การพัฒนาบรรจุภัณฑ์ฉลาดชนิดบ่งชี้การเสื่อมเสียของสับปะรดพันธุ์ภูแลตัดแต่งพร้อมบริโภคเพื่อยกระดับคุณภาพและความปลอดภัย
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มุ่งศึกษาและพัฒนาบรรจุภัณฑ์ฉลาดชนิดบ่งชี้การเสื่อมเสียและอายุการเก็บรักษาของสับปะรดพันธุ์ภูแลตัดแต่งพร้อมบริโภค โดยแบ่งการทดลองเป็น 3 ส่วน คือ ส่วนแรกเป็นการศึกษาการเปลี่ยนแปลงทางกายภาพ ชีวเคมีและจุลินทรีย์ของสับปะรดพันธุ์ภูแลตัดแต่งพร้อมบริโภคในระหว่างการเก็บรักษา จากนั้นจึงศึกษาและพัฒนาระบบการเปลี่ยนแปลงสีของตัวชี้วัดการเสื่อมเสียที่ตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงของสารประกอบในสับปะรดพันธุ์ภูแลตัดแต่งพร้อมบริโภคในระหว่างการเก็บรักษา แล้วนำข้อมูลที่ได้มาใช้ในการพัฒนาตัวชี้วัดการเสื่อมเสียเพื่อนำมาใช้กับสับปะรดพันธุ์ภูแลตัดแต่งพร้อมบริโภค โดยยึดหลักของการนำไปใช้ได้จริงและมีประสิทธิภาพเป็นที่ยอมรับได้ จากผลการทดลองพบว่า อุณหภูมิที่เหมาะสมสำหรับการเก็บรักษาสำหรับสับปะรดพันธุ์ภูแลตัดแต่งพร้อมบริโภค คือ 5 + 1 องศาเซลเซียส ซึ่งสามารถชะลอการเปลี่ยนแปลงทั้งทางกายภาพ เคมีและจุลินทรีย์ได้ ในระหว่างการเก็บรักษาพบว่า เกิดการเปลี่ยนแปลงของสารระเหยโดยเฉพาะเอทิลอะซิเตต (Ethyl acetate) และกรดอะซิติก (Acetic acid) ซี่งมีความสัมพันธ์กับการตรวจพบก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์และการเจริญเติบโตของเชื้อจุลินทรีย์ นอกจากนี้ยังตรวจพบสารประกอบ ?-Ocimene ซึ่งเป็นกลิ่นหอมของดอกไม้ที่พบเฉพาะสับปะรดพันธุ์ภูแลเท่านั้น สำหรับการศึกษาและพัฒนาระบบการเปลี่ยนแปลงสีของตัวชี้วัดพบว่า สีย้อมผสมเมทิลออเรนจ์ (Methyl orange) เมทิลเรด (Methyl red) และโบรโมครีซอลกรีน (Bromocresol green) ในอัตราส่วน 3: 3: 6 สามารถใช้เป็นตัวบ่งชี้ค่าความเป็นกรด – ด่างที่ตอบสนองการเปลี่ยนแปลงคุณภาพของสับปะรดพันธุ์ภูแลตัดแต่งระหว่างการเก็บรักษาได้ โดยนำสีย้อมผสมในอัตราส่วนดังกล่าวไปผสมกับสารละลายเมทิลเซลลูโลส (Methyl cellulose) และไฮดรอกซีโพรพิลเมทิลเซลลูโลส (Hydroxypropyl methyl cellulose) ซึ่งเป็นสารใช้สำหรับการขึ้นแผ่นฟิล์ม การเปลี่ยนสีของตัวบ่งชี้จะเกิดขึ้นเมื่อในบรรจุภัณฑ์มีเอทิลอะซิเตท กรดอะซิติก คาร์บอนไดออกไซด์และการเจริญเติบโตของจุลินทรีย์ โดยเริ่มเปลี่ยนจากสีเขียวเป็นสีเขียวส้ม และสีส้ม ที่มีความสัมพันธ์กับระดับการเน่าเสียของตัวอย่างที่เก็บรักษาที่อุณหภูมิ 5 + 1 องศาเซลเซียส เมื่อทดลองใช้ตัวบ่งชี้การเสื่อมเสียกับสับปะรดพันธุ์ภูแลตัดแต่งที่เก็บรักษาในอุณหภูมิแตกต่างกัน พบว่า การเปลี่ยนแปลงสีของตัวบ่งชี้สามารถทำนายระดับความปลอดภัยของผลิตภัณฑ์โดยสัมพันธ์กับปริมาณเชื้อจุลินทรีย์ทั้งหมดในระดับที่ยอมรับได้ ซึ่งพบการเปลี่ยนแปลงสีของตัวบ่งชี้ในวันที่ 2, 3 และ 6 ของการเก็บรักษาตัวอย่างที่อุณหภูมิ 15 + 1, 10 + 1 และ 5 + 1 องศาเซลเซียส ตามลำดับ