ผลการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างจุลภาคของชิ้นงานที่ผ่านกระบวนการปั๊มตัดด้วยแม่พิมพ์ตัดขาด

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอิทธิพลของการปั๊มตัดที่มีผลต่อ โครงสร้างจุลภาค ค่าความแข็ง และขนาดของชิ้นงานภายหลังการปั๊มตัดที่สองสภาวะการทดลอง คือ สภาวะการเผาอุ่น และ สภาวะปกคลุมด้วยแก๊สอาร์กอน โดยในการทดลองนี้ใช้เหล็กกล้าคาร์บอนต่าเกรด AISI 1020 หนา 2.85 มิลลิเมตรสาหรับทาแผ่น Strip ซึ่งภายหลังการปั๊มตัดทาการวิเคราะห์ผลการทดลองโดยใช้ FEM-Software, Electron backscatter diffection (EBSD), Micro vicker hardness, Microscope และ Vernie caliper จากการวิเคราะห์โดย FEM-Software แสดงให้เห็นว่าในขณะปั๊มตัดจะเกิดความเค้นสูงสุดกับแผ่น Stip ในบริเวณโดยรอบที่สัมผัสกับผิวคมตัด และระดับความเค้นจะลดลงเมื่อมีระยะห่างจากผิวคมตัดเพิ่มขึ้น จากการจาลองค่าความแข็งที่เกิดขึ้นภายในชิ้นงานภายหลังการปั๊มตัด โดยพิจารณาจากระยะห่างระหว่างแม่พิมพ์ที่ 0.142, 0.1705, 0.1864 และ 0.2583 มิลลิเมตร พบว่าชิ้นงานจะมีค่าความแข็งสูงสุดที่ผิวและพื้นที่ความแข็งจะเพิ่มขึ้นเมื่อเมื่อระยะห่างระหว่างแม่พิมพ์เพิ่มขึ้น ซึ่งสอดคล้องกับค่าความแข็งของชิ้นงานที่ทดสอบจาก Micro vicker hardness จากการวิเคราะห์ที่ผิวชิ้นงานโดย Electron backscatter defection (EBSD) พบว่าที่บริเวณผิวชิ้นงานภายหลังการปั๊มตัดมีการจัดเรียงตัวของขอบเกรนที่มุมต่าเพิ่มขึ้น ซึ่งสอดคล้องกับผลการวิเคราะห์โครงสร้างจุลภาคของชิ้นงานที่พบว่าเกรนของเฟอร์ไรท์จะมีขนาดลดลงและมีการเปลี่ยนทิศทางการจัดเรียงตัวไปตามทิศทางการเคลื่อนที่ของชิ้นงาน และจากการวันขนาดของชิ้นงานโดย Vernie caliper พบว่าชิ้นงานทั้งสองสภาวะการทดลองจะมีขนาดเพิ่มขึ้นเมื่อจานวนรอบในการปั๊มตัดเพิ่มขึ้น ซึ่งเป็นผลจากการสึกหรอของคมตัดและค่าช่องห่างของแม่พิมพ์ที่เพิ่มขึ้น จากการทดสอบทางสถิติทดสอบสมมติฐานที่ช่วงความเชื่อมั่น 95 เปอร์เซ็นต์ พบว่า ขนาดความกว้างของชิ้นงานมีผลการเปลี่ยนแปลงตามจานวนที่เพิ่มขึ้นของการปั๊มตัดทั้ง 3 ช่วง สอดคล้องกับการสึกหรอของชุดคมตัด ขนาดความหนาเปลี่ยนแปลงตามจานวนรอบที่เพิ่มขึ้นของการปั๊มตัดทั้ง 3 ช่วง เนื่องจากคมตัดของแม่พิมพ์สึกหรอ

คำสำคัญ