Command Palette

Search for a command to run...

กลับไปผลการค้นหา
รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2557

การใช้น้ำมันหอมระเหยจากพืชในการควบคุมไรศัตรูเห็ด, dolichocybe indica mahunka

จรงค์ศักดิ์ พุมนวน สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2557

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

การทดสอบความเป็นพิษทางการรมของน้ํามันหอมระเหยจากพืชสมุนไพร 16 ชนิด ต่อตัวเต็มวัยไรลูกโป่ง (Dolichocybe indica) โดยรมในขวดแก้วขนาด 20 cm ที่ความเข้มข้นเบื้องต้น 50 u/Lair รมนาน 1 ชั่วโมง และตรวจนับอัตราการตายที่ 12 ชั่วโมง พบว่าน้ํามันหอมระเหยจากตะไคร้หอม (Cymgopogon nardus) กานพลู (Syzygium aromaticum) และ โหระพา (Ocimum basilicum) มีประสิทธิภาพในการฆ่าไรลูกโป่งได้ มากกว่า 80% เมื่อนํามาทดสอบต่อที่ความเข้มข้นต่างๆ กัน พบว่าน้ํามันหอมระเหยจากกานพลู โดยมีค่า LC50 เท่ากับ 16.63 u/Lair รองลงมาคือ น้ํามันหอมระเหยจากตะไคร้หอม และโหระพา โดยมีค่า LC50 เท่ากับ 19.70 และ 40.05 u/Lair ตามลําดับ การศึกษาผลกระทบของน้ํามันหอมระเหยจากตะไคร้หอม กานพลู และโหระพา ต่อการเจริญเติบโตของ เชื้อเห็ดฟาง (Volvariella volvacea) เห็ดหูหนู (Auricularia auricular) เห็ดหอม (Lentinula edodes) แครง (Schizophyllum Commune) และเห็ดโคนญี่ปุ่น (Agrocybe ylindracea) โดยวิธี paper disc diffusion บน อาหาร potato dextrose agar (PDA) และวิธี poison media โดยผสมน้ํามันหอมระเหยจากพืชลงในอาหาร เหลว potato dextrose broth (PDB) เปรียบเทียบกับสารฆ่าไร (Amitraz) พบว่าน้ํามันหอมระเหยจากตะไคร้ หอมและโหระพา มีผลน้อยมากต่อการเจริญเติบโตของเชื้อเห็ดทั้ง 5 ชนิด บนอาหาร PDA โดยมีลักษณะไม่ แตกต่างกับกลุ่มควบคุม ซึ่งมีผลต่อการเจริญเติบโตของเชื้อเห็ดน้อยกว่า 10% ขณะที่น้ํามันหอมระเหยจาก กานพลูมีผลต่อการเจริญเติบโตของเชื้อเห็ด โดยเส้นใยเชื้อเห็ดบริเวณรอบชุดทดสอบมีลักษณะเส้นใยเป็นสีส้มอม เหลือง ส่วนผลการทดสอบบนอาหาร PDB พบว่าน้ํามันหอมระเหยจากตะไคร้หอมและโหระพาความเข้มข้น 10 u/ 50 ml PDB มีผลกระทบต่อเชื้อเห็ดทุกชนิดที่สุด โดยไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติกับสารฆ่าไร (P<0.05) จากการนําสูตรน้ํามันหอมระเหยจากตะไคร้หอมและโหระพา มาทดสอบประสิทธิภาพในการฆ่าไรลูกโป่ง และแมลงศัตรูเห็ดในสภาพฟาร์ม โดยวิธีการฉีดพ่นโดยตรงลงบนก้อนเชื้อ ใช้น้ํามันหอมระเหยจากตะไคร้หอม และโหระพา (2.1) ความเข้มข้น 50% ใน Tween-20 ปริมาตร 15 cc ต่อ น้ํา 1L ทําการฉีดพ่น 2 ครั้ง คือ 1 และ 2 สัปดาห์ หลังจากการเปิดดอก เปรียบเทียบกับโรงเพาะเห็ดที่ฉีดพ่นด้วยสารฆ่าไร และโรงเพาะเห็ดที่เป็น กลุ่มควบคุม พบว่าสูตรน้ํามันหอมระเหยจากตะไคร้หอมและโหระพาสามารถฆ่าไรลูกโป่งได้ไม่แตกต่างกับการใช้ สารฆ่าไร และยังส่งผลให้ได้ผลผลิตเห็ดที่ไม่แตกต่างกับกลุ่มควบคุม

คำสำคัญ

Essential oilน้ำมันหอมระเหยFumigationDirect sprayการรมควันDolichocybe indica Mahunkaการฉีดพ่นโดยตรงไรลูกโป่ง

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

การคัดกรองฤทธิ์ฆ่าเชื้ออะมีบา Acanthamoeba sp. ในหลอดทดลองของน้ำมันหอมระเหยจากพืช

อัญชลี วรรณสาร มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2561

การผลิตน้ำมันหอมระเหยไล่แมลงจากใบยาสูบ

วรินธร บุญยะโรจน์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร พ.ศ. 2558

ผลของน้ำมันหอมระเหยจากกระเทียม กานพลู โป๊ยกั๊ก สะระแหน่ และอบเชยต่อการสลบ และการตายของตัวเต็มวัยยุงลายบ้าน และยุงรำคาญ

มยุรา สุนย์วีระ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2556

การควบคุมไรศัตรูเห็ด, Luciaphorus perniciosus Rack และ Formicomotes heteromorphus Magowski โดยใช้น้ำมันหอมระเหยจากพืช

จรงค์ศักดิ์ พุมนวน สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2552

การศึกษาชนิดและปริมาณของสารที่มีในน้ำมันหอมระเหยของพืชตระกูลขิง

อรพิน เกิดชูชื่น คณะทรัพยากรชีวภาพและเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี พ.ศ. 2551

ปริมาณและองค์ประกอบทางเคมีของน้ำมันหอมระเหยจากใบยูคาลิปตัสสายต้นต่างๆ

สุวิมล อุทัยรัศมี มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2555

ฤทธิ์ทางชีวภาพและองค์ประกอบทางเคมีของสารหอมระเหยจากน้ำมันหอมระเหยและสารสกัด ส่วนใบส่องฟ้าดง

เฉลิมพร ทองพูน มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม พ.ศ. 2558

ประสิทธิภาพของน้ำมันหอมระเหยจากกานพลูและไพล เพื่อใช้เป็นยาสลบสำหรับแมลงหวี่

ณัฏฐณิชา คำโสภา มหาวิทยาลัยทักษิณ พ.ศ. 2561

การพัฒนาตำรับน้ำมันหอมระเหยไล่แมลงสาบ

อนันต์ อุ่นอรุณ คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร พ.ศ. 2551

ผลของเอธิลมีเทนซัลโฟเนต (EMS) ต่ออัตราการรอดชีวิตของโซมาติกเอ็มบริโอระยะสร้างจาวและการสร้างโซมาติกเอ็มบริโอของปาล์มน้ำมันในหลอดทดลอง

สมปอง เตชะโต มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ พ.ศ. 2557