การพัฒนาสูตรตำรับยาฉีดโพลีมิกซิน บี และการศึกษาฤทธิ์ทางชีวภาพ

บทคัดย่อ

ความเป็นพิษของยาโพลีมิกซิน บีและการดื้อยาของแบคทีเรียแกรมลบเป็นปัญหาสำคัญทางสาธารณสุข งานวิจัยนี้ต้องการหาทางเลือกที่มีประสิทธิภาพในการกำจัดเชื้อดื้อยาโดยให้ผ่านทางเดินหายใจ ยาโพลีมิกซิน บี เตรียมในรูปลิโปโซมผงแห้งโดยผ่านการทำฟิล์มบางที่เตรียมเป็นระบบกระจายตัวในน้ำและพ่นฝอยแห้งยาโพลีมิกซิน บีในรูปแบบลิโปโซมจะนำมาวัดขนาด ศักย์ไฟฟ้าซีต้า และปริมาณตัวยาสำคัญ เมื่อเปลี่ยนเป็นลิโปโซมผงแห้งจะนำมาตรวจดูผงยาและคุณสมบัติเชิงความร้อนและประเมินค่าแอโรไดนามิกส์ด้วย เครื่อง next generation impactor การศึกษาการปลดปล่อยตัวยาสำคัญในฟอสเฟตบัฟเฟอร์ pH 7.4 การศึกษาความเป็นพิษของระบบบนำส่งยาต่อเซลล์ในทางเดินหายใจ การศึกษาฤทธิ์การฆ่าเชื้อด้วยวิธี agar well diffusion, broth microdilution และ flow cytometry ผลการศึกษาพบว่าอนุภาคของระบบกระจายตัวลิโป โซม มีขนาด 259-518 nm ขณะที่ศักย์ไฟฟ้าซีต้ามีค่า 3-4 mV FTIR spectra แสดงให้เห็นว่ายาโพลีมิกซิน บี ไม่เกิดอันตรกิริยากับสารอื่นในตำรับ การศึกษาเชิงความร้อนพบว่าสูตรตำรับผงแห้งอยู่ในรูปอสัณฐาน จาก SEM รูปร่างผงยากลม ผงยามีค่าขนาดแอโรไดนามิกส์ 1.7-2.7 ไมครอน ค่าปริมาณยาที่นำส่งสู่ทางเดินหายใจส่วนล่าง ประมาณ 25% ยาโพลีมิกซิน บี สามารถปลดปล่อยออกมาถึงระดับ 90% ในเวลา 2 ชั่วโมง ความสามารถในการ ฆ่าเชื้อ Pseudomonas aeruginosa และ Escherichia coli หมด ภายใน 12 และ 24 ชั่วโมง ตามลำดับ ยาโพลีมิกซิน บีในรูปลิโปโซมมีฤทธิ์ดีกว่าสารละลายยาโพลีมิกซิน บี และมีความเป็นพิษต่อเซลล์ในทางเดินหายใจต่ำ

คำสำคัญ