การพัฒนายาเม็ดลอยตัวฟองฟู่เคอร์คูมินอยด์โดนใช้ผงโฟมความหนาแน่นต่ำ
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนายาเม็ดลอยตัวชนิดเรเซอร์วัวร์โดยใช้ผงโฟมความหนาแน่นต่ำ ยา ตันแบบที่ใช้คือแคปโดพริลซึ่งคงตัวในสภาวะกรดแต่ไม่คงตัวเมื่อ pH เพิ่มขึ้น เนื่องจากยาเม็ดลอยตัว สามารถยึดระยะเวลาคงอยู่ในกระเพาะอาหารให้นานขึ้น ดังนั้นจึงสามารถเพิ่มความคงตัวและชีวประสิทธิผล ของตัวยาสำคัญ ยาเม็ดลอยตัวชนิดเรเซอร์วัวร์โดยใช้ผงโฟมความหนาแน่นต่ำประกอบด้วยยาเม็ดแกนที่มี ตัวยาแคปโดพริล สารเพิ่มปริมาณและผงโฟมความหนาแน่นต่ำอยู่ภายใน แล้วเคลือบด้วยชั้นเคลือบควบคุม การปลดปล่อยตัว ทำการศึกษาผลของตัวแปรต่างๆ ในตำรับต่อคุณสมบัติการลอยตัวและการปลดปล่อยตัว ยา ผลการวิจัยพบว่ายาเม็ดแกนที่ผลมผงโฟมความหนาแน่นต่ำ (polypropylene foam powder) ตั้งแต่ 40 ขึ้นไปเท่านั้นที่สามารถลอยได้ทันทีเมื่อสัมผัสกับตัวกลาง และนำไปใช้เตรียมยาเม็ดลอยตัวชนิดเร เซอร์วัวร์ต่อไป ยาเม็ดลอยตัวชนิดชนิดเรเซอร์วัวร์ทุกดำรับที่ใช้ผงโฟมความหนาแน่นต่ำมากกว่า 40 96w/w สามารถลอยตัวได้ทันทีที่สัมผัสตัวกลาง 0.1 NHCI และคงความสามารถในการลอยตัวได้ยาวนานมากกว่า B ชั่วโมง การเพิ่มปริมาณผงโฟม (ในยาเม็ดแกน) ทำให้การปลดปล่อยตัวยาช้าลงเนื่องจากความไม่ชอบน้ำ ของผงโฟม การใช้ผงโฟมความหนาแน่นต่ำที่มีขนาดอนุภาคเล็กกว่าและการเพิ่มแรงตอกยาเม็ดแกนจะทำ ให้การปลดปล่อยด้วยาของยาเม็ดลอยตัวลดลงเนื่องจากยาเม็ดแกนที่ได้มีความหนาแน่นมากกว่าทำให้ยา ละลายออกมาช้าลง ยาเม็ดลอยตัวที่ใช้ lactose เป็นสารช่วยในยาเม็ดแกนปลดปล่อยด้วยาช้ากว่ายาเม็ด ลอยตัวที่ใช้ lactose ผสม microcrystalline cellulose (MCC) และ MCC เป็นสารช่วยตามลำดับ การเคลือบ ยาเม็ดแกนด้วยเมมเบรนพอลิเมอร์จะทำให้การปลดปล่อยตัวยาของยาเม็ดลอยตัวช้าลง ยาเม็ดลอยตัวที่ เคลือบด้วย Eudragit RL30D จะมีการปลดปล่อยเร็วกว่ายาเม็ดลอยตัวที่เคลือบด้วย Eudragit RL30D ผสม Eudragit RS30D และยาเม็ดที่เคลือบด้วย Eudragi RS30D ตามลำดับ ขณะที่การเพิ่มความหนา ชั้นเคลือบพอลิเมอร์ทำให้การปลดปล่อยตัวยาของยาเม็ดลอยตัวลดลงเพราะตัวกลางซึมผ่านชั้นเคลือบได้ช้า ลง ยาเม็ดลอยตัวชนิดเรเซอร์วัวร์โดยใช้ผงโฟมความหนาแน่นต่ำที่พัฒนาขึ้นมีคุณสมบัติการลอยตัวตัวที่ดีและ ปลดปล่อยตัวยาเนิ่นนานตามที่ต้องการ จึงมีแนวโน้มที่จะสามารถใช้เป็นตัวพาสำหรับระบบนำส่งยงยาดงด้าง ในกระเพาะอาหารเป็นเวลานานได้