Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2559

การใช้สูตรน้ำมันหอมระเหยจากจันทร์แปดกลีบ เทียนข้าวเปลือก และตะไคร้บ้าน ร่วมกับน้ำมันปิโตรเลียม ในการควบคุมเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลในสภาพแปลง

จรงศักดิ์ พุมนวน สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2559

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

จากทดสอบประสิทธิภาพของสูตรน้ำมันหอมระเหยจากพืชจำนวน 10 สูตร ในการฆ่าตัวเต็มวัยเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล (Nilaparvata lugens) โดยใช้ร่วมกับน้ำมันปิโตรเลียม ได้แก่ สูตร I4A0, I3A1, I2A2, I1A3 I0A4 (อัตรา I : A เท่ากับ 4:0, 3:1, 2:2, 1:3 และ 0:4 ตามลำดับ) และสูตร I4C0, I3C1, I2C2, I1C3 และ I0C4 (อัตรา I : C เท่ากับ 4:0, 3:1, 2:2, 1:3 และ 0:4 ตามลำดับ) ความเข้มข้น 1% ที่ใช้ร่วมกับน้ำมันปิโตรเลียมอัตรา (I: น้ำมันหอมระเหยจากจันทร์แปดกลีบ (Illicium verum), A: เทียนข้าวเปลือก (Anethum graveolens), C: ตะไคร้บ้าน (Cymbopogon citratus)) เปรียบเทียบกับชุดควบคุม (น้ำมันปิโตรเลียม (SunSoil?) อัตราคำแนะนำ โดยวิธีการสัมผัสตายและวิธีการฉีดพ่นโดยตรง ในห้องปฏิบัติการ พบว่าสูตรน้ำมันหอมระเหยจากพืช ที่มีส่วนผสมของน้ำมันหอมระเหยจากจันทร์แปดกลีบและตะไคร้บ้าน มีประสิทธิภาพในการฆ่าตัวเต็มวัยของเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลได้มากกว่า 80% ที่ 12 ชั่วโมง ซึ่งมีประสิทธิภาพในการฆ่าตัวเต็มวัยของเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลสูงกว่าสูตรน้ำมันหอมระเหยจากพืช ที่มีส่วนผสมของน้ำมันหอมระเหยจากจันทร์แปดกลีบและเทียนข้าวเปลือก เมื่อนำสูตร I4C0, I3C1, I2C2, I1C3 และ I0C4 ที่ความเข้มข้น 1% นำมาศึกษาประสิทธิภาพในการควบคุมเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลโดยวิธีการฉีดพ่นโดยตรง ในสภาพโรงเรือน เปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม สารฆ่าแมลง (imidacloprid) และน้ำมันปิโตรเลียม ตามอัตราคำแนะนำ พบว่า I2C2 และ I1C3 สามารถฆ่าตัวเต็มวัยของเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลสภาพโรงเรือนได้มากกว่า 75% เมื่อเทียบกับปริมาณเพลี้ยก่อนทำการฉีดพ่น ขณะที่กลุ่มควบคุมและกลุ่มที่ฉีดพ่นน้ำมันปิโตรเลียมเพียงอย่างเดียว ให้ผลการทดสอบที่ไม่แตกต่างกัน ขณะที่สูตร I1C3 มีประสิทธิภาพการไล่สูงกว่าสูตร I2C2 และ สารฆ่าแมลง ตามลำดับ เมื่อนำสูตร I2C2 และ I1C3 ที่ความเข้มข้น 1% นำมาศึกษาประสิทธิภาพในป้องกันกำจัดเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลในสภาพแปลง แล้วสุ่มนับเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล และแมลงศัตรูข้าวชนิดอื่น รวมทั้งศัตรูธรรมชาติ ก่อนและหลังการทดสอบ ในแปลงทดสอบของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม พบว่าสูตรน้ำมันหอมระเหยจากพืช I2C2 และ I1C3 และสารฆ่าแมลงมีประสิทธิภาพในการฆ่าเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลในสภาพแปลงได้ไม่แตกต่างกัน คือสามารถลดประชากรเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลลงได้จนเหลือต่ำกว่า 5% ภายใน 2 วันหลังจากการทดสอบ ขณะที่กลุ่มควบคุมยังพบปริมาณเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลมากกว่า 30% เมื่อเทียบกับก่อนการทดสอบ จากการศึกษาแมลงศัตรูข้าวชนิดอื่น รวมทั้งแมลงศัตรูธรรมชาติ ในแปลงทดสอบ โดยวิธีการโฉบด้วยสวิง 20 ครั้ง (ไป-กลับ) พบ ด้วงเต่า (Micraspis discolor), เพลี้ยจั๊กจั่นสีเขียว (Nephotettix virescens) และ เพลี้ยจั๊กจั่นปีกลายหยัก (Recilia dorsalis) โดยปริมาณการลดลงอย่างมากของของแมลงศัตรูพืช หลังจากฉีดพ่นด้วยสูตรสมุนไพร I2C2 และสารฆ่าแมลง ขณะที่ในแปลงทดลองตรวจพบศัตรูธรรมชาติหลายชนิด ได้แก่ แมลงวันก้นขน (Argyrophylax nigrotibialis), มวนดูดไข่ (Tytthus chinensis), มวนเขียวดูดไข่ (Cyrtorhinus lividipennis), ด้วงก้นกระดก (Paederus fuscipes), ด้วงดิน (Ophionea ishii) และแมงมุม (Lycosa pseudoannulata, Oxyopes linestipes และ Argiope sp.) โดยปริมาณ ด้วงก้นกระดก ด้วงดิน และแมงมุม พบปริมาณที่สูงขึ้นที่หลังการทดสอบด้วยสารทดสอบทุกชนิดไม่แตกต่างกับกลุ่มควบคุม ขณะที่แมลงวันก้นขน และมวนดูดไข่ พบปริมาณที่ลดลง ไม่แตกต่างกันในทุกการทดลอง คำสำคัญ: เพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล น้ำมันหอมระเหยจากพืช ข้าว ยาฆ่าแมลง น้ำมันปิโตรเลียม

