รายงานฉบับสมบูรณ์พ.ศ. 2551
การพัฒนาตำรับยาเม็ดสมุนไพรหม่อน
รศ.ดร. วรี ติยะบุญชัย กรมหม่อนไหม พ.ศ. 2551 ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
ในการศึกษานี้ เม็ดยาหม่อนที่เตรียมได้ด้วยวิธีตอกตรงมีสีเขียว มีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 12.73 ? 0.08 มม. หนา 5.46 ? 0.32 มม. ความแข็ง 5.9 ? 0.13 กก. และความกร่อนมีร้อยละ 0.13 ? 0.02 ซึ่งอยู่ในช่วงที่กำหนดตามเภสัชตำรับคือน้อยกว่าร้อยละ 1 ส่วนค่าการแตกกระจายตัวใช้เวลาประมาณ 22.10 ? 2.16 นาที เมื่อวิเคราะห์หาปริมาณสารสำคัญพบว่า ใน 1 เม็ดประกอบด้วย โฟลีฟีนอล, รูติน และ ดีเอ็นเจ 14.12 ? 0.55 มก., 1.34 ? 0.11 มก., และ 84.31 ? 6.89 ไมโครกรัม ตามลำดับ นอกจากนี้พบว่า ยาเม็ดหม่อนสามารถปลดปล่อย โฟลีฟีนอล ได้หมดภายในเวลา 30 นาที ยาเม็ดหม่อนที่เตรียมได้ ถือว่าเหมาะสมในการเตรียมเป็นยาเม็ดเสริมอาหาร อย่างไรก็ตามพบว่า ยาเม็ดหม่อนไม่มีความคงตัวทางกายภาพและเคมีทั้งที่เก็บไว้ในสภาวะเร่ง และสภาวะปกติ โดยพบว่ายาเม็ดหม่อนเปลี่ยนจากสีเขียวเป็นสีน้ำตาล ยาเม็ดมีความแข็งลดลง มีความหนามากขึ้น รวมทั้งมีความกร่อนมากขึ้น ทั้งนี้อาจเกิดจากการดูดความชื้นไว้ในเม็ดยาจึงทำให้เม็ดยาบวมมากขึ้น ส่งผลให้ความแข็งลดลง และความกร่อนเพิ่มมากขึ้น ส่วนปริมาณสารสำคัญพบว่าลดลงตั้งแต่ในเดือนที่ 1 เหลือเพียงประมาณร้อยละ 60 ทั้งนี้คาดว่าอาจเกิดจากความชื้นที่เร่งการสลายตัวของสารสำคัญ
คำสำคัญ
AntioxidantTabletmulberryoxyresveratrolMorus albatotal polyphenol1-deoxynojirimycin
งานวิจัยในหัวข้อใกล้เคียง
การแบ่งซีกยาเม็ดที่มีช่วงดัชนีการรักษาแคบและมีขนาดยาต่ำ: ความถูกต้องของขนาดยาและความคงสภาพของซีกเม็ดยาวาร์ฟารินโซเดียม 3 มิลลิกรัม
ปิยะธิดา บัวจันทร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ พ.ศ. 2563 การผลิตน้ำเสาวรสเสริมพรีไบโอติกบรรจุกระป๋อง
นรภัทร หวันเหล็ม สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.) พ.ศ. 2564 การพัฒนาผลิตภัณฑ์จากเห็ดถั่งเช่าสีทองและชะครามเพื่อเสริมสร้างสุขภาพ
อุรารักษ์ ร่มรื่น มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2565 ผลของน้ำยายืดอายุการใช้งาน ระยะเวลาเก็บเกี่ยว ที่มีผลต่อคุณภาพและอายุการใช้งานของช่อดอกกล้วยไม้สกุลหวายลูกผสม
กรกช ชั้นจิรกุล มหาวิทยาลัยศิลปากร พ.ศ. 2555 การศึกษาทางด้านเภสัชจลนศาสตร์ ประสิทธิผล ความปลอดภัย และความทนทานต่อยาโลพินาเวียร์/ยาริโทนาเวียร์ขนาดมาตรฐานร่วมกับยาไรฟาบูตินขนาด 150 มิลลิกรัมต่อวัน (ขนาดมาตรฐาน) หรือขนาด 300 มิลลิกรัม 3 ครั้งต่อสัปดาห์ (ขนาดต่ำ) ในผู้ป่วยติดเชื้อเอชไอวีที่เป็นวัณโรค
กมล แก้วกิติณรงค์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2559 การศึกษาทางด้านเภสัชจลนศาสตร์ ประสิทธิผล ความปลอดภัย และความทนทานต่อยาโลพินาเวียร์/ยาริโทนาเวียร์ขนาดมาตรฐานร่วมกับยาไรฟาบูตินขนาด 150 มิลลิกรัมต่อวัน (ขนาดมาตรฐาน) หรือขนาด 300 มิลลิกรัม 3 ครั้งต่อสัปดาห์ (ขนาดต่ำ) ในผู้ป่วยติดเชื้อเอชไอวีที่เป็นวัณโรค
ผศ.นพ.กมล แก้วกิติณรงค์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2560 การศึกษาความคงตัวของสารสกัดรำข้าวสีแดงผ่านการวิเคราะห์ฤทธิ์ต้านการอักเสบ
นาฏนิดา จันทราช มหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. 2564 โครงการ การตรวจสอบปริมาณเคอร์คูมินในยาสมุนไพรขมิ้นชันแบบรู้ผลเร็วด้วยเนียร์อินฟราเรดสเปกโตรสโคปี
ศุมาพร เกษมสำราญ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2557 โครงการวิจัยและพัฒนาการเพิ่มมูลค่าขมิ้นชันด้วยนาโนเทคโนโลยี
วิไลศรี ลิมปพยอม กรมวิชาการเกษตร พ.ศ. 2559 การเตรียมสารสกัดใบเหงือกปลาหมอดอกขาวเพื่อประยุกต์ใช้ในเครื่องสำอางสำหรับผิว
มยุรี กัลยาวัฒนกุล มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง พ.ศ. 2565