ความสามารถในการดัดขึ้นรูปและพัฒนาการความเสียหายในระหว่างการดัดขึ้นรูปแบบอิสระร่วมกับการดัดขึ้นรูปแบบเฮมมิ่ง

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาศึกษาเปรียบเทียบความสามารถในการดัดขึ้นรูปโลหะแผ่นด้วยวิธี การ ทดสอบการดัดขึ้นรูปแบบอิสระ ของวัสดุ 4 ชนิด ประกอบด้วย อลูมิเนียมเกรด AL1100 เหล็กกล้า คาร์บอนปานกลาง S45C เหล็กกล้าไร้สนิม AISI 304 และเหล็กกล้าความแข็งแรงสูงเกรด SPFC 590 โดยวิเคราะห์ผลจากค่าแรงที่ ได้จากการดัดขึ้นรูป ค่าการดีดคืนตัวของวัสดุ ความเรียบผิว และการ เปลี่ยนแปลงโครงสร้างจุลภาคของวัสดุ ซึ่งถูกนำไปใช้ เป็นส่วนประกอบของรถยนต์อย่างแพร่ หลาย กำหนดค่าความหนาแผ่นชิ้นงาน 1 มิลลิเมตร ทำการทดสอบการดัดขึ้นรูปด้วยวิธีการดัดขึ้นรูปแบบ อิสระ (Air Bending) ตามมาตรฐาน ISO 7438 : 2010 และทำการบันทึกผลการทดลองที่มุมการดัดทุก 15 องศา ตั่งแต่ 15 – 75 องศา จากผลการทดลองพบว่า ค่าแรงดัดขึ้นรูปของชิ้นทดสอบจะแปรผันตาม ค่าความแข็งแรงดึงของวัสดุ ขนาดมุมดีดคืนตัวจะแปรผกผันกับความสามารถในการยืดตัวของวัสดุ กล่าว โดยเหล็กกล้าความแข็งแรงสูงซึ่งมีค่าความสามารถในการยืดตัวต่า มีขนาดของมุมดีดคืนตัวสูงสุด และเหล็กกล้าไร้สนิมซึ่งมีความสามารถในการยืดตัวได้ดีมีค่ามุมดีดคืนตัวน้อยที่สุด และค่ามุมดัดคืนตัวมี แนวโน้มลดลงเมื่อมุมการดัดเพิ่มสูงขึ้น ลักษณะโครงสร้างจุลภาคของวัสดุ จะเกิดการเปลี่ยนแปลงไป ตามลักษณะและทิศทางของแรงกระทำตาม ลักษณะการดัดจะพบการเปลี่ยนแปลงของโครงสร้ าง จุลภาคได้ชัดเจนที่มุมดัด 75? และการดัดขึ้นรูปแบบพับขอบ (90?)

คำสำคัญ