คำสำคัญ

Riceข้าวEssential oilInsecticideเพลี้ยกระโดดสีน้ำตาลยาฆ่าแมลงpetroleum oilNilaparvata lugensน้ำมันปิโตรเลียมน้ำมันหอมระเหยจากพืช

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

เภสัชภัณฑ์จากน้ำมันหอมระเหยในการกำจัดเห็บโค

อภิชาติ หมั่นวิชา มหาวิทยาลัยแม่โจ้ พ.ศ. 2564

การศึกษาชนิดและปริมาณของสารที่มีในน้ำมันหอมระเหยของพืชตระกูลขิง

อรพิน เกิดชูชื่น คณะทรัพยากรชีวภาพและเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี พ.ศ. 2551

ประสิทธิภาพของน้ำมันหอมระเหยจากดาวเรืองการควบคุมมอดข้าวเปลือก

ณฐพงศ์ เมธินธรังสรรค์ พ.ศ. 2561

วิเคราะห์การใช้น้ำมันพืชเป็นสารหล่อลื่นในงานแม่พิมพ์ขึ้นรูปลึก

สัญญา คำจริง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ พ.ศ. 2551

ปริมาณและองค์ประกอบทางเคมีของน้ำมันหอมระเหยจากใบยูคาลิปตัสสายต้นต่างๆ

สุวิมล อุทัยรัศมี มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2555

ผลของน้ำมันหอมระเหยจากสมุนไพรต่อการต้านออกซิเดชันในน้ำมันปาล์มที่ผ่านการทอดซ้ำ

สุรีย์ นานาสมบัติ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2555

การวิเคราะห์ปัจจัยที่มีผลต่อปริมาณน้ำมันตะไคร้หอมจากเครื่องกลั่น ด้วยการออกแบบการทดลอง

เจษฎา วิเศษมณี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา พ.ศ. 2560

การใช้น้ำมันหอมระเหยจากพริกไทยดำ ตะไคร้หอม และตะไคร้บ้าน ในการควบคุมไรไข่ปลา (Luciaphorus perniciosus Rack)

จรงค์ศักดิ์ พุมนวน สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2555

การพัฒนาเครื่องสกัดน้ำมันหอมระเหยระดับครัวเรือน

สาโรจน์ ยิ้มถิน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ พ.ศ. 2559

การศึกษาองค์ประกอบทางเคมี และฤทธิ์ทางชีวภาพของน้ำมันหอมระเหย

กาญจนา ภิญโญภาพ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี พ.ศ. 2552