รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2562
การพัฒนาเครื่องเชื่อมเสียดทานโดยใช้ขดลวดความร้อนแบบเหนี่ยวนำสำหรับเชื่อมโลหะต่างชนิดกัน
นิรุต อ่อนสลุง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน พ.ศ. 2562 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้เป็นการพัฒนาเครื่องเชื่อมแบบเสียดทานโดยการใช้ขดลวดความร้อนแบบเหนี่ยวนำสำหรับให้ความร้อนล่วงหน้ากับชิ้นงานเพื่อปรับจุดหลอมเหลวของวัสดุให้มีค่าใกล้เคียงกันเพื่อให้สามารถเชื่อมติดกันได้ดียิ่งขึ้นโดยวัสดุที่ใช้ในการเชื่อมเสียดทานได้แก่ เหล็กกับเหล็ก สแตนเลสกับสแตนเลส และ เหล็กกับสแตนเลส เพื่อหาค่าความแข็งแรงของรอยเชื่อมและการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างทางจุลภาคของรอยเชื่อมบริเวณจุดต่อ ผลการศึกษากรณีที่เชื่อมเสียดทานระหว่างวัสดุเหล็กกับเหล็ก และสแตนเลสกับสแตนเลส พบว่าบริเวณรอยเชื่อมต่อมีความแข็งแรงลดลงประมาณ 35.63 เปอร์เซ็นต์ และ 32 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ เมื่อเทียบกับชิ้นงานเดิมที่ไม่ผ่านการเชื่อม กรณีที่เชื่อมเสียดทานระหว่างวัสดุเหล็กกับสแตนเลส ผลการศึกษาพบว่าชิ้นงานรับความเค้นได้น้อยกว่าชิ้นทดสอบมาตรฐานของสแตนเลสประมาณ 50.66 เปอร์เซ็นต์ และเหล็ก 26.58 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ ผลการศึกษายังแสดงให้เห็นถึงการเพิ่มแรงกดอัดชิ้นงานและการให้ความร้อนล่วงหน้ากับชิ้นงานสามารถทำให้ความแข็งแรงของวัสดุเพิ่มขึ้นด้วย โดยพบว่าแรงกดอัดชิ้นงานที่ 60 บาร์และอุณหภูมิ 500 องศาเซลเซียส จะให้ค่าความแข็งแรงสูงที่สุดและพบว่าบริเวณรอยเชื่อมปริมาณของเพียไรท์ (Pearlite) ตรงบริเวณรอยเชื่อมมีค่าลดลงส่งผลให้ค่าความแข็งลดลงต่ำกว่าวัสดุเดิม โดยเครื่องเชื่อมเสียดทานที่สร้างขึ้นนี้มีประสิทธิภาพในการเชื่อมประมาณ 91.52 เปอร์เซ็นต์
คำสำคัญ
AluminumFriction weldingSteelเหล็กอลูมิเนียมInduction heatingStainlessความร้อนเหนี่ยวนำสแตนเลสเชื่อมเสียดทาน
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
การศึกษาอิทธิพลของความร้อนที่มีผลกระทบต่อการเชื่อมโลหะผสมด้วยวิธีแรงเสียดทานสำหรับอุตสาหกรรมเชื่อม
จงกล สุภารัตน์ คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี พ.ศ. 2552 อิทธิพลของกระแสและความร้อนที่ส่งผลต่อสมบัติทางกลและการกัดกร่อนของเหล็กชุบสังกะสีจากการแล่นประสานแบบมิค
อภิชาติ โรจนโรวรรณ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2559 การศึกษาผลของกรรมวิธีทางความร้อนต่อสมบัติทางกลและความต้านทานการกัดกร่อนของงานเชื่อมเหล็กกล้าไร้สนิมดูเพล็กซ์เกรด UNS31803
ปรัชญา เพียสุระ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี พ.ศ. 2556 การศึกษาอิทธิพลของอุณหภูมิและเวลาการให้ความร้อนต่อสมบัติทางกลของเหล็กเส้นรีดซ้ำจากเหล็กข้ออ้อยที่ผ่านการใช้งานแล้ว
สมศักดิ์ อิทธิโสภณกุล คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี พ.ศ. 2553 การพัฒนาอิฐบล็อกประสานผสมเถ้าชีวมวลเพื่อใช้เป็นวัสดุฉนวนกันความร้อน
วีระ หอสกุลไท มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2562 การประยุกต์การเชื่อมทิกแบบไม่ใช้โลหะเติมสำหรับการเชื่อมซ่อมรอยต่อท่อเหล็กกล้าไร้สนิมต่างชนิด
กิตติพงษ์ กิมะพงศ์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี พ.ศ. 2562 การทดลองหาคุณสมบัติการแปลงค่าเอนทาลปีเป็นรังสีความร้อนของวัสดุพรุนชนิดเส้นใยสแตนเลส
ปรีชา ขันติโกมล มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน พ.ศ. 2560 โครงสร้างทางโลหะวิทยาและสมบัติทางกลของกระบวนการเชื่อมเสียดทานแบบกวนชนิดหัวกวนแบบคู่อลูมิเนียม 7075-T6 โดยมีวัสดุเสริมแรงในรอยเชื่อม
วรพงค์ บุญช่วยแทน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย พ.ศ. 2564 ผลของโมลิบดีนัมต่อความแข็งของเหล็กหล่อขาวเติมธาตุผสมหลายชนิดที่ผ่านกรรมวิธีทางความร้อน
ไพบูลย์ โคตรพรหม มหาวิทยาลัยมหาสารคาม พ.ศ. 2560 การศึกษาโครงสร้างทางจุลภาคและการคืบของกระบวนการเชื่อมไฟฟ้า ในการเชื่อมเหล็กหล่อแกรไฟต์กลม
มนตรี แสงสุริยันต์ มหาวิทยาลัยนครพนม พ.ศ. 2562