนิดสามารถลดจำนวนเหาในตัวไก่ได้อย่างน้อย 14 วัน แต่ลดจำนวน ไรในรังไข่ได้น้อยกว่า 7 วัน อย่างไรก็ตามน้ำมันหอมระเหยขิงและตะไคร้หอมก็เป็นสมุนไพรทางเลือก หนึ่งที่สามารถนำมาใช้ในการผลิตสัตว์ในระบบอินทรีย์เพื่อทดแทนการใช้สารฆ่าแมลงซึ่งอาจตกค้าง ในสิ่งแวดล้อมและส่งผลเสียต่อผู้บริโภคได้ คำสำคัญ: น้ำมันหอมระเหย เหา ไร ไก่พื้นเมือง การกำจัด