การพัฒนาระบบการป้องกันการออกกลางคันระหว่างการเรียนของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่

บทคัดย่อ

บทคัดย่อ การพัฒนาระบบการป้องกันการออกกลางคันระหว่างการเรียนของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) เพื่อศึกษาปัญหาและสาเหตุของการลาออกกลางคันของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ และ (2) เพื่อหาแนวทางป้องกันการลาออกกลางคันของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ โดยดำเนินการเก็บรวบรวมข้อมูลจากนักศึกษาของมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ที่ลาออกในปีการศึกษา 2554 - 2557 และออกกลางคันระหว่างเรียนโดยการลาออก ออกตามระเบียบมหาวิทยาลัย และพ้นสภาพ จำนวน 400 คน โดยมีผลการวิจัย ดังนี้ ผู้ตอบแบบสัมภาษณ์ส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง ร้อยละ 54.75 ภาคปกติ จำนวน 228 คน ร้อยละ 57.00 คณะวิทยาการจัดการ ร้อยละ 39.0 รองลงมาคือ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ร้อยละ 29.8 คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ร้อยละ 20.8 คณะครุศาสตร์ ร้อยละ 7.5 คณะเทคโนโลยีการเกษตร ร้อยละ 1.5 วิทยาลัยนานาชาติ ร้อยละ 0.8 วิทยาลัยแม่ฮ่องสอน ร้อยละ 0.5 และสถาบันพัฒนาเศรษฐกิจและเทคโนโลยีชุมชนฯ ร้อยละ 0.3 ตามลำดับ มีระดับคะแนนเฉลี่ยก่อนออกกลางคัน น้อยกว่า 2.00 จำนวน 162 คน ร้อยละ 40.50 ส่วนใหญ่เป็นนักศึกษาชั้นปีที่ 1 จำนวน 251 คน ร้อยละ 62.75 สาเหตุที่ออกกลางคันส่วนใหญ่ คือ อื่น ๆ ได้แก่ ได้ที่เรียนใหม่ ทำงาน และย้ายที่ทำงาน จำนวน 157 คน ร้อยละ 39.30 สาเหตุที่ออกกลางคันรองลงมา คือ ผลการเรียนต่ำกว่าเกณฑ์ จำนวน 111 คน ร้อยละ 27.80 สำหรับปัญหาด้านเศรษฐกิจ/การเงิน มีจำนวน 103 คน ร้อยละ 25.80 ตามลำดับ ผลการวิจัยในภาพรวม พบว่า ผู้ตอบแบบสัมภาษณ์มีความคิดเห็นต่อปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อการออกกลางคันระหว่างการเรียนอยู่ในระดับปานกลาง คือ ด้านอาจารย์ที่ปรึกษา ด้านผู้เรียน ด้านสภาพแวดล้อมของสถานศึกษา ด้านอาจารย์ผู้สอน และด้านครอบครัว ตามลำดับ โดยผู้ตอบแบบสัมภาษณ์มีความคิดเห็นเกี่ยวกับ ปัจจัยด้านอาจารย์ที่ปรึกษาส่งผลกระทบต่อการออกกลางคันระหว่างการเรียนของนักศึกษาในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง โดยมีประเด็นทุกปัจจัยส่งผลกระทบต่อการออกกลางคันระหว่างการเรียนของนักศึกษาในระดับปานกลาง คือ อาจารย์ที่ปรึกษาไม่เข้าใจนักศึกษาและไม่ช่วยแก้ไขปัญหาต่างๆ ได้อาจารย์ที่ปรึกษาไม่มีเวลาให้คำปรึกษาอย่างพอเพียง อาจารย์ที่ปรึกษาไม่มีความเอาใจใส่และเป็นกันเอง อาจารย์ไม่ให้คำปรึกษา และใช้อารมณ์ต่อนักศึกษา อาจารย์ที่ปรึกษาจัดเวลาให้เข้าพบ เพื่อปรึกษาปัญหาต่างๆ อาจารย์ที่ปรึกษาปรับตัวเข้ากับนักศึกษาได้ดี อาจารย์ที่ปรึกษาสามารถให้คำปรึกษาด้านวิชาการ อาจารย์ที่ปรึกษาสามารถให้คำปรึกษาด้านการฝึกงาน อาจารย์ที่ปรึกษาสามารถให้คำปรึกษาด้านการเงิน และอาจารย์ที่ปรึกษามีจริยธรรมและจรรยาบรรณวิชาชีพครู ปัจจัยด้านผู้เรียนส่งผลกระทบต่อการออกกลางคันระหว่างการเรียนของนักศึกษาในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง