การพัฒนาและปรับปรุงคุณภาพงานใบตองและดอกไม้สดประดิษฐ์เพื่อยืดอายุการใช้งาน
ชื่อผู้แต่งข้างต้นเป็นข้อความจากระเบียนผลงาน ไม่ได้ผูกกับรหัสนักวิจัย จึงกดดูผลงานอื่นของบุคคลนี้ไม่ได้ — ในคลังนี้ 142,080 ผลงาน (63.6% ของทั้งหมด) มีชื่อผู้แต่งที่เชื่อมกับหน้าผู้แต่งได้ และ 60,298 ผลงาน (27.0%) มีผู้แต่งที่ผูกกับรหัสนักวิจัยจริง ส่วนอีก 81,382 ผลงานไม่มีข้อมูลผู้แต่งเลย (มีชื่อผู้แต่งเป็นข้อความอยู่ 142,009 ผลงาน = 63.5%)
บทคัดย่อ
จากการคัดเลือกชิ้นงานใบตองประดิษฐ์และมาลัยดอกไม้สดที่นิยมนำมาใช้ประกอบเป็นพานบายศรี กระทงลอย หรือภาชนะสำหรับใส่อาหาร ๕ ประเภทคือ ตัวบายศรี แมงดาใบตอง กลีบคอม้า มาลัยตุ้มและ มาลัยซีก เพื่อนำมาศึกษาการเปลี่ยนแปลงทางศรีรวิทยา ลักษณะการเสื่อมสภาพและอายุการใช้งาน เมื่อวางไว้ ที่อุณหภูมิหอัง (๒๔ + ๒องศาเซลเซียส) พบว่า ชิ้นงานใบตองมีอายุการใช้งานนานกว่าชิ้นงานมาลัยดอกไม้สด ตัวบายศรีที่ทำจากใบตองนุ่งผ้าเก็บริมทั้งสองด้านและม้วนพับรอยฉีกตองเข้าด้านในมีอายุการใช้งานสูงสุด ๖ วัน รองลงมาคือ กลีบคอม้า มีอายุการใช้งาน ๕ วันและแมงดาที่มีการตกแต่งขอบข้างด้วยกลีบสัปปะรดและ ชั้นในแต่งด้วยใบตองพับแบบกลีบเล็บมือนาง มีอายุการใช้งาน ๔ วัน การเปลี่ยนแปลงทางสรีรวิทยาที่เห็นได้ ชัดคือใบตองมีสีเหลือง ส่วนรอยพับ รอยฉีกและรอยเย็บเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลและเหี่ยว มีการสูญเสียน้ำหนักสกสด ประมาณ ๘ -๒๒ เปอร์เซ็นต์ งานมาลัยตุ้มกุหลาบและมาลัยซีกแบบตาแบนมีอายุการใช้งาน ๒ วัน ลักษณะ สำคัญที่ทำให้หมดอายุใช้งานคือ ดอกไม้และกลีบกุหลาบไม่มีการเปลี่ยนแปลงสี แต่แห้ง เนื่องจากมีการสูญเสีย น้ำหนักสดถึง ๖๖ เปอร์เซ็นต์ ดังนั้นสาเหตุหลักของการเสื่อมสภาพคือ การเปลี่ยนแปลงสี และการสูญเสีย น้ำหนักสด เมื่อนำงานใบตอง และมาลัยดอกไม้สดบรรจุถุงพลาสติกและเก็บรักษาที่อุณหภูมิ ๔๔ ๑ องศา เซลเซียส งานใบตองประดิษฐ์สามารถเก็บรักษาได้นานที่สุด ๑๕ วัน วางไว้ที่อุณหภูมิห้องได้ วัน วัน รวมมีอายุ การใช้งาน ๑๗ วัน ส่วนงานมาลัยดอกไม้สดเก็บรักษาได้สูงสุด ๑๔ วัน วางไว้ที่อุณหภูมิห้องได้ ๑ วัน รวมมีอายุ การใช้งานเท่ากับ ๑๕ วัน ไม่พบการเกิดโรคและอาการสะท้านหนาวระหว่างการเก็บรักษา นอกจากนั้นเมื่อนำ ชิ้นงานออกมาจากการเก็บรักษา คุณภาพของชิ้นงานที่เก็บรักษาที่อุณหภูมิต่ำเช่นสี และความสดไม่แต่กต่าง จากชิ้นงานปกติและสามารถนำมาใช้งานที่อุณหภูมิห้องได้ ๑-๒ วันก่อนจะมีการเสื่อมสภาพ มีการสูญเสีย น้ำหนักสดและเกิดการเปลี่ยนแปลงสีอย่างรวดเร็ว การฉีดพ่นสารละลายเบนซิลอะมีโนพิวรีน (Benzylannino- purine -BA) ความเข้มข้น ๑๕ppprm สามารถชะลอการเกิดสีเหลืองบนชิ้นงานใบตองประดิษฐ์ได้ แต่ไม่ สามารถยับยั้งการเกิดสีน้ำตาลและการสูญเสียน้ำหนัก การเคลือบผิวด้วย WKwax และน้ำมันมะกอก สามารถ ชะลอการสูญเสียน้ำของชิ้นงานใบตองได้และมาลัยต้มได้ แต่ไม่สามารถยับยั้งการเกิดสีเหลืองบนใบตองและสี น้ำตาลบนดอกรักและดอกพุดได้ ส่วนการฉีดพ่นสารละละลายกรดชิตริกความเข้มข้น ๒๕pppm สามารถชะลอการ เกิดสีน้ำตาลบนใบตอง ดอกรักและดอกพูดได้ แต่ไม่สามารถยับยั้งการเกิดสีเหลืองบนใบตองและไม่สามาร ชะลอการสูญเสียน้ำได้ การฉีดพ่นสารต่างๆ ก่อนน้ำชิ้นงานบรรจถุงพลาสติกและนำไปเก็บรักษาที่อุณหภูมิต่ำ สามารถเพิ่มอายุการใช้งานโดยรวมของชิ้นงานทุกชนิดได้ แต่อายุการวางไว้ที่อุณหภูมิห้องจะลดลงเมื่อ ระยะเวลาในการเก็บรักษาเพิ่มขึ้น ดังนั้นจากการงานวิจัยนี้ ชิ้นงานใบตองทั้ง ๓ ชนิดคือ ตัวบายศรี แมงดาและ กลีบคอม้ามีความเป็นไปได้ที่จะพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์พร้อมใช้ โดยหากต้องการยึดอายุการใช้งานโดยรวม วิธีที่ดี ที่สุดคือการนำไปเก็บรักษาที่อุณหภูมิต่ำ การฉีดพ่นสาร WKwax หรือน้ำมันมะกอกสามารถยืดอายุการตั้ง แสดงชิ้นงานไว้ที่อุณหภูมิห้องได้นานที่สุด