รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2559
ความสามารถในการดัดขึ้นรูปและพัฒนาการความเสียหายในระหว่างการดัดขึ้นรูปแบบอิสระร่วมกับการดัดขึ้นรูปแบบเฮมมิ่ง
ณัฐศักดิ์ พรพุฒิศิริ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ พ.ศ. 2559 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาศึกษาเปรียบเทียบความสามารถในการดัดขึ้นรูปโลหะแผ่นด้วยวิธี การ
ทดสอบการดัดขึ้นรูปแบบอิสระ ของวัสดุ 4 ชนิด ประกอบด้วย อลูมิเนียมเกรด AL1100 เหล็กกล้า
คาร์บอนปานกลาง S45C เหล็กกล้าไร้สนิม AISI 304 และเหล็กกล้าความแข็งแรงสูงเกรด SPFC 590
โดยวิเคราะห์ผลจากค่าแรงที่ ได้จากการดัดขึ้นรูป ค่าการดีดคืนตัวของวัสดุ ความเรียบผิว และการ
เปลี่ยนแปลงโครงสร้างจุลภาคของวัสดุ ซึ่งถูกนำไปใช้ เป็นส่วนประกอบของรถยนต์อย่างแพร่ หลาย
กำหนดค่าความหนาแผ่นชิ้นงาน 1 มิลลิเมตร ทำการทดสอบการดัดขึ้นรูปด้วยวิธีการดัดขึ้นรูปแบบ
อิสระ (Air Bending) ตามมาตรฐาน ISO 7438 : 2010 และทำการบันทึกผลการทดลองที่มุมการดัดทุก
15 องศา ตั่งแต่ 15 – 75 องศา จากผลการทดลองพบว่า ค่าแรงดัดขึ้นรูปของชิ้นทดสอบจะแปรผันตาม
ค่าความแข็งแรงดึงของวัสดุ ขนาดมุมดีดคืนตัวจะแปรผกผันกับความสามารถในการยืดตัวของวัสดุ
กล่าว โดยเหล็กกล้าความแข็งแรงสูงซึ่งมีค่าความสามารถในการยืดตัวต่า มีขนาดของมุมดีดคืนตัวสูงสุด
และเหล็กกล้าไร้สนิมซึ่งมีความสามารถในการยืดตัวได้ดีมีค่ามุมดีดคืนตัวน้อยที่สุด และค่ามุมดัดคืนตัวมี
แนวโน้มลดลงเมื่อมุมการดัดเพิ่มสูงขึ้น ลักษณะโครงสร้างจุลภาคของวัสดุ จะเกิดการเปลี่ยนแปลงไป
ตามลักษณะและทิศทางของแรงกระทำตาม ลักษณะการดัดจะพบการเปลี่ยนแปลงของโครงสร้ าง
จุลภาคได้ชัดเจนที่มุมดัด 75? และการดัดขึ้นรูปแบบพับขอบ (90?)
คำสำคัญ
งานดัดขึ้นรูป/ความสามารถในการดัดขึ้นรูป/โครงสร้างจุลภาค/พัฒนาการความเสียหายฺBending/Bendability/Microstructure/Damage development
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
อัตราส่วนความหนาวัสดุและรัศมีการดัดที่ส่งผลต่อค่าความเสียหายของโลหะแผ่นอลูมิเนียม AA6016ในระหว่างการดัดขึ้นรูปแบบอิสระ
ณัฐศักดิ์ พรพุฒิศิริ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ พ.ศ. 2560 การศึกษาอิทธิพลของตัวแปรในการแล่นประสานด้วยความต้านทานที่มีต่อความแข็งแรงของรอยต่อระหว่างแผ่นเหล็กกล้าไร้สนิม 316L
กรรณชัย กัลยาศิริ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง พ.ศ. 2558 ผลกระทบของเงื่อนไขการดึงขึ้นรูปที่มีต่อโครงสร้างจุลภาค คุณสมบัติทางกลและพัฒนาการความเสียหาย ระหว่างกระบวนการดึงลวด
ณัฐศักดิ์ พรพุฒิศิริ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ พ.ศ. 2559 อิทธิพลขนาดและรูปร่างตัวกวนการเชื่อมแรงเสียดทานแบบกวนต่อสมบัติทางกลรอยต่ออลูมิเนียม AA6063 และเหล็กกล้าไร้สนิม AISI 304
ณัฐ แก้วสกุล มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี พ.ศ. 2554 การศึกษาอิทธิพลของตัวแปรในการเชื่อมด้วยแรงเสียดทานที่มีต่อสมบัติทางกลและโครงสร้างจุลภาครอยต่อระหว่างเหล็กกล้าไร้สนิมเกรด AISI 304 และเหล็กกล้าความเร็วรอบสูง
นิวัฒน์ มูเก็ม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ พ.ศ. 2561 โครงสร้างและความแข็งแรงดึงของรอยต่อชนอลูมิเนียม 6063 และเหล็กกล้าไร้สนิม 430 ด้วยการเชื่อมด้วยการเสียดทานแบบกวนตัวกวนรูปร่างต่าง ๆ
ศักดิ์ชัย จันทศรี คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี พ.ศ. 2553 การศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อความเรียบผิวในกระบวนการกลึงเหล็กกล้าไร้สนิม AISI 316L โดยการออกแบบการทดลองด้วยวิธีไชนิน
ปริมประภา จุลลาบุดดี คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น พ.ศ. 2558 การศึกษาเชิงทดสอบและเชิงเลขของความเสียหายของตัวสอดแทรกโลหะภายใต้การทดสอบโดยการดึงนอกระนาบ
พัชราภรณ์ บุณยวานิชกุล มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2553 การศึกษาอิทธิพลของ Recast Layer ที่มีผลต่อค่าความแข็งและโครงสร้างจุลภาคของเหล็กเกรด SKD11ที่เกิดจากกระบวนการตัดโลหะด้วยเส้นลวดทองเหลือง
ธวัช วิวัฒน์เจริญ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน พ.ศ. 2561 การทดสอบคุณสมบัติทางกลของการเชื่อมเสียดทานแบบกวนของ รอยต่อชนอลูมิเนียมผสมเกรด 5083
อนุวัต สุเพียร สกลนคร พ.ศ. 2559