โดยมีประเด็นที่ส่งผลกระทบต่อการออกกลางคันระหว่างการเรียนของนักศึกษาในระดับมาก คือ เลือกสาขาวิชาเรียนไม่ตรงกับความสนใจ ความถนัด และความสามารถของตนเอง ปัจจัยด้านสภาพแวดล้อมของสถานศึกษาส่งผลกระทบต่อการออกกลางคันระหว่างการเรียนของนักศึกษาในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง โดยมีประเด็นที่ส่งผลกระทบต่อการออกกลางคันระหว่างการเรียนของนักศึกษาในระดับปานกลาง คือหลักสูตรที่เปิดสอนมีไม่หลากหลายและล้าสมัย รวมทั้งไม่มีสาขาวิชาที่ตรงกับความต้องการ หลักสูตรไม่สอดคล้องตามความต้องการของตลาดแรงงาน เนื้อหาที่เรียนยากเกินไป สื่อ อุปกรณ์การเรียนการสอน ไม่ทันสมัยและไม่เพียงพอ อาคารสถานที่และสิ่งอำนวยความสะดวกไม่เอื้อต่อการเรียน (โรงอาหาร ลานจอดรถ อาคารเรียน) และแหล่งการเรียนรู้ เช่น ห้องสมุด ไม่เพียงพอต่อความต้องการใช้ของนักศึกษา ปัจจัยด้านอาจารย์ผู้สอนส่งผลกระทบต่อการออกกลางคันระหว่างการเรียนของนักศึกษาในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง โดยมีประเด็นที่ส่งผลกระทบต่อการออกกลางคันระหว่างการเรียนของนักศึกษาในระดับปานกลาง คือ อาจารย์ไม่มีมนุษยสัมพันธ์และความเป็นกันเองกับนักศึกษา อาจารย์ไม่รับฟังความคิดเห็นของนักศึกษา อาจารย์ไม่มีความรู้เพียงพอ ในสาขาวิชาที่สอน อาจารย์สอนเร็วและรวบรัดเกินไป ทำให้เรียนไม่เข้าใจ อาจารย์มอบหมายงานให้ทำนอกเวลามากเกินไป อาจารย์เข้าสอนไม่ตรงเวลาและขาดสอนบ่อย อาจารย์ออกข้อสอบยากเกินไป อาจารย์ขาดเทคนิคการสอน ทำให้น่าเบื่อ ส่งผลให้ไม่สนใจเรียน และเนื้อหาวิชาที่นำมาสอนไม่มีความทันสมัย ปัจจัยด้านครอบครัวส่งผลกระทบต่อการออกกลางคันระหว่างการเรียนของนักศึกษาในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง โดยมีประเด็นที่ส่งผลกระทบต่อการออกกลางคันระหว่างการเรียนของนักศึกษาในระดับปานกลาง คือ ครอบครัวมีฐานะยากจน การทำงานพิเศษ เพื่อหารายได้จุนเจือครอบครัว ไม่ค่อยมีเวลาเข้าเรียน เพราะภาระหน้าที่ทางครอบครัว สำหรับแนวทางป้องกันการลาออกกลางคันของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ที่ได้จากการจัดประชุม Focus group ของตัวแทนจากคณะ มีข้อเสนอแนะดังนี้ ด้านการจัดการเรียนการสอนควรนำระบบ E-Advisor มาใช้ในการจัดการเรียนการสอน ด้านอาจารย์ที่ปรึกษาควรมีระบบการติดตามการให้คำปรึกษาแก่นักศึกษา และควรแนะนำ การใช้เงินตามแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียง ด้านอาจารย์ผู้สอนควรมีเครื่องมือวัดที่เหมาะสมกับเนื้อหาในหลักสูตร ด้านหน่วยงานจัดการเรียนการสอน เช่น สำนักศึกษาทั่วไป ควรพัฒนา การเรียนการสอนสำหรับรายวิชาในหมวดการศึกษาทั่วไป ควรจัดแผนการเรียนให้มีการลงทะเบียนเรียนในรายวิชาต่าง ๆ ตามลำดับความยากง่าย คณะต่างๆ คณะควรมีห้องสมุดประจำคณะ และหน่วยงานสนับสนุน เช่น สำนักทะเบียนและประมวลผล ควรรายงานจำนวนนักศึกษาคงเหลือให้ทราบทุกเดือน เนื่องจากบางครั้งมีนักศึกษาลาออกระหว่างภาคเรียน และกองพัฒนานักศึกษาควรมีการแก้ปัญหาทางการเงิน ได้แก่ การจ้างงานนักศึกษา และการให้ทุนการศึกษา อีกทั้งควรมีฐานข้อมูลแสดงแหล่งทำงานพิเศษเป็นทางเลือกให้นักศึกษา

คำสำคัญ