รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2560

อัตราส่วนความหนาวัสดุและรัศมีการดัดที่ส่งผลต่อค่าความเสียหายของโลหะแผ่นอลูมิเนียม AA6016ในระหว่างการดัดขึ้นรูปแบบอิสระ

ณัฐศักดิ์ พรพุฒิศิริ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ พ.ศ. 2560

ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอิทธิพลของอัตราส่วนความหนาวัสดุและรัศมีการดัดที่ส่งผลต่อค่าความสามารถในการดัดขึ้นรูปและกลไกความเสียหายของโลหะแผ่นอลูมิเนียม AA6016 ในระหว่างการดัดขึ้นรูปแบบอิสระ โดยกำหนดอัตราส่วนความหนาชิ้นงานต่อรัศมีการดัด (t/r) 5 ระดับ คือ 4, 8, 12, 16 และ 20 ตามลำดับ ทำการบันทึกผลการทดลองทุก 15 องศาการดัด คือ 15?, 30?, 45? 60? และ 75? ทำการวิเคราะห์ผลการวิจัยจากแรงดัดขึ้นรูป มุมดีดคืนตัว ลักษณะพื้นผิวการดัด ค่าความเรียบผิว และ ลักษณะโครงสร้างจุลภาคของชิ้นทดสอบ ผลการทดลองพบว่าแรงดัดขึ้นรูป มุมดีดคืนตัว และค่าความเรียบผิวจะแปรผันตามขนาดมุมในการดัดขึ้นรูป และเมื่ออัตราส่วน t/r เพิ่มสูงขึ้นส่งผลให้ขนาดมุมดีดคืนตัว และความสามารถในการดัดขึ้นรูปของวัสดุลดลง โดยพบว่าที่อัตราส่วน t/r = 4 สามารถดัดขึ้นรูปได้จนถึงมุม 75? โดยไม่เกิดความเสียหายกับชิ้นงาน ที่อัตราส่วน t/r = 12 สามารถดัดขึ้นรูปได้ที่มุมดัด 60? อัตราส่วน t/r = 12 สามารถดัดขึ้นรูปได้ที่มุมดัด 45? ที่ t/r = 16 สามารถดัดขึ้นรูปได้ที่มุมดัด 30? และ t/r = 20 สามารถดัดขึ้นรูปได้ที่มุมดัดน้อยกว่า 30?และขนาดของมุมการดัดที่เพิ่มสูงขึ้นจะส่งผลให้ชิ้นงานเกิดความเสียหายในลักษณะของการแตกร้าวจากพัฒนาการของพื้นผิวเมื่อมุมการดัดเพิ่มขึ้น ทำให้ชิ้นทดสอบมีพื้นผิวที่หยาบมากขึ้น ร่องผิวบริเวณกึ่งกลางส่วนโค้งมีการขยายตัวตามแนวขอบเกรนในทิศทางเข้าสู่กึ่งกลางความหนา จนเกิดเป็นรอยแตกร้าวและขยายตัวเป็นรอยฉีกขาดขนาดใหญ่

คำสำคัญ

Bendability / Microstructure / Punch Radius / Finite element.ความสามารถในการดัดขึ้นรูป/โครงสร้างจุลภาค/รัศมีพันช์/ไฟไนต์เอลิเมนต์

งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง

ความสามารถในการดัดขึ้นรูปและพัฒนาการความเสียหายในระหว่างการดัดขึ้นรูปแบบอิสระร่วมกับการดัดขึ้นรูปแบบเฮมมิ่ง

ณัฐศักดิ์ พรพุฒิศิริ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ พ.ศ. 2559

ปัจจัยที่มีผลต่อการเชื่อมเสียดทานแบบกวนต่างความหนาของอะลูมิเนียมผสมหล่อกึ่งของแข็งต่างชนิดระหว่าง 2024 กับ 7075

วรพงค์ บุญช่วยแทน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย พ.ศ. 2562

การศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อความหยาบผิวและการสึกหรอของเครื่องมือตัด ในกระบวนการกัดวัสดุอลูมิเนียมหล่อแบบกึ่งของแข็ง A356

สมศักดิ์ ศิวดำรงพงศ์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี พ.ศ. 2560

อิทธิพลตัวแปรการเชื่อมด้วยการเสียดทานแบบกวน ต่อสมบัติรอยต่อชนระหว่างอลูมิเนียมเกรด 6063

ปรกช สิริสุวัณณ์ คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี พ.ศ. 2553

อิทธิพลของอัตราส่วนการรีดลดความหนาที่มีผลต่อสมบัติความเป็นแอคชูเอเตอร์ของโลหะผสมจำรูปนิกเกิล-ไทเทเนียมแบบแผ่น

อนรรฆ ขันธะชวนะ ม.ป.พ.] พ.ศ. 2553

อิทธิพลขนาดและรูปร่างตัวกวนการเชื่อมแรงเสียดทานแบบกวนต่อสมบัติทางกลรอยต่ออลูมิเนียม AA6063 และเหล็กกล้าไร้สนิม AISI 304

ณัฐ แก้วสกุล มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี พ.ศ. 2554

การศึกษาอิทธิพลด้านตัวแปรของการเชื่อมเสียดทานแบบกวนของรอยต่อชนอลูมิเนียมผสมเกรด 508

อนุวัต สุเพียร มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร พ.ศ. 2560

ผลกระทบของความเร็วหมุนเชื่อมต่อโครงสร้างทางโลหะวิทยาและสมบัติทางกลของการเชื่อมเสียดทานแบบกวนอะลูมิเนียมหล่อกึ่งของแข็งต่างชนิด 356 กับ 7075

วรพงค์ บุญช่วยแทน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย พ.ศ. 2559

การศึกษาสัดส่วนที่เหมาะสมในการหลอมอลูมิเนียมอัลลอยจากเศษวัสดุ เพื่อนำมาผลิตเป็นชิ้นส่วนและอุปกรณ์

สุเทพ คงทัน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน พ.ศ. 2556

ผลกระทบของเงื่อนไขการดึงขึ้นรูปที่มีต่อโครงสร้างจุลภาค คุณสมบัติทางกลและพัฒนาการความเสียหาย ระหว่างกระบวนการดึงลวด